10/10/18

Ποτέ ξανά φασισμός! | Παρασκευή 12/10 / 18:30 / Προπύλαια


 



Η Εργατική Λέσχη Κερατσινίου-Δραπετσώνας στηρίζει και συμμετέχει στην πορεία που διοργανώνουν αντιφασιστικές, αντιρατσιστικές, αντιπολεμικές συλλογικότητες, κινήσεις, συντονισμοί, οργανώσεις και σωματεία, την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στις 18:30 στα Προπύλαια. 74 χρόνια μετά την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Ναζί, ενώνουμε τις φωνές μας, δυναμώνουμε την πάλη μας ενάντια στο φασισμό, το ρατσισμό και τον πόλεμο!






 Ακολουθεί το κοινό κάλεσμα:

  Την Παρασκευή 12 Οκτώβρη συμπληρώνονται 74 χρόνια από τη μέρα του 1944 που η Αθήνα απελευθερώθηκε από τους Ναζί. Η αποχώρησή τους σήμανε το τέλος της φασιστικής και ναζιστικής κατοχής που κόστισε στη χώρα μας 1,2 εκατομμύρια νεκρούς στο μέτωπο, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, από πείνα, εκτελέσεις, ολοκαυτώματα,  μπλόκα, κακουχίες, χιλιάδες σακατεμένους και ορφανά.  Ενώ, η άνοδος του ναζισμού και του φασισμού και ο στόχος τους για επικράτηση και έλεγχο όλων των χωρών με το 2ο παγκόσμιο πόλεμο κόστισαν στην ανθρωπότητα 66 εκατομμύρια νεκρούς, εκατομμύρια εκτοπισμένους, ανυπολόγιστες καταστροφές.

  Η ήττα του ναζισμού στη χώρα μας με τον ηρωικό αγώνα του λαού και το καθοριστικό ρόλο του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ υπήρξε καταλυτική για τη συντριβή του φασισμού. Όμως, οι ντόπιοι συνεργάτες, οι ταγματασφαλίτες και  οι δωσίλογοι  των ναζιστών δεν τιμωρήθηκαν και οι πολιτικοί τους απόγονοι 74 χρόνια μετά σηκώνουν κεφάλι.

Στη χώρα μας και σε όλη την Ευρώπη το αυγό του φιδιού εκκολάφτηκε και σηματοδοτείται από την ενίσχυση της φασιστικής επιρροής και των ακροδεξιών κομμάτων. Δεν βασίζεται μόνο στην ανοχή, τον εφησυχασμό και την άγνοια των συνεπειών. Αλλά στη διαστρέβλωση της ιστορίας και την επιχείρηση δικαίωσης των ρατσιστικών, εθνικιστικών, ξενοφοβικών θεωρήσεων. Στην κυρίαρχη πολιτική του τσακίσματος της εργατικών διεκδικήσεων, της επιβολής καθεστώτων έκτακτης ανάγκης, της  συστηματικής περιστολής των ελευθεριών και δικαιωμάτων, τη συνέργεια κρατικών μηχανισμών και μιντιαρχών και τη χρηματοδότηση εφοπλιστών και άλλων βαρώνων της οικονομικής ολιγαρχίας.

  Τα αποσπάσματα θανάτου στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και στη δική μας, έχουν αναλάβει δράση στοχοποιώντας πρόσφυγες της φτώχειας και του πολέμου, συνδικάτα, κινήματα, αγωνιστές/τριες, «μη κανονικούς». Ο Παύλος Φύσσας κι ο Σαχζάτ Λουκμάν, οι Αιγύπτιοι ψαράδες, οι Πακιστανοί εργάτες γης πλήρωσαν πολύ βαριά τις συνέπειες της πολιτικής νομιμοποίησης και της κοινωνικής ανοχής της δράσης των ταγμάτων θανάτου.
Οι πολιτικές που εκτρέφουν το φασισμό συνεχίζονται με την ευθύνη όλων των αστικών-μνημονιακών κομμάτων και των κυβερνήσεων μαζί και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η ανεργία, η βάναυση εκμετάλλευση ντόπιων και ξένων εργαζομένων, η καταστολή και η εξαθλίωση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, η απομόνωση-δαιμονοποίηση των προσφύγων, η ποινικοποίηση των φτωχών και των αποκλεισμένων σε συνδυασμό με το σωβινισμό, τον εθνικισμό, την ξενοφοβία, το θεσμικό ρατσισμό των στρατοπέδων συγκέντρωσης προσφύγων είναι τα καλύτερα λιπάσματα για τη φασιστική προπαγάνδα. Μια προπαγάνδα που στρεβλώνει τις συνειδήσεις ενισχύοντας και “δικαιολογώντας” ενέργειες φασιστικής αυτοδικίας και δολοφονικής αστυνομικής βίας που ευθύνονται για τον θάνατο του Ζακ Κωστόπουλου πριν λίγες μέρες.


  Η αντιπροσφυγική πολιτική της ΕΕ και της Κυβέρνησης με το κλείσιμο των συνόρων στα θύματα των πολέμων, τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης, τον αποκλεισμό-εγκλωβισμό τη φυλάκιση χιλιάδων  προσφύγων στα νησιά, τις απελάσεις και τις επαναπροωθήσεις στα σύνορα και τη διευκόλυνση της άγριας εκμετάλλευσης τους είναι υπεύθυνες από τη μια για χιλιάδες πνιγμούς στο βυθό του Αιγαίου και της Μεσογείου αλλά και για την ενίσχυση των ξενοφοβικών αντιδράσεων ενός μέρους του κόσμου που άμεσα εξυπηρετούν τη φασιστική προπαγάνδα και επιρροή.

  Στις 12 του Οκτώβρη, επίσης, κλείνουν 65 χρόνια από την Ελληνο-αμερικανική συμφωνία για τις βάσεις, που σηματοδοτεί την ένταξη της  χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τις πολεμικές επεμβάσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Μια συμφωνία που η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ επεκτείνει στις μέρες μας, παραχωρώντας κι άλλους χώρους για δημιουργία καινούργιων βάσεων και επέκταση των παλιών. Κι αυτό σε μια περίοδο όπου ο πόλεμος στη Συρία συνεχίζεται δημιουργώντας νέες εκατόμβες νεκρών και καραβάνια προσφύγων, ο κίνδυνος επέκτασης του είναι προ των θυρών, οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και επεμβάσεις βαθαίνουν και ο κίνδυνος θερμών επεισοδίων είναι όσο ποτέ άλλοτε πιο ορατός. Η πρόσδεση της χώρας μας στις ΗΠΑ βρίσκεται στο απόγειο της, καθιστώντας την “στόχο” καθώς τα “πολεμικά παιχνίδια” γίνονται όλο και πιο πυκνά και επικίνδυνα. Οι ένοπλες δυνάμεις παίρνουν όλο και πιο ενεργό μέρος στις αμερικανικές και νατοϊκές επιχειρήσεις και οι πολεμικοί εξοπλισμοί κορυφώνονται.

 Για όλα αυτά αντιφασιστικές, αντιρατσιστικές, προσφυγικές και αντιπολεμικές συλλογικότητες συνδιοργανώνουμε και καλούμε την επέτειο της νίκης του λαού μας κατά του φασισμού σε κοινή αντιφασιστική-αντιπολεμική συγκέντρωση και πορεία την Παρασκευή 12 Οκτώβρη στην πλατεία Κοραή στις 6.30 μμ.

74 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ- ΞΑΝΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΦΑΣΙΣΜΟΥ-ΝΑΖΙΣΜΟΥ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΘΕΡΙΕΨΕΙ

ΟΠΩΣ ΤΟ '40 ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΘΑ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΠΑΝΤΑ

ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΤΟ-ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ

ΟΛΕΣ-ΟΛΟΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12  ΟΚΤΩΒΡΗ,  6.30 μμ   στα ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Αντιφασιστικές, αντιρατσιστικές, αντιπολεμικές συλλογικότητες, κινήσεις, συντονισμοί, οργανώσεις και σωματεία



16/9/18

Ο Παύλος ζει στους αγώνες για ψωμί-δουλειά-ελευθερία για τον λαό





 Πριν 5 χρόνια, ο Παύλος δολοφονήθηκε από τη συμμορία των τραμπούκων νεοναζί της Χ.Α. και το χέρι του Γ. Ρουπακιά. Οι λόγοι είναι απλοί: ήταν εργάτης, αγωνιστής, καλλιτέχνης με πολιτική τοποθέτηση και άρα εμπόδιο για όσους θέλουν να διατηρήσουν τις ανισότητες, τη φτώχεια, την καταπίεση. Δολοφονήθηκε στη γειτονιά του, μια εργατική γειτονιά που αντιμετωπίζει χρόνια τώρα τις συνέπειες των πολιτικών που διαιωνίζουν την εξαθλίωση. Εκεί στήνονται πρώτα οι φασίστες, γιατί μπορούν να πουλάνε ελπίδα σε αυτούς που δείχνουν να την έχουν χάσει.

