10/10/18

Ποτέ ξανά φασισμός! | Παρασκευή 12/10 / 18:30 / Προπύλαια


 



Η Εργατική Λέσχη Κερατσινίου-Δραπετσώνας στηρίζει και συμμετέχει στην πορεία που διοργανώνουν αντιφασιστικές, αντιρατσιστικές, αντιπολεμικές συλλογικότητες, κινήσεις, συντονισμοί, οργανώσεις και σωματεία, την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου στις 18:30 στα Προπύλαια. 74 χρόνια μετά την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Ναζί, ενώνουμε τις φωνές μας, δυναμώνουμε την πάλη μας ενάντια στο φασισμό, το ρατσισμό και τον πόλεμο!






 Ακολουθεί το κοινό κάλεσμα:

  Την Παρασκευή 12 Οκτώβρη συμπληρώνονται 74 χρόνια από τη μέρα του 1944 που η Αθήνα απελευθερώθηκε από τους Ναζί. Η αποχώρησή τους σήμανε το τέλος της φασιστικής και ναζιστικής κατοχής που κόστισε στη χώρα μας 1,2 εκατομμύρια νεκρούς στο μέτωπο, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, από πείνα, εκτελέσεις, ολοκαυτώματα,  μπλόκα, κακουχίες, χιλιάδες σακατεμένους και ορφανά.  Ενώ, η άνοδος του ναζισμού και του φασισμού και ο στόχος τους για επικράτηση και έλεγχο όλων των χωρών με το 2ο παγκόσμιο πόλεμο κόστισαν στην ανθρωπότητα 66 εκατομμύρια νεκρούς, εκατομμύρια εκτοπισμένους, ανυπολόγιστες καταστροφές.

  Η ήττα του ναζισμού στη χώρα μας με τον ηρωικό αγώνα του λαού και το καθοριστικό ρόλο του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ υπήρξε καταλυτική για τη συντριβή του φασισμού. Όμως, οι ντόπιοι συνεργάτες, οι ταγματασφαλίτες και  οι δωσίλογοι  των ναζιστών δεν τιμωρήθηκαν και οι πολιτικοί τους απόγονοι 74 χρόνια μετά σηκώνουν κεφάλι.

Στη χώρα μας και σε όλη την Ευρώπη το αυγό του φιδιού εκκολάφτηκε και σηματοδοτείται από την ενίσχυση της φασιστικής επιρροής και των ακροδεξιών κομμάτων. Δεν βασίζεται μόνο στην ανοχή, τον εφησυχασμό και την άγνοια των συνεπειών. Αλλά στη διαστρέβλωση της ιστορίας και την επιχείρηση δικαίωσης των ρατσιστικών, εθνικιστικών, ξενοφοβικών θεωρήσεων. Στην κυρίαρχη πολιτική του τσακίσματος της εργατικών διεκδικήσεων, της επιβολής καθεστώτων έκτακτης ανάγκης, της  συστηματικής περιστολής των ελευθεριών και δικαιωμάτων, τη συνέργεια κρατικών μηχανισμών και μιντιαρχών και τη χρηματοδότηση εφοπλιστών και άλλων βαρώνων της οικονομικής ολιγαρχίας.

  Τα αποσπάσματα θανάτου στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και στη δική μας, έχουν αναλάβει δράση στοχοποιώντας πρόσφυγες της φτώχειας και του πολέμου, συνδικάτα, κινήματα, αγωνιστές/τριες, «μη κανονικούς». Ο Παύλος Φύσσας κι ο Σαχζάτ Λουκμάν, οι Αιγύπτιοι ψαράδες, οι Πακιστανοί εργάτες γης πλήρωσαν πολύ βαριά τις συνέπειες της πολιτικής νομιμοποίησης και της κοινωνικής ανοχής της δράσης των ταγμάτων θανάτου.
Οι πολιτικές που εκτρέφουν το φασισμό συνεχίζονται με την ευθύνη όλων των αστικών-μνημονιακών κομμάτων και των κυβερνήσεων μαζί και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η ανεργία, η βάναυση εκμετάλλευση ντόπιων και ξένων εργαζομένων, η καταστολή και η εξαθλίωση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, η απομόνωση-δαιμονοποίηση των προσφύγων, η ποινικοποίηση των φτωχών και των αποκλεισμένων σε συνδυασμό με το σωβινισμό, τον εθνικισμό, την ξενοφοβία, το θεσμικό ρατσισμό των στρατοπέδων συγκέντρωσης προσφύγων είναι τα καλύτερα λιπάσματα για τη φασιστική προπαγάνδα. Μια προπαγάνδα που στρεβλώνει τις συνειδήσεις ενισχύοντας και “δικαιολογώντας” ενέργειες φασιστικής αυτοδικίας και δολοφονικής αστυνομικής βίας που ευθύνονται για τον θάνατο του Ζακ Κωστόπουλου πριν λίγες μέρες.