 Σήμερα, για το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, το «αντισυστημικό» τους πρόσωπο έχει καταρρεύσει. Προδίδεται στις απεργοσπασίες, στις συνδιαλλαγές με τα αφεντικά για χαμηλότερα μεροκάματα, στο εργοδοτικό σωματείο στο Πέραμα. Αποκαλύπτονται κάθε φορά που, με πρόσχημα τα «συμφέροντα του Έλληνα», ψηφίζουν με τα δύο χέρια τις ιδιωτικοποιήσεις, τις διευκολύνσεις για το μεγάλο κεφάλαιο. Δεν δαγκώνουν το χέρι που τους ταΐζει, ίσα ίσα που στρώνουν το δρόμο για να μη βρίσκει ο ζόφος καμία αντίδραση.

 Αυτοί όμως που όχι μόνο επέτρεψαν την ανάπτυξή τους, αλλά την ενίσχυσαν πολιτικά ασκώντας ανοιχτά ρατσιστική πολιτική, έχουν όνομα. Είναι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε συνεργασία με την Ε.Ε. που παραχώνει πρόσφυγες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης με απάνθρωπες συνθήκες και τους πετάει σαν μπαλάκι όπου τους συμφέρει ή τους αποκλείει σε εμπόλεμες ζώνες. Αυτοί είναι που καλλιεργούν τον εθνικισμό και την πολεμική προετοιμασία, που υιοθετούν την ρητορική της «αμυνόμενης πατρίδας» απέναντι στους «ξένους». Αυτοί που διαιωνίζουν την φτώχεια και την ανισότητα, γελοιοποιώντας την έννοια της αριστεράς, που κωλυσιεργούν τη δίκη της Χρυσής Αυγής την ώρα που οι επιθέσεις στις μειονότητες και σε όποιον αγωνίζεται συνεχίζονται. Συνολικά αυτές οι πολιτικές σε όλη το μήκος και πλάτος της Ευρώπης είναι που ενισχύουν την αύξηση της ακροδεξιάς επιρροής και της φασιστικής απειλής.

 Στην περιοχή μας όμως, μετά τη δολοφονία Φύσσα, φάνηκε ότι τα αντανακλαστικά μας δεν έχουν σκουριάσει. Το αντιφασιστικό κίνημα ύψωσε το ανάστημά του χτίζοντας τείχη απέναντι στο φασισμό με πορείες, δράσεις, συνελεύσεις και πρωτοβουλίες που αγωνίζονται για να μην παραδοθούν οι γειτονιές μας στο σκοτάδι. Μέχρι και σήμερα παρακολουθούμε τα γραφεία της νεοναζιστικής οργάνωσης να κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Κι αυτή είναι δική μας νίκη! Δεν έχουμε όμως αυταπάτες. Οι επιθέσεις σε στέκια, σε αγωνιστές και μετανάστες, οι τραμπούκικες επιθέσεις σε συνδικαλιστές, η διάχυση του φασιστικού μίσους και της μισαλλοδοξίας συνεχίζονται. Ξέρουμε ότι το φασισμό δεν τον σταματούν τα δικαστήρια. Μόνο το λαϊκό και εργατικό κίνημα έχει τη δύναμη να τον τσακίσει, με την καθημερινή πάλη του για την υπεράσπιση των αδύναμων και την κατάργηση της εκμετάλλευσης και των διακρίσεων κάθε είδους.

 Για εμάς, όλα αυτά τα χρόνια η επέτειος της δολοφονίας δεν αποτελεί απλά ένα μνημόσυνο, αλλά μία εκ νέου υπενθύμιση για τους αγώνες που καλούμαστε να δώσουμε. Στο πρόσωπο του Παύλου θα βλέπουμε πάντα την ελπίδα για ένα κόσμο που σηκώνει κεφάλι, βασισμένο στην ισότητα και την αλληλεγγύη.


ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ την ΤΡΙΤΗ 18/9, 5.30μμ στο Κερατσίνι (οδ. Παύλου Φύσσα 60) και στην πορεία στα γραφεία της Χ.Α. στην πλατεία Κοραή στον Πειραιά




6/9/18

Νίκη στους εργαζόμενους στην COSCO


Η μάχη απέναντι στα μεγάλα συμφέροντα που επιχειρούν να καταδυναστεύσουν ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή του Πειραιά, πέρασε στα χέρια των εργαζόμενων.
Το σωματείο των εργαζόμενων στις προβλήτες 2 & 3 ΕΝΕΔΕΠ διεκδικεί συλλογική σύμβαση εργασίας, ένταξη στα βαρέα και ανθυγιεινά, πλήρη απασχόληση με συμβάσεις αορίστου χρόνου για όλους.
Η είσοδος της COSCO στο λιμάνι του Πειραιά από την αρχή έφερε επιδείνωση των συνθηκών, παρά τους διθυράμβους για την ανάπτυξη από κυβερνήσεις και μμε η πραγματικότητα έλεγε μειωμένα μεροκάματα, έκτακτες συμβάσεις μικρής διάρκειας που κρατούσαν τους εργαζόμενους σε κατάσταση ομηρίας από τους ντόπιους εργολάβους και τα τσιράκια τους που πουλάνε εκδούλευση εις βάρος των εργατών, συνθήκες εργασίες που γίνονταν όλο και πιο σκληρές έως επικίνδυνες κάνοντας το χώρο εργασίας μια συνεχή απειλή για την υγεία.
Οι εργαζόμενοι σήκωσαν το ανάστημα τους απέναντι στο μεσαίωνα που έχει επιβάλλει και σχεδιάζει να επεκτείνει η COSCO. Μια μάχη, ένας αγώνας που ούτε απλός ούτε εύκολος είναι, από την πρώτη στιγμή είχε να αντιμετωπίσει τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς που στήνει στον Πειραιά μια εταιρεία μεγαθήριο παγκόσμιας κλίμακας σε συνεργασία με τους πρόθυμους, να υπηρετήσουν κάθε σχέδιο ενάντια στα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα, φασίστες της χρυσής αυγής. Η επίθεση τραμπούκων στον πρόεδρο του σωματείου εργαζομένων ΕΝ.Ε.Δ.Ε.Π. και η προσπάθεια δημιουργίας εργοδοτικού σωματείου δείχνουν ότι η εργοδοσία δεν θα διστάσει να καταφύγει στις χειρότερες μεθοδεύσεις και πρακτικές, αλλά μαζί δείχνει ότι η δράση και η αγωνιστικότητα των εργαζόμενων τους έχει στριμώξει. Η εργοδοτική τρομοκρατία βρίσκει την απάντηση της, στη συσπείρωση και την αγωνιστικότητα των εργαζόμενων που μάχονται για να βελτιώσουν τη ζωή τους. Η εργοδοσία για 4η φορά προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τα δικαστήρια ενάντια στον αγώνα των εργαζόμενων, προσπαθώντας να βγάλει παράνομη την απεργία. Οι κρατικοί θεσμοί της δικαιοσύνης έχουν δείξει επανειλημμένα πως λειτουργούν ως απεργοσπαστικός μηχανισμός υπέρ των μεγάλων συμφερόντων, αυτό δεν μπορεί όμως ούτε να αποκρύψει το δίκιο των αιτημάτων, ούτε τις ανάγκες των εργαζόμενων και του λαού.
Ο δίκαιος και ανυποχώρητος αγώνας αναγνωρίζεται από τους εργαζόμενους, δεκάδες σωματεία από όλη την Ελλάδα και όλους τους κλάδους που έχουν δηλώσει την αλληλεγγύη τους στους λιμενεργάτες, και όχι μόνο. Ανακοινώσεις σωματείων και εργατικών συνομοσπονδιών φτάνουν από όλο τον κόσμο, αυτή την αλληλεγγύη καμιά απόφαση δικαστηρίου δεν μπορεί ούτε να τη σβήσει ούτε να την παρακάμψει.
Για εμάς, τους κάτοικους του Κερατσινίου, της Δραπετσώνας, του Περάματος και όλου του Πειραιά αυτός ο αγώνας, ο αγώνας των ανθρώπων της γειτονιάς μας  είναι και δικός μας αγώνας. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι, στο πλάι των εργαζόμενων στη μάχη για συλλογικές συμβάσεις, πλήρη και σταθερή απασχόληση, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας. Η επιβολή του εργασιακού μεσαίωνα θα είναι χτύπημα για όλους μας. Ο αγώνας για να αντισταθούμε απέναντι στα σχέδια της COSCO να κάνει όλο το παραλιακό μέτωπο μια ειδική οικονομική ζώνη, καταπατώντας κάθε δικαίωμα στο δημόσιο χώρο, το περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων περνά και έχει αιχμή σήμερα τα αιτήματα των εργαζόμενων.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους και το λαό του Πειραιά να στηρίξει τον αγώνα των εργαζόμενων στην COSCO και την απεργία Παρασκευή 7 Σεπτέμβρη