  Η αντιπροσφυγική πολιτική της ΕΕ και της Κυβέρνησης με το κλείσιμο των συνόρων στα θύματα των πολέμων, τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης, τον αποκλεισμό-εγκλωβισμό τη φυλάκιση χιλιάδων  προσφύγων στα νησιά, τις απελάσεις και τις επαναπροωθήσεις στα σύνορα και τη διευκόλυνση της άγριας εκμετάλλευσης τους είναι υπεύθυνες από τη μια για χιλιάδες πνιγμούς στο βυθό του Αιγαίου και της Μεσογείου αλλά και για την ενίσχυση των ξενοφοβικών αντιδράσεων ενός μέρους του κόσμου που άμεσα εξυπηρετούν τη φασιστική προπαγάνδα και επιρροή.

  Στις 12 του Οκτώβρη, επίσης, κλείνουν 65 χρόνια από την Ελληνο-αμερικανική συμφωνία για τις βάσεις, που σηματοδοτεί την ένταξη της  χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τις πολεμικές επεμβάσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Μια συμφωνία που η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ επεκτείνει στις μέρες μας, παραχωρώντας κι άλλους χώρους για δημιουργία καινούργιων βάσεων και επέκταση των παλιών. Κι αυτό σε μια περίοδο όπου ο πόλεμος στη Συρία συνεχίζεται δημιουργώντας νέες εκατόμβες νεκρών και καραβάνια προσφύγων, ο κίνδυνος επέκτασης του είναι προ των θυρών, οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και επεμβάσεις βαθαίνουν και ο κίνδυνος θερμών επεισοδίων είναι όσο ποτέ άλλοτε πιο ορατός. Η πρόσδεση της χώρας μας στις ΗΠΑ βρίσκεται στο απόγειο της, καθιστώντας την “στόχο” καθώς τα “πολεμικά παιχνίδια” γίνονται όλο και πιο πυκνά και επικίνδυνα. Οι ένοπλες δυνάμεις παίρνουν όλο και πιο ενεργό μέρος στις αμερικανικές και νατοϊκές επιχειρήσεις και οι πολεμικοί εξοπλισμοί κορυφώνονται.

 Για όλα αυτά αντιφασιστικές, αντιρατσιστικές, προσφυγικές και αντιπολεμικές συλλογικότητες συνδιοργανώνουμε και καλούμε την επέτειο της νίκης του λαού μας κατά του φασισμού σε κοινή αντιφασιστική-αντιπολεμική συγκέντρωση και πορεία την Παρασκευή 12 Οκτώβρη στην πλατεία Κοραή στις 6.30 μμ.

74 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ- ΞΑΝΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΦΑΣΙΣΜΟΥ-ΝΑΖΙΣΜΟΥ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΘΕΡΙΕΨΕΙ

ΟΠΩΣ ΤΟ '40 ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΘΑ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΠΑΝΤΑ

ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΤΟ-ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ

ΟΛΕΣ-ΟΛΟΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12  ΟΚΤΩΒΡΗ,  6.30 μμ   στα ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Αντιφασιστικές, αντιρατσιστικές, αντιπολεμικές συλλογικότητες, κινήσεις, συντονισμοί, οργανώσεις και σωματεία



16/9/18

Ο Παύλος ζει στους αγώνες για ψωμί-δουλειά-ελευθερία για τον λαό





 Πριν 5 χρόνια, ο Παύλος δολοφονήθηκε από τη συμμορία των τραμπούκων νεοναζί της Χ.Α. και το χέρι του Γ. Ρουπακιά. Οι λόγοι είναι απλοί: ήταν εργάτης, αγωνιστής, καλλιτέχνης με πολιτική τοποθέτηση και άρα εμπόδιο για όσους θέλουν να διατηρήσουν τις ανισότητες, τη φτώχεια, την καταπίεση. Δολοφονήθηκε στη γειτονιά του, μια εργατική γειτονιά που αντιμετωπίζει χρόνια τώρα τις συνέπειες των πολιτικών που διαιωνίζουν την εξαθλίωση. Εκεί στήνονται πρώτα οι φασίστες, γιατί μπορούν να πουλάνε ελπίδα σε αυτούς που δείχνουν να την έχουν χάσει.

 Σήμερα, για το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, το «αντισυστημικό» τους πρόσωπο έχει καταρρεύσει. Προδίδεται στις απεργοσπασίες, στις συνδιαλλαγές με τα αφεντικά για χαμηλότερα μεροκάματα, στο εργοδοτικό σωματείο στο Πέραμα. Αποκαλύπτονται κάθε φορά που, με πρόσχημα τα «συμφέροντα του Έλληνα», ψηφίζουν με τα δύο χέρια τις ιδιωτικοποιήσεις, τις διευκολύνσεις για το μεγάλο κεφάλαιο. Δεν δαγκώνουν το χέρι που τους ταΐζει, ίσα ίσα που στρώνουν το δρόμο για να μη βρίσκει ο ζόφος καμία αντίδραση.

 Αυτοί όμως που όχι μόνο επέτρεψαν την ανάπτυξή τους, αλλά την ενίσχυσαν πολιτικά ασκώντας ανοιχτά ρατσιστική πολιτική, έχουν όνομα. Είναι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε συνεργασία με την Ε.Ε. που παραχώνει πρόσφυγες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης με απάνθρωπες συνθήκες και τους πετάει σαν μπαλάκι όπου τους συμφέρει ή τους αποκλείει σε εμπόλεμες ζώνες. Αυτοί είναι που καλλιεργούν τον εθνικισμό και την πολεμική προετοιμασία, που υιοθετούν την ρητορική της «αμυνόμενης πατρίδας» απέναντι στους «ξένους». Αυτοί που διαιωνίζουν την φτώχεια και την ανισότητα, γελοιοποιώντας την έννοια της αριστεράς, που κωλυσιεργούν τη δίκη της Χρυσής Αυγής την ώρα που οι επιθέσεις στις μειονότητες και σε όποιον αγωνίζεται συνεχίζονται. Συνολικά αυτές οι πολιτικές σε όλη το μήκος και πλάτος της Ευρώπης είναι που ενισχύουν την αύξηση της ακροδεξιάς επιρροής και της φασιστικής απειλής.

 Στην περιοχή μας όμως, μετά τη δολοφονία Φύσσα, φάνηκε ότι τα αντανακλαστικά μας δεν έχουν σκουριάσει. Το αντιφασιστικό κίνημα ύψωσε το ανάστημά του χτίζοντας τείχη απέναντι στο φασισμό με πορείες, δράσεις, συνελεύσεις και πρωτοβουλίες που αγωνίζονται για να μην παραδοθούν οι γειτονιές μας στο σκοτάδι. Μέχρι και σήμερα παρακολουθούμε τα γραφεία της νεοναζιστικής οργάνωσης να κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Κι αυτή είναι δική μας νίκη! Δεν έχουμε όμως αυταπάτες. Οι επιθέσεις σε στέκια, σε αγωνιστές και μετανάστες, οι τραμπούκικες επιθέσεις σε συνδικαλιστές, η διάχυση του φασιστικού μίσους και της μισαλλοδοξίας συνεχίζονται. Ξέρουμε ότι το φασισμό δεν τον σταματούν τα δικαστήρια. Μόνο το λαϊκό και εργατικό κίνημα έχει τη δύναμη να τον τσακίσει, με την καθημερινή πάλη του για την υπεράσπιση των αδύναμων και την κατάργηση της εκμετάλλευσης και των διακρίσεων κάθε είδους.

 Για εμάς, όλα αυτά τα χρόνια η επέτειος της δολοφονίας δεν αποτελεί απλά ένα μνημόσυνο, αλλά μία εκ νέου υπενθύμιση για τους αγώνες που καλούμαστε να δώσουμε. Στο πρόσωπο του Παύλου θα βλέπουμε πάντα την ελπίδα για ένα κόσμο που σηκώνει κεφάλι, βασισμένο στην ισότητα και την αλληλεγγύη.


ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ την ΤΡΙΤΗ 18/9, 5.30μμ στο Κερατσίνι (οδ. Παύλου Φύσσα 60) και στην πορεία στα γραφεία της Χ.Α. στην πλατεία Κοραή στον Πειραιά




6/9/18

Νίκη στους εργαζόμενους στην COSCO


Η μάχη απέναντι στα μεγάλα συμφέροντα που επιχειρούν να καταδυναστεύσουν ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή του Πειραιά, πέρασε στα χέρια των εργαζόμενων.
Το σωματείο των εργαζόμενων στις προβλήτες 2 & 3 ΕΝΕΔΕΠ διεκδικεί συλλογική σύμβαση εργασίας, ένταξη στα βαρέα και ανθυγιεινά, πλήρη απασχόληση με συμβάσεις αορίστου χρόνου για όλους.
Η είσοδος της COSCO στο λιμάνι του Πειραιά από την αρχή έφερε επιδείνωση των συνθηκών, παρά τους διθυράμβους για την ανάπτυξη από κυβερνήσεις και μμε η πραγματικότητα έλεγε μειωμένα μεροκάματα, έκτακτες συμβάσεις μικρής διάρκειας που κρατούσαν τους εργαζόμενους σε κατάσταση ομηρίας από τους ντόπιους εργολάβους και τα τσιράκια τους που πουλάνε εκδούλευση εις βάρος των εργατών, συνθήκες εργασίες που γίνονταν όλο και πιο σκληρές έως επικίνδυνες κάνοντας το χώρο εργασίας μια συνεχή απειλή για την υγεία.
Οι εργαζόμενοι σήκωσαν το ανάστημα τους απέναντι στο μεσαίωνα που έχει επιβάλλει και σχεδιάζει να επεκτείνει η COSCO. Μια μάχη, ένας αγώνας που ούτε απλός ούτε εύκολος είναι, από την πρώτη στιγμή είχε να αντιμετωπίσει τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς που στήνει στον Πειραιά μια εταιρεία μεγαθήριο παγκόσμιας κλίμακας σε συνεργασία με τους πρόθυμους, να υπηρετήσουν κάθε σχέδιο ενάντια στα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα, φασίστες της χρυσής αυγής. Η επίθεση τραμπούκων στον πρόεδρο του σωματείου εργαζομένων ΕΝ.Ε.Δ.Ε.Π. και η προσπάθεια δημιουργίας εργοδοτικού σωματείου δείχνουν ότι η εργοδοσία δεν θα διστάσει να καταφύγει στις χειρότερες μεθοδεύσεις και πρακτικές, αλλά μαζί δείχνει ότι η δράση και η αγωνιστικότητα των εργαζόμενων τους έχει στριμώξει. Η εργοδοτική τρομοκρατία βρίσκει την απάντηση της, στη συσπείρωση και την αγωνιστικότητα των εργαζόμενων που μάχονται για να βελτιώσουν τη ζωή τους. Η εργοδοσία για 4η φορά προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τα δικαστήρια ενάντια στον αγώνα των εργαζόμενων, προσπαθώντας να βγάλει παράνομη την απεργία. Οι κρατικοί θεσμοί της δικαιοσύνης έχουν δείξει επανειλημμένα πως λειτουργούν ως απεργοσπαστικός μηχανισμός υπέρ των μεγάλων συμφερόντων, αυτό δεν μπορεί όμως ούτε να αποκρύψει το δίκιο των αιτημάτων, ούτε τις ανάγκες των εργαζόμενων και του λαού.
Ο δίκαιος και ανυποχώρητος αγώνας αναγνωρίζεται από τους εργαζόμενους, δεκάδες σωματεία από όλη την Ελλάδα και όλους τους κλάδους που έχουν δηλώσει την αλληλεγγύη τους στους λιμενεργάτες, και όχι μόνο. Ανακοινώσεις σωματείων και εργατικών συνομοσπονδιών φτάνουν από όλο τον κόσμο, αυτή την αλληλεγγύη καμιά απόφαση δικαστηρίου δεν μπορεί ούτε να τη σβήσει ούτε να την παρακάμψει.
Για εμάς, τους κάτοικους του Κερατσινίου, της Δραπετσώνας, του Περάματος και όλου του Πειραιά αυτός ο αγώνας, ο αγώνας των ανθρώπων της γειτονιάς μας  είναι και δικός μας αγώνας. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι, στο πλάι των εργαζόμενων στη μάχη για συλλογικές συμβάσεις, πλήρη και σταθερή απασχόληση, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας. Η επιβολή του εργασιακού μεσαίωνα θα είναι χτύπημα για όλους μας. Ο αγώνας για να αντισταθούμε απέναντι στα σχέδια της COSCO να κάνει όλο το παραλιακό μέτωπο μια ειδική οικονομική ζώνη, καταπατώντας κάθε δικαίωμα στο δημόσιο χώρο, το περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων περνά και έχει αιχμή σήμερα τα αιτήματα των εργαζόμενων.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους και το λαό του Πειραιά να στηρίξει τον αγώνα των εργαζόμενων στην COSCO και την απεργία Παρασκευή 7 Σεπτέμβρη