24/7/18

Κοινή ανακοίνωση εργατικών συλλογικοτήτων:Πόση ακόμα καταστροφή στο βωμό του κέρδους και της εγκληματικής αδιαφορίας;


 Παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις των μετώπων της φωτιάς στην Ανατολική Αττική. Ο αριθμός των νεκρών ανεβαίνει συνεχώς, το ίδιο και των τραυματιών, ενώ είναι ανυπολόγιστη η οικολογική καταστροφή. Στις περισσότερες περιπτώσεις κόποι μιας ολόκληρης ζωής χάθηκαν μέσα σε λίγα λεπτά από τη λαίλαπα.

 Μέσα στην ατμόσφαιρα θρήνου που έχει πνίξει τη χώρα και λίγες μόνο βδομάδες μετά τη νέα καταστροφή σε Νέα Πέραμο και Μάνδρα, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε πως πρόκειται για ακόμη μία περίπτωση εγκλήματος του καπιταλισμού προς τη φύση, το περιβάλλον, τις ίδιες μας τις ζωές.

 Η έκταση των μετώπων, οι πολλές ταυτόχρονες εστίες, δεν είναι απλά τυχαίο αποτέλεσμα των ανέμων και της ζέστης. Η ανθρώπινη δραστηριότητα που έχει κατακλύσει την Αττική είναι μια διαρκής απειλή για το περιβάλλον και συνεχής κίνδυνος για πυρκαγιά. Δεν είναι όμως μόνο η αμέλεια του ανθρώπου που μπορεί να σταθεί αφορμή της καταστροφής. Κύριος παράγοντας είναι η πίεση των οικονομικών συμφερόντων που δεν διστάζουν να καταστρέψουν στο βωμό του κέρδους, γνωρίζοντας βέβαια τι δρόμους ανοίγει η πυρκαγιά για την “ανάπτυξη” τους. Κάποιοι πάνω στα αποκαΐδια προετοιμάζουν επιχειρήσεις, αιολικά πάρκα και ορυχεία βωξίτη. Μόνο τυχαίο δεν μπορεί να είναι το γεγονός ότι τα Γεράνεια Όρη, που καίγονται ακόμα, είναι πλούσια σε μετάλλευμα βωξίτη και έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον για την εξόρυξή τους παρά τις αντιδράσεις των κατοίκων. Η παντοκρατορία του κέρδους δεν υπολογίζει φυσική ομορφιά, οξυγόνο και ελεύθερα βουνά. Μπροστά στα μεγάλα επιχειρηματικά σχέδια, οι ζωές μας είναι το τελευταίο εμπόδιο που πρέπει να υπερβούν.

 Ακόμη κι αν έχει κηρυχθεί καθεστώς έκτακτης ανάγκης από την κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της πρωτοφανούς τραγωδίας, ακόμη κι αν κινητοποιήθηκε τελικά ο κρατικός μηχανισμός, τέτοια φαινόμενα θα είναι όλο και πιο συχνά όσο υποτιμάται ο δημόσιος τομέας, όσο οι πυροσβέστες είναι ελάχιστοι και κακοπληρωμένοι συμβασιούχοι που καλούνται να δώσουν κάθε φορά τέτοια υπεράνθρωπη μάχη, όσο ο εξοπλισμός και τα οχήματα είναι ελάχιστα και η Δασική Υπηρεσία αποδιοργανωμένη. Οι ευθύνες πρέπει να αποδοθούν γιατί αλλιώς θα συνηθίσουμε στην καταστροφή, θα συνηθίσουμε την αποξένωση από κάθε τι φυσικό, που όμως μας ανήκει περισσότερο από όσο ανήκει στα συμφέροντά τους.

 Η συνολική εγκατάλειψη των δομών προστασίας των αδύναμων αυτής της κοινωνίας έρχεται τώρα να συμπληρωθεί από την καταστροφή που εκτυλίσσεται τώρα στην Αττική, στο έδαφος της ουσιαστικής εγκατάλειψης της Πυροσβεστικής και όλου του πλαισίου προστασίας των δασών και του περιβάλλοντος. Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι τεράστια και έρχεται να ολοκληρωθεί από το δρόμο που ανοίγει στους ναζί της Χρυσής Αυγής να ασκήσουν τη δημαγωγία τους καπηλευόμενοι τον πόνο και την οδύνη των κατοίκων των περιοχών με επισκέψεις που εκφράζουν το υποκριτικό τους ενδιαφέρον. Ένα διάλειμμα από την υπηρεσία των συμφερόντων των εφοπλιστών και βιομήχανων, που ευθύνονται έμμεσα και άμεσαγια τις ζωές που χάθηκαν στις φωτιές, όπως και για αυτές στις πλημμύρες και την οικολογική και κοινωνική καταστροφή που γεννούν καθημερινά.

 Η αλληλεγγύη είναι η δικιά μας απάντηση, έμπρακτη στην άμεση ανάγκη των ανθρώπων. Αλληλεγγύη και ξεσκέπασμα των ένοχων για να πληρώσουν, να πολεμήσουμε τις αιτίες που γεννούν αυτές τις τραγωδίες και να μην τις ξαναζήσουμε.

Να μη μείνει κανένας και καμία μόνος/η του! 
Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!

Εργατικές Λέσχες Καλλιθέας | Κερατσινίου-Δραπετσώνας | Νέας Ιωνίας | Νέας Σμύρνης
Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού-Σεπολίων-Ακαδημίας Πλάτωνος
Λέσχη Εργασίας, Αλληλεγγύης και Πολιτισμού Τρικάλων

16/7/18

Κάλεσμα στη δεύτερη σύσκεψη για τη διοργάνωση του Αντιφασιστικού Σεπτέμβρη

Κάλεσμα στη δεύτερη σύσκεψη για τη διοργάνωση του Αντιφασιστικού Σεπτέμβρη

 Η 18η Σεπτέμβρη αδιαμφισβήτητα είναι μια ημερομηνία-ορόσημο για το αντιφασιστικό κίνημα στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς. Φέτος, συμπληρώνονται 5 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου από μαχαίρι φασίστα και το αντιφασιστικό και εργατικό κίνημα βρίσκονται μπροστά σε νέες προκλήσεις.


 Από τη μία, η ένταση των ανταγωνισμών και της οικονομικής κρίσης πυκνώνουν συνεχώς τα σύννεφα πολέμου στην ευρύτερη περιοχή. Από την άλλη, η άνοδος ναζιστικών-εθνικιστικών κομμάτων και κυβερνήσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη, η κυριαρχία των πιο ακραίων ακροδεξιών αντιλήψεων στην ενιαία πολιτική ασύλου της Ε.Ε. και τη συνολική διαχείριση του προσφυγικού, η ολοκλήρωση των ευρωπαϊκών μηχανισμών αστυνόμευσης, επιτήρησης και καταστολής, αυξάνουν τις φιλοπόλεμες και ρατσιστικές ιαχές από όλες τις μεριές των συνόρων. Η ελληνική κυβέρνηση συνυπογράφει τις πολιτικές της Ε.Ε., εμφανίζεται πιο πρόθυμη από τους πρόθυμους στην κατάργηση των δικαιωμάτων των προσφύγων, αποδεχόμενη επιστροφές, συνοριακούς ελέγχους, «πλατφόρμες αποβίβασης» και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Την ίδια ώρα, η συνέχιση στο εσωτερικό της βίαιης μνημονιακής πολιτικής, των αιματοβαμμένων πλεονασμάτων και των σκληρών αντεργατικών μέτρων  στρώνουν το χαλί στη φασιστική ρητορεία. 