24/7/18

Κοινή ανακοίνωση εργατικών συλλογικοτήτων:Πόση ακόμα καταστροφή στο βωμό του κέρδους και της εγκληματικής αδιαφορίας;


 Παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις των μετώπων της φωτιάς στην Ανατολική Αττική. Ο αριθμός των νεκρών ανεβαίνει συνεχώς, το ίδιο και των τραυματιών, ενώ είναι ανυπολόγιστη η οικολογική καταστροφή. Στις περισσότερες περιπτώσεις κόποι μιας ολόκληρης ζωής χάθηκαν μέσα σε λίγα λεπτά από τη λαίλαπα.

 Μέσα στην ατμόσφαιρα θρήνου που έχει πνίξει τη χώρα και λίγες μόνο βδομάδες μετά τη νέα καταστροφή σε Νέα Πέραμο και Μάνδρα, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε πως πρόκειται για ακόμη μία περίπτωση εγκλήματος του καπιταλισμού προς τη φύση, το περιβάλλον, τις ίδιες μας τις ζωές.

 Η έκταση των μετώπων, οι πολλές ταυτόχρονες εστίες, δεν είναι απλά τυχαίο αποτέλεσμα των ανέμων και της ζέστης. Η ανθρώπινη δραστηριότητα που έχει κατακλύσει την Αττική είναι μια διαρκής απειλή για το περιβάλλον και συνεχής κίνδυνος για πυρκαγιά. Δεν είναι όμως μόνο η αμέλεια του ανθρώπου που μπορεί να σταθεί αφορμή της καταστροφής. Κύριος παράγοντας είναι η πίεση των οικονομικών συμφερόντων που δεν διστάζουν να καταστρέψουν στο βωμό του κέρδους, γνωρίζοντας βέβαια τι δρόμους ανοίγει η πυρκαγιά για την “ανάπτυξη” τους. Κάποιοι πάνω στα αποκαΐδια προετοιμάζουν επιχειρήσεις, αιολικά πάρκα και ορυχεία βωξίτη. Μόνο τυχαίο δεν μπορεί να είναι το γεγονός ότι τα Γεράνεια Όρη, που καίγονται ακόμα, είναι πλούσια σε μετάλλευμα βωξίτη και έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον για την εξόρυξή τους παρά τις αντιδράσεις των κατοίκων. Η παντοκρατορία του κέρδους δεν υπολογίζει φυσική ομορφιά, οξυγόνο και ελεύθερα βουνά. Μπροστά στα μεγάλα επιχειρηματικά σχέδια, οι ζωές μας είναι το τελευταίο εμπόδιο που πρέπει να υπερβούν.

 Ακόμη κι αν έχει κηρυχθεί καθεστώς έκτακτης ανάγκης από την κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της πρωτοφανούς τραγωδίας, ακόμη κι αν κινητοποιήθηκε τελικά ο κρατικός μηχανισμός, τέτοια φαινόμενα θα είναι όλο και πιο συχνά όσο υποτιμάται ο δημόσιος τομέας, όσο οι πυροσβέστες είναι ελάχιστοι και κακοπληρωμένοι συμβασιούχοι που καλούνται να δώσουν κάθε φορά τέτοια υπεράνθρωπη μάχη, όσο ο εξοπλισμός και τα οχήματα είναι ελάχιστα και η Δασική Υπηρεσία αποδιοργανωμένη. Οι ευθύνες πρέπει να αποδοθούν γιατί αλλιώς θα συνηθίσουμε στην καταστροφή, θα συνηθίσουμε την αποξένωση από κάθε τι φυσικό, που όμως μας ανήκει περισσότερο από όσο ανήκει στα συμφέροντά τους.

 Η συνολική εγκατάλειψη των δομών προστασίας των αδύναμων αυτής της κοινωνίας έρχεται τώρα να συμπληρωθεί από την καταστροφή που εκτυλίσσεται τώρα στην Αττική, στο έδαφος της ουσιαστικής εγκατάλειψης της Πυροσβεστικής και όλου του πλαισίου προστασίας των δασών και του περιβάλλοντος. Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι τεράστια και έρχεται να ολοκληρωθεί από το δρόμο που ανοίγει στους ναζί της Χρυσής Αυγής να ασκήσουν τη δημαγωγία τους καπηλευόμενοι τον πόνο και την οδύνη των κατοίκων των περιοχών με επισκέψεις που εκφράζουν το υποκριτικό τους ενδιαφέρον. Ένα διάλειμμα από την υπηρεσία των συμφερόντων των εφοπλιστών και βιομήχανων, που ευθύνονται έμμεσα και άμεσαγια τις ζωές που χάθηκαν στις φωτιές, όπως και για αυτές στις πλημμύρες και την οικολογική και κοινωνική καταστροφή που γεννούν καθημερινά.

 Η αλληλεγγύη είναι η δικιά μας απάντηση, έμπρακτη στην άμεση ανάγκη των ανθρώπων. Αλληλεγγύη και ξεσκέπασμα των ένοχων για να πληρώσουν, να πολεμήσουμε τις αιτίες που γεννούν αυτές τις τραγωδίες και να μην τις ξαναζήσουμε.

Να μη μείνει κανένας και καμία μόνος/η του! 
Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!

Εργατικές Λέσχες Καλλιθέας | Κερατσινίου-Δραπετσώνας | Νέας Ιωνίας | Νέας Σμύρνης
Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού-Σεπολίων-Ακαδημίας Πλάτωνος
Λέσχη Εργασίας, Αλληλεγγύης και Πολιτισμού Τρικάλων

16/7/18

Κάλεσμα στη δεύτερη σύσκεψη για τη διοργάνωση του Αντιφασιστικού Σεπτέμβρη

Κάλεσμα στη δεύτερη σύσκεψη για τη διοργάνωση του Αντιφασιστικού Σεπτέμβρη

 Η 18η Σεπτέμβρη αδιαμφισβήτητα είναι μια ημερομηνία-ορόσημο για το αντιφασιστικό κίνημα στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς. Φέτος, συμπληρώνονται 5 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου από μαχαίρι φασίστα και το αντιφασιστικό και εργατικό κίνημα βρίσκονται μπροστά σε νέες προκλήσεις.


 Από τη μία, η ένταση των ανταγωνισμών και της οικονομικής κρίσης πυκνώνουν συνεχώς τα σύννεφα πολέμου στην ευρύτερη περιοχή. Από την άλλη, η άνοδος ναζιστικών-εθνικιστικών κομμάτων και κυβερνήσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη, η κυριαρχία των πιο ακραίων ακροδεξιών αντιλήψεων στην ενιαία πολιτική ασύλου της Ε.Ε. και τη συνολική διαχείριση του προσφυγικού, η ολοκλήρωση των ευρωπαϊκών μηχανισμών αστυνόμευσης, επιτήρησης και καταστολής, αυξάνουν τις φιλοπόλεμες και ρατσιστικές ιαχές από όλες τις μεριές των συνόρων. Η ελληνική κυβέρνηση συνυπογράφει τις πολιτικές της Ε.Ε., εμφανίζεται πιο πρόθυμη από τους πρόθυμους στην κατάργηση των δικαιωμάτων των προσφύγων, αποδεχόμενη επιστροφές, συνοριακούς ελέγχους, «πλατφόρμες αποβίβασης» και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Την ίδια ώρα, η συνέχιση στο εσωτερικό της βίαιης μνημονιακής πολιτικής, των αιματοβαμμένων πλεονασμάτων και των σκληρών αντεργατικών μέτρων  στρώνουν το χαλί στη φασιστική ρητορεία. 