 Ενώ το προηγούμενο διάστημα το αντιφασιστικό λαϊκό κίνημα είχε καταφέρει απανωτά χαστούκια ενάντια στους φασίστες και την Χ.Α. εξαφανίζοντας τους από το δημόσιο λόγο, τις γειτονιές και τους χώρους δουλειάς μας, σήμερα η εθνικιστική ατζέντα της κυβέρνησης με αιχμή τον ανταγωνισμό με την Τουρκία, την προώθηση «εθνικών συμφερόντων» μέσω του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, την υλοποίηση των νατοϊκών σχεδιασμών στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή, έβγαλαν ξανά στον αφρό τους φασίστες και την Χ.Α. Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι η μαζική επανεμφάνιση ταγμάτων εφόδου που εγκαινιάστηκε εντός των συλλαλητηρίων για το Μακεδονικό, με επιθέσεις και εμπρησμούς καταλήψεων και κοινωνικών χώρων, συνοδεύτηκε από μπαράζ επιθέσεων σε μετανάστες, αντιφασίστες και στέκια πανελλαδικά, σε συνεργασία με την αστυνομία και με την ανοχή της κυβέρνησης. Αποκορύφωμα της θρασύτητάς τους ότι έφτασαν να καλούν ανοιχτά σε πραξικόπημα από τα έδρανα της Βουλής.

Απέναντι σε αυτές τις νέες προκλήσεις, το αντιφασιστικό κίνημα οφείλει να είναι:

• Πολιτικά αιχμηρό, αποκαλύπτοντας το συστημικό και απάνθρωπο ρόλο της φασιστικής ιδεολογίας, βάζοντας στο στόχαστρο τα μνημόνια, την κυβέρνηση, την Ε.Ε. και το κεφάλαιο, που επεξεργάζονται και υλοποιούν όλο και πιο ακραίες πολιτικές φτώχειας, καταστολής των εργατικών δικαιωμάτων, θεσμικού ρατσισμού
• Ταξικά προσανατολισμένο, βάζοντας τα εργατικά συμφέροντα και τις λαϊκές ανάγκες μπροστά, με το ταξικό κίνημα να παίζει καθοριστικό ρόλο
• Βαθιά ενωτικό, με το συντονισμό όλων των αγωνιζόμενων δυνάμεων, το σεβασμό στην αυτοτέλειά τους, κόντρα σε λογικές καπελώματος και σεχταρισμού


 Καλούμε ο φετινός Αντιφασιστικός Σεπτέμβρης να σημάνει τη μαζική επανεξόρμηση των αντιφασιστικών, αντιπολεμικών και αντιρατσιστικών δράσεων σε κάθε γειτονιά, κάθε χώρο δουλειάς, πανελλαδικά.

 Για εμάς οι μόνες κόκκινες γραμμές είναι ενάντια στο κράτος, την κυβέρνηση και σε οποιαδήποτε ανοχή στο φασισμό, τον εθνικισμό και τους εκφραστές του. Λογικές a priori αποκλεισμών, μικροπολιτικών παιχνιδιών και μικροηγεμονισμών δεν χωράνε εντός του αντιφασιστικού κινήματος που έχουμε ανάγκη. Ως συλλογικότητα που έχει δώσει πολυετή μάχη, τόσο για μια πολιτικά αιχμηρή κατεύθυνση στο αντιφασιστικό κίνημα, όσο και για το μαζικό και ενωτικό του χαρακτήρα, δεν πρόκειται να συμπράξουμε σε τίποτα από τα παραπάνω.

 Καλούμε όλες τις συλλογικότητες, αγωνιστές, σωματεία, φορείς, στη σύσκεψη για τη διοργάνωση του Αντιφασιστικού Σεπτέμβρη τη Δευτέρα 16/07 στις 19:00, στο πολιτιστικό κέντρο Αντ. Σαμαράκης (Μικράς Ασίας 24, όπισθεν δημαρχείου Κερατσινίου), για τη συνδιοργάνωση του φετινού Αντιφασιστικού Σεπτέμβρη.

5/5/18

Μπλόκο στο masterplan! Έξω τα καζάνια!


 Ο χώρος των Λιπασμάτων και το παραλιακό μέτωπο της Δραπετσώνας αποτέλεσε  αντικείμενο αντιπαράθεσης, τόσο για κρατικούς οργανισμούς και μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, όσο και για τους πολίτες που διεκδικούν έναν από τους ελάχιστους εναπομείναντες ελεύθερους χώρους στον ευρύτερο Πειραιά.

 Οι αγώνες που δόθηκαν για την ανάπλαση, είχαν προμετωπίδα  την αξιοποίηση της συνολικής έκτασης των Λιπασμάτων (640 στρέμματα) και ταυτόχρονα  την εναντίωση στην ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ. Διεκδικούσαν μια ανάπλαση υπέρ των λαϊκών αναγκών  για ελεύθερους χώρους πρασίνου, αναψυχής και άθλησης, πρόσβαση στη θάλασσα και απομάκρυνση όλων των ιδιωτικών συμφερόντων από την περιοχή, ρυπογόνων και μη.

 Η μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πιεζόμενη από τις διεκδικήσεις,  ανάμεσα στα δύο βαριά αντιλαϊκά μνημόνια και πακέτο με το ξεπούλημα του λιμανιού, παραχώρησε 88 στρέμματα από τα 640 στον δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας, τα οποία προορίζονται για δημιουργία δομών αναψυχής και άθλησης. Κίνηση που όχι μόνο δεν απαντούσε στα αιτήματα και τις ανάγκες του λαού της περιοχής αλλά που όπως φάνηκε έθετε τις βάσεις για νέα υποβάθμιση του περιβάλλοντος και των συνθηκών διαβίωσης.

 Τα επιχειρηματικά συμφέροντα έρχονται να επιτεθούν ξανά και να ακυρώσουν στην πράξη οποιαδήποτε νίκη μένει απροστάτευτη από το λαϊκό κίνημα. Έτσι σήμερα, αντί να μιλάμε για την διεύρυνση των δημόσιων χώρων και την πάλη μας για την ανατροπή της ιδιωτικοποίησης, βρισκόμαστε να αντιμετωπίζουμε ένα νέο μεγάλο πρόβλημα, που βάζει σε κίνδυνο την ποιότητα ζωής και την υγεία των κατοίκων. Το περιβαλλοντικό έγκλημα στο Σαρωνικό με τη βύθιση πετρελαιοφόρου πλοίου, αποτέλεσμα της αυθαιρεσίας των εφοπλιστών, έφερε στην επιφάνεια την απειλή που αποτελούν για την περιοχή οι εγκαταστάσεις της OIL ONE, με τις αρχές δήμου και περιφέρειας να καθησυχάζουν, μιλώντας για αναστολή της άδειας εμπορίας, για μετρήσεις και μέτρα για την αντιμετώπισης της ρύπανσης.  Εξαγγελίες που στην πράξη δεν σήμαιναν τίποτα, η λειτουργία των εγκαταστάσεων επεξεργασίας αποβλήτων συνεχίζεται, η κατάσταση με την δυσοσμία από την ατμοσφαιρική ρύπανση συνεχώς χειροτερεύει, κάνοντας την κατάσταση αφόρητη για τη γύρω περιοχή, και με άγνωστους ακόμα κινδύνους για την υγεία των κατοίκων.

 Η τακτική έως τώρα της δημοτικής αρχής του Κερατσινίου, που αντιλαμβάνεται το δικαίωμα των πολιτών σε ελεύθερους χώρους, σε περιβάλλον που δεν θα είναι επιβλαβές, το δικαίωμα στην ψυχαγωγία, τις ανάγκες παιδιών και ενηλίκων για άθληση, να περιορίζεται σε ένα χώρο (περίπου 15% της συνολικής έκτασης) που θα προάγει την εικόνα και το «έργο» του Δημάρχου, με φόντο τα καζάνια της OIL ONE, δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο ο λαός, το κίνημα που πάλεψε ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού μπορεί να πετύχει νίκες.

 Δεν μπορεί να υπάρχει ανάπλαση του χώρου των Λιπασμάτων με ιδιωτικοποιημένο ΟΛΠ. Το masterplan της Cosco δεν είναι μια «παρανόηση», είναι το σχέδιο ενός κολοσσού που έρχεται να επιβάλλει τα συμφέροντα του και να αντλήσει το μέγιστο δυνατό κέρδος από ολόκληρη την έκταση, που απέκτησε με την αγοραπωλησία που ολοκληρώθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Στο σχέδιο αυτό, όχι μόνο παγιώνονται οι εγκαταστάσεις της OIL ONE και το τσιμεντάδικο της Lafarge, αλλά πολλαπλασιάζονται οι βαριές βιομηχανικού τύπου χρήσεις, απειλώντας να μετατρέψουν την παραλιακή ζώνη σε μια απέραντη περιβαλλοντική καταστροφή με τις ανάλογες επιπτώσεις για τη ζωή των κατοίκων, σφραγίζοντας τις επιδιώξεις και τους αγώνες δεκαετιών για την απελευθέρωση του χώρου.

 Έχουμε καθήκον να μην αφήσουμε να πάνε χαμένοι αυτοί οι αγώνες. Δεν θα θυσιάσουμε την υγεία για την εργασιακή ζούγκλα που θέλει να εγκαθιδρύσει η Cosco μαζί με την κυβέρνηση.

 Ως Εργατική Λέσχη Κερατσινίου – Δραπετσώνας θα πάρουμε πρωτοβουλία μαζί με όλα τα σωματεία, τις συλλογικότητες, συλλόγους, όλους όσους αντιτίθεται στα σχέδια της Cosco, του Μελισσανίδη, για να περάσει επιτέλους ο χώρος των Λιπασμάτων στα χέρια του λαού της περιοχής, ανεξάρτητα από τους εμπαιγμούς της κυβέρνησης και τους χειρισμούς της τοπικής αυτοδιοίκησης.


29/4/18

Εργατική Πρωτομαγιά


Αγώνας για το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα στη ζωή - Αγώνας ενάντια στον πόλεμο


Η εργατική Πρωτομαγιά, μέρα αγώνα και μνήμης για το εργατικό κίνημα και τις κατακτήσεις του, βρίσκει τους εργαζόμενους και το λαό αντιμέτωπους με τη σκληρή πραγματικότητα που έχουν δημιουργήσει οι μνημονιακές πολιτικές που έχουν επιβάλλει ΕΕ – ΔΝΤ και ελληνικές κυβερνήσεις. 
Μαζική ανεργία, διάλυση των συλλογικών συμβάσεων, επίθεση στη λαϊκή κατοικία και περιουσία, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και αποδιάρθρωση των δημοσίων υπηρεσιών. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έρχεται να επιβάλει νέες μεγάλες μειώσεις στις συντάξεις, τη διεύρυνση της μισθωτής σκλαβιάς για τους νέους με τη μορφή πρακτικής – μαθητείας που χιλιάδες νέοι θα δουλεύουν χωρίς μισθό, ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς ενάντια στην λαϊκή κατοικία και περιουσία που το κίνημα μόνο προστατεύει έως σήμερα.  Σειρά νόμων, προγραμμάτων ΟΑΕΔ – ΕΣΠΑ που οδηγούν στην πλήρη, απελευθέρωση απολύσεων και ελαστικοποιήση των εργασιακών σχέσεων μετατρέποντας την εργασία από δικαίωμα σε «προνόμιο». Ένα «προνόμιο» για το οποίο ο εργαζόμενος χάνει κάθε δικαίωμα διεκδίκησης, απέναντι σε πενιχρούς μισθούς, ατελείωτα ωράρια ή εκ περιτροπής εργασία, το δικαίωμα σε δώρα, άδειες ακόμα και στην εγκυμοσύνη, κάθε εναντίωση στην εργοδοτική αυθαιρεσία αντιμετωπίζεται ως θράσος με την απόλυση να καραδοκεί.
Ο γραφειοκρατικός συνδικαλισμός ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ στέκεται ανήμπορος να στηρίξει τα εργατικά δικαιώματα, εμπόδιο σε κάθε προσπάθεια οργάνωσης των εργατικών αντιστάσεων, στρώνοντας το δρόμο σε ΣΕΒ, εργοδότες και κυβέρνηση να παγιώσουν τον εργατικό μεσαίωνα.
Μετά την καταστροφή που έφεραν με τη «διάσωση των τραπεζών», φέρνουν στην επιφάνεια την πολεμική απειλή. Έχουν την απαίτηση, οι άνθρωποι που είδαν τη ζωή τους να αλλάζει ραγδαία προς το χειρότερο, τώρα να δώσουν και την ίδια τους τη ζωή. Οι χιλιάδες νέων που μετανάστευσαν στην αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής από την οποία βρέθηκαν αποκλεισμένοι στον τόπο τους, σήμερα να πολεμήσουν. Να πολεμήσουν για τα πετρέλαια, τις ΑΟΖ, για το ποιος θα είναι ο πιο έμπιστος υπηρέτης του ΝΑΤΟ στην περιοχή
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση οι σπίθες της αντίστασης εμφανίζονται, οι αγώνες γυναικών που μπαίνουν μπροστά ενάντια σε απολύσεις γιατί εγκυμονούσαν, νέοι που διεκδικούν το δώρο του Πάσχα, στους αγώνες των ναυτών, των συμβασιούχων στα ΕΛΠΕ και στους δήμους για μόνιμη και σταθερή δουλειά.  Η δικιά μας προοπτική και ελπίδα είναι στους αγώνες, την οργάνωση από τα κάτω της αντίστασης στους χώρους δουλειάς και τη γειτονιά.
Δεν θα αφήσουμε τις ζωές μας να χαθούν στον πόλεμο, θα αγωνιστούμε για τη ζωή που μας αξίζει.
Η εργατική Πρωτομαγιά να δώσει ένα μήνυμα για την ειρήνη των λαών, το δικαίωμα στην εργασία, την παιδεία, την υγεία, τη στέγαση, το περιβάλλον.

Καλούμε στην συγκέντρωση σωματείων του Πειραιά την Πρωτομαγιά,

Τρίτη 9:30 πμ στο Πασαλιμάνι.

27/4/18

Αντίο Σύντροφε

Η Εργατική Λέσχη Κερατσινίου - Δραπετσώνας εκφράζει τα βαθύτατα συλλυπητήρια της για τον θάνατο του ηρωικού στελέχους του αντιστασιακού και εργατικού κινήματος, Στέλιου Διαβολάκη.
Ο Στέλιος Διαβολάκης εφυγε χθές σε ηλικία 90 χρόνων, πλήρης ημερών και μετα απο ένα πολύμηνο αγώνα για ζωή με το κεφάλι ψηλά , όπως ακριβώς έζησε.

Συνεπής σε όλη του την ζωή, απο τον αντιστασιακό αγώνα μέχρι και την πιο πρόσφατη πάλη, κοντά και δίπλα στην νεολαία, ενάντια στην λήθη.
Παρών σε όλους τους λαικούς και εργατικούς αγώνες των τελευταίων δεκαετιών, με πρωτοπόρο ρόλο και συμμετοχή, ο Στέλιος Διαβολάκης ήταν και παραμένει για εμας σύμβολο των πιο ηρωικών στιγμών του λαού μας και ειδικά της περιοχή μας.
Εκφράζουμε τα ειλικρινά και συντροφικά μας συλλυπητήρια στα παιδιά του, Θανάση και Κατερίνα και τους λοιπούς συγγενείς, αναγνωρίζοντας την βαριά προίκα που μας αφήνει πίσω, μαζί με  καθήκον να συνεχίσουμε να περπατάμε στα ηρωικά του χνάρια, για μια ελεύθερη και πανανθρώπινη ζωη. 
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ.