 Ενώ το προηγούμενο διάστημα το αντιφασιστικό λαϊκό κίνημα είχε καταφέρει απανωτά χαστούκια ενάντια στους φασίστες και την Χ.Α. εξαφανίζοντας τους από το δημόσιο λόγο, τις γειτονιές και τους χώρους δουλειάς μας, σήμερα η εθνικιστική ατζέντα της κυβέρνησης με αιχμή τον ανταγωνισμό με την Τουρκία, την προώθηση «εθνικών συμφερόντων» μέσω του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, την υλοποίηση των νατοϊκών σχεδιασμών στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή, έβγαλαν ξανά στον αφρό τους φασίστες και την Χ.Α. Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι η μαζική επανεμφάνιση ταγμάτων εφόδου που εγκαινιάστηκε εντός των συλλαλητηρίων για το Μακεδονικό, με επιθέσεις και εμπρησμούς καταλήψεων και κοινωνικών χώρων, συνοδεύτηκε από μπαράζ επιθέσεων σε μετανάστες, αντιφασίστες και στέκια πανελλαδικά, σε συνεργασία με την αστυνομία και με την ανοχή της κυβέρνησης. Αποκορύφωμα της θρασύτητάς τους ότι έφτασαν να καλούν ανοιχτά σε πραξικόπημα από τα έδρανα της Βουλής.

Απέναντι σε αυτές τις νέες προκλήσεις, το αντιφασιστικό κίνημα οφείλει να είναι:

• Πολιτικά αιχμηρό, αποκαλύπτοντας το συστημικό και απάνθρωπο ρόλο της φασιστικής ιδεολογίας, βάζοντας στο στόχαστρο τα μνημόνια, την κυβέρνηση, την Ε.Ε. και το κεφάλαιο, που επεξεργάζονται και υλοποιούν όλο και πιο ακραίες πολιτικές φτώχειας, καταστολής των εργατικών δικαιωμάτων, θεσμικού ρατσισμού
• Ταξικά προσανατολισμένο, βάζοντας τα εργατικά συμφέροντα και τις λαϊκές ανάγκες μπροστά, με το ταξικό κίνημα να παίζει καθοριστικό ρόλο
• Βαθιά ενωτικό, με το συντονισμό όλων των αγωνιζόμενων δυνάμεων, το σεβασμό στην αυτοτέλειά τους, κόντρα σε λογικές καπελώματος και σεχταρισμού


 Καλούμε ο φετινός Αντιφασιστικός Σεπτέμβρης να σημάνει τη μαζική επανεξόρμηση των αντιφασιστικών, αντιπολεμικών και αντιρατσιστικών δράσεων σε κάθε γειτονιά, κάθε χώρο δουλειάς, πανελλαδικά.

 Για εμάς οι μόνες κόκκινες γραμμές είναι ενάντια στο κράτος, την κυβέρνηση και σε οποιαδήποτε ανοχή στο φασισμό, τον εθνικισμό και τους εκφραστές του. Λογικές a priori αποκλεισμών, μικροπολιτικών παιχνιδιών και μικροηγεμονισμών δεν χωράνε εντός του αντιφασιστικού κινήματος που έχουμε ανάγκη. Ως συλλογικότητα που έχει δώσει πολυετή μάχη, τόσο για μια πολιτικά αιχμηρή κατεύθυνση στο αντιφασιστικό κίνημα, όσο και για το μαζικό και ενωτικό του χαρακτήρα, δεν πρόκειται να συμπράξουμε σε τίποτα από τα παραπάνω.

 Καλούμε όλες τις συλλογικότητες, αγωνιστές, σωματεία, φορείς, στη σύσκεψη για τη διοργάνωση του Αντιφασιστικού Σεπτέμβρη τη Δευτέρα 16/07 στις 19:00, στο πολιτιστικό κέντρο Αντ. Σαμαράκης (Μικράς Ασίας 24, όπισθεν δημαρχείου Κερατσινίου), για τη συνδιοργάνωση του φετινού Αντιφασιστικού Σεπτέμβρη.