ακολουθεί ενα μικρό βιογραφικό της ζωής και της δράσης του απο τον γίο του, Θανάση Διαβολάκη:

"Γεννήθηκε το 1928 στον Πειραιά. Ο πατέρας του ήταν από χωριό της Λάρισας, πέθανε στην Κατοχή, η μάνα του προσφυγοπούλα από τη Σμύρνη. Πήρε μέρος στην Αντίσταση από τις γραμμές της ΕΠΟΝ. Το 1945 πιάνει δουλειά στην Εταιρεία Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα, εκλέγεται στη Συνεργιακή και Εργοστασιακή Επιτροπή. Το 1952 δουλεύει στον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ μέχρι τη διάλυσή του το 1958, επανασυνδέεται το 1961. Το 1953 πρωτοστατεί στην ίδρυση της Ενωσης Εργατοτεχνιτών Κοπής και Συσκευασίας Υαλοπινάκων και αργότερα του Συνδικάτου της Εταιρείας Λιπασμάτων (με 13 Σωματεία-μέλη), Εκλέγεται συνεχώς Πρόεδρός τους μέχρι τη δικτατορία του 1967. Συμμετέχει στο ΔΣ της Ομοσπονδίας Εργαζομένων Χημικής Βιομηχανίας, στην ΚΕ του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος (Δ.Σ.Κ.-συνδικαλιστική παράταξη της ΕΔΑ), στο προεδρείο των 115 Συνδικαλιστικών Οργανώσεων του Πειραιά, οργανωτικός γραμματέας του Εργατικού Τομέα Δραπετσώνας της ΕΔΑ που καλύπτει σχεδόν όλο το βιομηχανικό προλεταριάτο του Πειραιά (Λιπάσματα, Τσιμέντα, Πετρέλεια, φορτωεκφορτωτές κλπ). Πρωτοπόρος στο εργατικό κίνημα στις δύσκολες συνθήκες της μετεμφυλιακής περιόδου, συμμετέχει στην οργάνωση των πολύ σημαντικών και σκληρών εργατικών αγώνων της περιόδου (μεγάλες απεργίες, απεργία 30 ημερών στα Λιπάσματα που καταλήγει σε απεργία πείνας) με σημαντικές εργατικές κατακτήσεις (ανθυγιεινό επίδομα, ταμείο επικουρικής ασφάλισης, αλλαγή ωραρίου, συσσίτιο, μέτρα ασφαλείας κλπ). Η παρακολούθησή του από το "συνδικαλιστικό" της Ασφάλειας Πειραιά είναι καθημερινή, συνεχείς οι συλλήψεις και οι προσαγωγές στην Ασφάλεια, απελευθερώνεται πάντα μετά από κινητοποιήσεις των συναδέλφων του. Η εργοδοσία της Εταιρείας Λιπασμάτων(Μποδοσάκης) τον κατηγορεί για εμπρησμό του εργοστασίου, τον διώχνει από το εργοστάσιο. Ξαναγυρίζει στη δουλειά μετά από δύο χρόνια και τρία απαλλακτικά βουλεύματα.
Τη δεύτερη μέρα του πραξικοπήματος της 21/4/1967 συλλαμβάνεται καθώς πήγαινε σε παράνομο ραντεβού. Βασανίζεται σκληρά στην Ασφάλεια Πειραιά, τόπο μαρτυρίου για τους αγωνιστές του Πειραιά, με φάλαγγα και άγριο ξύλο. Με σπασμένη την κάτω γνάθο (δεν μπορούσε να φάει) φυλακίζεται μαζί με χιλιάδες αγωνιστές στη Γυάρο και αργότερα στη Λέρο.Μετά τις συνεχείς διαμαρτυρίες της επιτροπής Στρατοπέδου και του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, μεταφέρεται, έπειτα από δυο χρόνια, στο Γενικό Κρατικό Αθηνών, όπου νοσηλεύεται εννεα μήνες. Χωρίς να αποκατασταθεί η υγεία του τον ξαναγυρίζουν στη Λέρο. Όλο αυτό το διάστημα αρνείται να υπογράψει ¨δήλωση μετανοίας" για να απελευθερωθεί, παρά τις συνεχείς πιέσεις σ' αυτόν και την οικογένειά του .Απολύεται με τις Επιτροπές Υγείας, με "ανήκεστο βλάβη", το Μάρτη του 1971.Ο ίδιος ο Μποδοσάκης τού αρνείται να ξαναδουλέψει στα Λιπάσματα. Για να επιβιώσει στήνει μαγαζί, τζαμάδικο, στο Κερατσίνι. Συνεχείς ενοχλήσεις από την Ασφάλεια. Συνδέεται με τον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ, μέχρι τη μεταπολίτευση.
ΣΤη μεταπολίτευση, με άλλους συνδικαλιστές, στήνουν το γραφείο της ΕΣΑΚ Πειραιά (ΕΣΑΚ συνδικαλιστική παράταξη του ΚΚΕ) και παίρνει μέρος στους εργατικούς αγώνες της νέας περιόδου. Το 1978 εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος στο Κερατσίνι, επανεκλέγεται άλλες δυο φορές. Ήταν για αρκετά χρόνια πρόεδρος του παραρτήματος Κερατσινίου της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών και φίλων Εθνικής Αντίστασης και Δημοκραικού Στρατού Ελλάδας. Μέχρι πρίν 3-4 χρόνια ήταν μπροστά σε κάθε πορεία του Πολυτεχνείου με το πανό του ΣΦΕΑ (Σύλλογος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974) του οποίου ήταν μέλος.Ο πατέρας μου ήταν ένας ωραίος, τίμιος, περήφανος άνθρωπος. Του άρεσε η καλή παρέα, τα λαϊκά γλέντια, τραγουδούσε και χόρευε πολύ όμορφα. Αγαπούσε και βοηθούσε την οικογένειά του, φίλους και συγγενείς. Ήταν κομμουνιστής, πίστευε ότι με τον αγώνα μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο. Ένας λαϊκός αγωνιστής εργάτης, όπως χιλιάδες και χιλιάδες άλλοι."

22/3/18

Συνέλευση της Λέσχης | Σάββατο 24/03 στις 18:00








Σας καλούμε στην τακτική συνέλευση της Λέσχης, αυτό το Σάββατο 24/03 στις 18:00, για να οργανώσουμε και να συναποφασίσουμε τις δράσεις μας.

 Συζητάμε για τις εξελίξεις στην ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ, τα σχέδια εκμετάλλευσης της παραλιακής ζώνης από την Cosco, για την μάχη ενάντια στους πλειστηριασμούς και πώς συνεχίζουμε.

 
Φέρνουμε ιδέες και όρεξη για τις εκδηλώσεις των 5 χρόνων της Εργατικής Λέσχης Κερατσινίου - Δραπετσώνας.

18/3/18

Καταγγελία για μηνύσεις σε συνδικαλιστές από την εργοδοσία της Vresnet



Καταδικάζουμε τον εργοδότη της εταιρείας vresNET (εταιρεία τηλεφωνικού καταλόγου στην Καλλιθέα) Ηρακλή Μπαμζά, ο οποίος απέλυσε έγκυο εργαζόμενη στον έβδομο μήνα εγκυμοσύνης και στην συνέχεια απέλυσε τρεις ακόμα εργαζόμενους από την εταιρεία που τόλμησαν να μιλήσουν για το αυτονόητο, υπερασπιζόμενοι τη συνάδελφό τους.

Ο εργοδότης πρόσφατα προχώρησε και σε μηνύσεις. Μια σε συνάδελφο μέλος του ΔΣ του ΣΕΤΗΠ και μια στην συνάδελφο που κατέθεσε υπέρ της εργαζόμενης εγκύου στην επιθεώρηση εργασίας! Οι δύο εργαζόμενοι που μηνύονται για την αυτονόητη συμπαράστασή τους στην απολυμένη, είναι μέλη της πρωτοβουλίας RADICAL IT και συμμετέχουν στο κλαδικό συνδικάτο ΣΕΤΗΠ. Ταυτόχρονα μήνυσε και την απολυμένη εργαζόμενη επειδή αντιστάθηκε στην εργοδοτική αυθαιρεσία.Η αδιαλλαξία της εργοδοσίας πάει πακέτο με την διάλυση των εργατικών δικαιωμάτων, έως και του δικαιώματος των εργαζόμενων γυναικών στη μητρότητα και με την τρομοκράτηση των εργαζόμενων, πρακτικές που δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητες από το εργατικό κίνημα. 

Όταν κυβερνητικές πολιτικές και κρατικές πρακτικές εκτρέφουν την ασυδοσία, φτάνοντας να οδηγούν στα κρατητήρια την διοίκηση της Α' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, για την αυτονόητη απόφαση του σωματείου να στηρίξει το δίκιο των συναγωνιστριών απέναντι στην άδικη δίωξη που υπόκεινται από την εργοδοσία, θα μας βρίσκουν συνεχώς μπροστά.Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην απολυμένη εργαζόμενη και στους εργαζόμενους που μηνύθηκαν. Δηλώνουμε την στήριξη μας σε κάθε εργαζόμενο που διεκδικεί τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας του, που παλεύει ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία, που υπερασπίζεται τα εργατικά δικαιώματα.Καλούμε τα σωματεία και τις εργατικές συλλογικότητες να καταδικάσουν τις αντεργατικές πρακτικές του ιδιοκτήτη της VresNET. Καμία απειλή, καμία απόλυση, καμιά αυθαιρεσία να μην μείνει αναπάντητη.

Απαιτούμε:

  • Την άμεση απόσυρση των μηνύσεων , η τρομοκρατία δεν θα περάσει
  • Την πλήρη δικαίωση της απολυμένης εργαζόμενης. Κάτω τα χέρια από την μητρότητα και από τα δικαιώματα των γυναικών



Δε μας φοβίζουν μας εξοργίζουν! 

Με συλλογικούς αγώνες σπάμε την εργοδοτική τρομοκρατία.


αταγγελία για μηνήσεις σε συνδικαλιστές από την εργοδοσία της VresN

27/2/18

Να σβήσουμε τους φασίστες από τον Πειραιά!

Αντιφασιστική διαδήλωση 02/03 \\6.00 μμ Πλ. Καραισκακη, Πειραια

  Το απόγευμα της Κυριακής 25/02, ενώ ο Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος «Φαβέλα» προετοιμαζόταν για την εβδομαδιαία συνέλευσή του, δέχτηκε επίθεση από τους τραμπούκους της Χρυσής Αυγής. Οι φασίστες ήταν προετοιμασμένοι να χτυπήσουν, καθώς εισέβαλαν στο χώρο με λοστούς, κράνη και φωτοβολίδες. Πέρα από τις υλικές ζημιές που προκάλεσαν στο χώρο, δεν δίστασαν να χτυπήσουν όσους και όσες βρίσκονταν μέσα, ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και η συνήγορος της πολιτικής αγωγής στη δίκη της εγκληματικής οργάνωσης της Χ.Α., Ελευθερία Τομπατζόγλου. Φώναζαν χρυσαυγίτικα συνθήματα και εξαπέλυαν απειλές για ακόμα πιο βίαιες επιθέσεις.

 Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη μία φορά οι φασίστες βάζουν στο στόχαστρο στέκια και κοινωνικούς χώρους (όπως π.χ. το στέκι «Αντίπνοια» στα Πετράλωνα, το «Ρεσάλτο» στο Κερατσίνι κ.α.) και μάλιστα ακολουθώντας την ίδια «ιεροτελεστία». Χτυπούν αιφνιδίως, με καλυμμένα πρόσωπα, έχοντας αριθμητική υπεροχή.  Ξεκινούν οργανωμένα την επίθεση και τη λήγουν όλοι ταυτόχρονα, με στρατιωτικά παραγγέλματα. Τα τάγματα εφόδου, επομένως, έχουν συγκεκριμένο σκοπό, να διαλύσουν όποιον αντιστέκεται. Και γι’ αυτό εξυπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο τις πολιτικές της φτώχειας και των μνημονίων, στηρίζουν τους δυνάστες μας και βάζουν πλάτη στα σχέδια τους, ισοπεδώνοντας κάθε αντίδραση.

 Δεν μας κάνει έκπληξη ότι, κάθε φορά που δέχονται επίθεση αντιφασίστες, η αστυνομία ολιγωρεί. Μετά από ένα τόσο βίαιο περιστατικό στις γειτονιές του Πειραιά δεν έγινε καμία σύλληψη και καμία προσαγωγή. Τον ίδιο επικουρικό ρόλο για τους φασίστες έπαιξαν και τα συστημικά ΜΜΕ, που έσπευσαν να κάνουν λόγο για συμπλοκή αγνώστων, ενώ ήταν ξεκάθαρο από την πρώτη στιγμή ότι πρόκειται για επίθεση από χρυσαυγίτες στη Φαβέλα. Φυσικά είναι η ίδια η κυβέρνηση που προσφέρει μια σιωπηρή ανοχή στους φασίστες και καθίσταται υπεύθυνη για κάθε επίθεση που δέχεται το κίνημα.

 Καλούμε κάθε αντιφασίστα και αντιφασίστρια να ξεριζώσει το σκοτάδι του φασισμού από τον Πειραιά! Στις γειτονιές μας θα εξασφαλίσουμε ότι δεν θα ξανασηκώσουν κεφάλι οι φασίστες, γιατί έχουμε την ιστορική μνήμη ότι αποτελούν εχθρό του λαού.

         Καλούμε στην αντιφασιστική διαδήλωση την Παρασκευή 02/03 στις 18:00 στην πλ.Καραϊσκάκη στον Πειραιά

     

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΛΑΟ | ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ


Από τις κοινωνικές εκδηλώσεις, στις επιθέσεις σε στέκια αγωνιστών: Ένα οφειλόμενο σχόλιο

Από τις κοινωνικές εκδηλώσεις, στις επιθέσεις σε στέκια αγωνιστών:
Ένα οφειλόμενο σχόλιο

 Ο πολιτιστικός σύλλογος Ακρωτηριανών Θήρας, στην κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας που διοργάνωσε στο Δημοτικό Πολιτιστικό Κέντρο του Κερατσινίου «Αντώνης Σαμαράκης» στις 14/01/2018, κάλεσε και τον υπόδικο βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Γ.Λαγό. Για εμάς είναι ξεκάθαρο πως όποιος επιλέγει να συνδιαλέγεται με οποιονδήποτε τρόπο με τους φασίστες δολοφόνους  της Χ.Α. είναι απέναντι μας. Ο συγκεκριμένος σύλλογος, φαίνεται πως και στο παρελθόν είχε πάρε δώσε με την Χ.Α., καθώς επισκέφθηκε και τα γραφεία της στον Πειραιά για να ψάλλει τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα.

 Μπορούμε να καταλάβουμε ότι η Χ.Α. προσπαθεί με νύχια και με δόντια να πάρει πάλι κεφάλι και να ξεπλυθεί μέσα από τέτοιες κοινωνικές εκδηλώσεις. Σύλλογοι που της ανοίγουν την πόρτα, δεν έχουν καμία θέση στο Κερατσίνι. Η περιοχή μας έχει ματώσει από τις επιθέσεις αυτών των «προσκεκλημένων» ενάντια σε εργάτες, μετανάστες και αγωνιστές. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, καμία θεσμική θέση δεν υποχρεώνει τη συνύπαρξη με τους εγκληματίες, και η λογική των παρασκηνιακών προτροπών να αποσιωπηθεί το ζήτημα είναι, το λιγότερο, προκλητική.

 Φαίνεται πως και η ίδια η δημοτική αρχή δεν έχει ξεκάθαρη θέση απέναντι σε αυτό το περιστατικό. Στην ίδια εκδήλωση παραβρέθηκαν και δύο αντιδήμαρχοι.  Η πολιτική διολίσθηση ολόκληρης της δημοτικής αρχής αποτυπώνεται στο γεγονός ότι επιμένει να προσπαθεί να τα έχει καλά με όλους, σε μία ψηφοθηρική λογική. Δεν αποτελεί πολιτικό μπούσουλα η λογική της συνύπαρξης με όλους ανεξαιρέτως, ακόμα και αν τα έχουν καλά με φασίστες. Μέρες μετά το συμβάν, δεν έχει υπάρξει ουσιαστικά επαρκής τοποθέτηση σχετικά με την προκλητική και επικίνδυνη εμφάνιση φασιστών πλάι σε μέλη της δημοτικής αρχής. Το μόνο σχόλιο που δημοσιεύτηκε και αναφέρεται στο περιστατικό, προσπαθεί να το υποβαθμίσει, βάζοντας στη ζυγαριά όσους ανέδειξαν το ζήτημα, βγάζοντάς τους «ελλιποβαρείς» και ανύπαρκτους στην παρουσία τους στην πολιτική ζωή της πόλης, κι άρα μη αρμόδιους να ασχοληθούν με ένα θέμα αρκούντως σοβαρό.

 Από τη μεριά μας, δεν θα σταματήσουμε να παλεύουμε για να πάψουν να κυκλοφορούν ελεύθεροι οι υπόδικοι βουλευτές της Χ.Α. στις γειτονιές του Πειραιά και να προσπαθούν να παρεισφρήσουν σε συλλόγους και στέκια, τώρα που κλείνουν τα γραφεία τους το ένα μετά το άλλο σε όλη την Ελλάδα. Τα τάγματα εφόδου ξαναχτυπούν ανενόχλητα και δε θα σταματήσουν όσο βρίσκουν νομιμοποίηση σε εκδηλώσεις και γιορτές. Στην ατελείωτη λίστα φασιστικών, δολοφονικών επιθέσεων ήρθε να προστεθεί αυτή της 25ης Φεβρουαρίου στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο «Φαβέλα» στον Πειραιά. Οι κλασικές αναφορές των Μ.Μ.Ε. για «επεισόδια» από «ομάδα αγνώστων» δεν μπορούν να κρύψουν το πραγματικό τους πρόσωπο: τραμπούκοι, μπράβοι, δολοφόνοι, τα βρώμικα, οπλισμένα χέρια του κράτους που χτυπούν τους αγωνιστές. Η απάντησή μας είναι πάντα η ίδια: αγώνας διαρκής ενάντια στο φασισμό, στο σύστημα που τον γεννά και σε όσους τον θρέφουν. Κόντρα σε καταστολή, μνημόνια, φτώχεια και εκμετάλλευση, το κίνημα θα βγει για άλλη μια φορά μπροστά κι ο Πειραιάς θα ξεβρωμίσει!

Καμία ανοχή_ Κανένας φόβος _ Καμία νομιμοποίηση

Λευτεριά στο Λαό | Θάνατος στο φασισμό

8/2/18

Παρασκευή 09/02:Πάρτυ για την κάλυψη των δικαστικών εξόδων της 30/01

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης διοργανώνει πάρτυ για την κάλυψη των δικαστικών εξόδων της δίκης που πραγματοποιηθηκε στις 30/01,για την επίθεση του τάγματος εφόδου της Χ.Α. στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015.

Παρασκευή 09/02 | 22:00
Αθ.Μιαούλη 1 & Λεωφ.Δημοκρατίας (χώρος ΕΛΚΔ)


  Λευτεριά στο Λαό | Θάνατος στο φασισμό

Ακολουθεί το δελτίο τύπου για την έκβαση της δίκης:

 Στις 30-01-2018 συζητήθηκε ενώπιον του Α’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά η υπόθεση της επίθεσης του τάγματος της Χρυσής Αυγής στις 25-01-2015, ημέρα εκλογών σε εκλογικό Τμήμα στο Κερατσίνι. Στη δίκη αυτή ο Θεόδωρος Κολιογιάννης (εφόσον ο άλλος κατηγορούμενος Παπαδάκης είχε στο μεταξύ αποβιώσει) κηρύχθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 20 μηνών με τριετή αναστολή για το αδίκημα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης από κοινού και κατά συρροή.


 Όσον αφορά το περιστατικό, ήταν ανήμερα βουλευτικών εκλογών όταν το τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής επιτέθηκε απρόκλητα σε μέλη και φίλους οργανώσεων και συλλογικοτήτων, σε σχολείο–εκλογικό τμήμα στο Κερατσίνι, υπό το βλέμμα της αστυνομίας, η οποία αν και ήταν παρούσα στo χώρο από την αρχή, καθυστέρησε χαρακτηριστικά να επέμβει και να προλάβει τα χειρότερα. Τα μέλη της Χρυσής Αυγής με μπροστάρη το ηγετικό στέλεχός της στην περιοχή Νεκτάριο Σαλούφα, κρατώντας κράνη και φορώντας γάντια μηχανής ουσιαστικά έδρασαν ανενόχλητα, αφού μετά την επίθεση διέφυγαν με μηχανές και τελικά προσήχθησαν και συνελήφθησαν μόνον οι δύο κατηγορούμενοι στην υπόθεση.

 Η επίθεση αυτή υπερβαίνει το τυπικά νομικό της σκέλος, αν αναλογιστεί κανείς ότι πραγματοποιήθηκε στο σχολείο του Παύλου Φύσσα και λίγα μέτρα μακριά από το σημείο δολοφονίας του από το xρυσαυγίτη Ρουπακιά, και παράλληλα σε μία περιοχή όπου τα τελευταία πέντε χρόνια τα περιστατικά βίας και εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής διαδέχονται το ένα το άλλο (επίθεση σε συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, ξυλοδαρμοί Αιγύπτιων ψαράδων κλπ).

 Για εμάς, η καταδίκη του Θεόδωρου Κολιογιάννη αποτελεί την ελάχιστη δικαίωση για την παρακρατική και εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής και των μελών της. Οπλιζόμαστε με αυτοπεποίθηση για τις μάχες του επόμενου διαστήματος απέναντι στο φασισμό και τη Χρυσή Αυγή, τόσο στις αίθουσες των Δικαστηρίων, στον εν εξελίξει δικαστικό αγώνα για την εγκληματική της δράση, όσο και στους δρόμους, γνωρίζοντας καλά ότι μόνο έτσι τσακίζεται ο φασισμός και οι αιτίες δημιουργίας και ανάπτυξής του.





1/2/18

Δελτίο τύπου για την έκβαση της δίκης στις 30/01


 
  Στις 30-01-2018 συζητήθηκε ενώπιον του Α’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά η υπόθεση της επίθεσης του τάγματος της Χρυσής Αυγής στις 25-01-2015, ημέρα εκλογών σε εκλογικό Τμήμα στο Κερατσίνι. Στη δίκη αυτή ο Θεόδωρος Κολιογιάννης (εφόσον ο άλλος κατηγορούμενος Παπαδάκης είχε στο μεταξύ αποβιώσει) κηρύχθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 20 μηνών με τριετή αναστολή για το αδίκημα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης από κοινού και κατά συρροή.


   Όσον αφορά το περιστατικό, ήταν ανήμερα βουλευτικών εκλογών όταν το τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής επιτέθηκε απρόκλητα σε μέλη και φίλους οργανώσεων και συλλογικοτήτων, σε σχολείο–εκλογικό τμήμα στο Κερατσίνι, υπό το βλέμμα της αστυνομίας, η οποία αν και ήταν παρούσα στo χώρο από την αρχή, καθυστέρησε χαρακτηριστικά να επέμβει και να προλάβει τα χειρότερα. Τα μέλη της Χρυσής Αυγής με μπροστάρη το ηγετικό στέλεχός της στην περιοχή Νεκτάριο Σαλούφα, κρατώντας κράνη και φορώντας γάντια μηχανής ουσιαστικά έδρασαν ανενόχλητα, αφού μετά την επίθεση διέφυγαν με μηχανές και τελικά προσήχθησαν και συνελήφθησαν μόνον οι δύο κατηγορούμενοι στην υπόθεση.

    Η επίθεση αυτή υπερβαίνει το τυπικά νομικό της σκέλος, αν αναλογιστεί κανείς ότι πραγματοποιήθηκε στο σχολείο του Παύλου Φύσσα και λίγα μέτρα μακριά από το σημείο δολοφονίας του από το xρυσαυγίτη Ρουπακιά, και παράλληλα σε μία περιοχή όπου τα τελευταία πέντε χρόνια τα περιστατικά βίας και εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής διαδέχονται το ένα το άλλο (επίθεση σε συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, ξυλοδαρμοί Αιγύπτιων ψαράδων κλπ).

   Για εμάς, η καταδίκη του Θεόδωρου Κολιογιάννη αποτελεί την ελάχιστη δικαίωση για την παρακρατική και εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής και των μελών της. Οπλιζόμαστε με αυτοπεποίθηση για τις μάχες του επόμενου διαστήματος απέναντι στο φασισμό και τη Χρυσή Αυγή, τόσο στις αίθουσες των Δικαστηρίων, στον εν εξελίξει δικαστικό αγώνα για την εγκληματική της δράση, όσο και στους δρόμους, γνωρίζοντας καλά ότι μόνο έτσι τσακίζεται ο φασισμός και οι αιτίες δημιουργίας και ανάπτυξής του. Επόμενος σταθμός το αντιφασιστικό–αντιμπεριαλιστικό συλλαλητήριο στην Αθήνα το Σάββατο 03/02, ενάντια στις εθνικιστικές συγκεντρώσεις που καπηλεύονται το ζήτημα του λαού και του τόπου, ενάντια στον πόλεμο και τη φασιστική απειλή.