13/3/21

ΠΟΝΑΩ | Πειραιάς 14/03 12:00 | Πλατεία Κοραή

ΠΟΝΑΩ
Ως εδώ με την κρατική καταστολή!

Πειραιάς: 14/03 | Πλατεία Κοραή | 12:00




 Να φωνάξουμε ένα μεγάλο "Ως εδώ!" στον κρατικό αυταρχισμό και την καταστολή, να διεκδικήσουμε την ελευθερία και τα δικαιώματά μας σε όλες τις γειτονιές!

 Από τις επιθέσεις στην πρυτανεία του ΑΠΘ, την προσπάθεια δολοφονίας του απεργού πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα, την απρόκλητη δολοφονική δράση των συμμοριών ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ απέναντι σε όποιον σηκώνει κεφάλι και διαφωνεί, μέχρι την πρόσφατη δολοφονική επίθεση στη πλατεία της Ν.Σμύρνης και το όργιο βίας και καταστολής στις 09/03, το μήνυμά τους είναι σαφές: «Είμαστε αυτοί που εν μέσω πανδημίας θα διασφαλίσουμε τα συμφέροντα του Κεφαλαίου με οποιοδήποτε κόστος και, αν αυτό δεν σας αρέσει, δεν θα διστάσουμε να σας επιτεθούμε, να σας ξυλοκοπήσουμε, να σας δολοφονήσουμε…»

 Είναι τραγικά γελασμένοι όμως αν πιστεύουν ότι έτσι θα ξεμπερδέψουν με το εργατικό και το λαϊκό κίνημα. Δεν μας τρομοκρατούν, μας εξοργίζουν και μας πείθουν ακόμη περισσότερο για την αναγκαιότητα των αγώνων μας. Πίσω από τις χουντικές δράσεις των συμμοριών του Χρυσοχοΐδη κρύβεται ο φόβος τους για τις αντιστάσεις λαού και νεολαίας που γεννιούνται μέσα σε αυτή τη δυστοπία.

 Θα μας βρίσκουν απέναντί τους ξανά και ξανά. Γιατί η αναγκαιότητα ενός τείχους αντίστασης που θα γίνει δύναμη ανατροπής είναι αυτή που μας κάνει να συνεχίζουμε. Με τις δυνάμεις του εργατικού και του ευρύτερου λαϊκού κινήματος , για μια συνολική ανατρεπτική απάντηση!




11/3/21

Μαζική και επιτυχημένη η συγκέντρωση στη Νίκαια!

 Θα μας βρίσκουν πάντα απέναντί τους!


 Εκατοντάδες κόσμου μαζεύτηκαν χθες στην πλατεία Δαβάκη στη Νίκαια, ενάντια στην αστυνομική βία και τη καταστολή
. Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν συλλογικότητες από την περιοχή και πλήθος κόσμου από τις γειτονιές της Β’ Πειραιά.

 Η δυναμική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε ήταν η καλύτερη απάντηση στο πογκρόμ βίας και καταστολής που έχουν εξαπολύσει το τελευταίο διάστημα οι ένστολες συμμορίες της ΕΛ.ΑΣ., στοχοποιώντας αγωνιστές, φοιτητές, υγειονομικούς, κόσμο που απλά βγήκε μια βόλτα στο πάρκο και εν γένει οποιονδήποτε αντιστέκεται στη δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης. Το δόγμα ΜΑΤ ΠΑΝΤΟΥ-ΜΕΘ ΠΟΥΘΕΝΑ αποτελεί τον μονόδρομο τους σε μια απελπισμένη προσπάθεια απόκρυψης των δολοφονικών ευθυνών τους στη διαχείριση της πανδημίας και στην περαιτέρω φτωχοποίηση της κοινωνίας.

 Προκλητική ήταν εξάλλου ξανά η στάση της αστυνομίας, με τα ανδροειδή του Χρυσοχοϊδη να κατακλύζουν από νωρίς τη γειτονιά μας και τους σταθμούς του μετρό να κλείνουν από το μεσημέρι. Προφανώς και η συνέχεια γνωστή, με το θρασύδειλο κυνηγητό κόσμου που ακολούθησε από τα ένστολα τάγματα εφόδου.

 Επιβεβαιώθηκε όμως πως ο φόβος αλλάζει πλευρά και ο μονόδρομος τους είναι αδιέξοδος. Το μήνυμα δόθηκε και στις γειτονιές της Νίκαιας, που γνωρίζουν καλά τι πάει να πει αντίσταση. Χρειάζεται όμως τα ρυάκια αντίστασης από τις γειτονιές να ενωθούν σε έναν χείμαρρο ανατροπής της κυβέρνησης και της πολιτικής του κεφαλαίου που συνεχίζει να δολοφονεί ξανά και ξανά.

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΙ 18.00 ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

 

 


10/3/21

Ενάντια στην αστυνομοκρατία και την καταστολή || Συγκέντρωση Νίκαια 10/03

"ΠΟΝΑΩ"

Ν.ΣΜΥΡΝΗ 7.3.21


 [Φωτογραφία: EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ]

 Δοκιμασμένες και γνωστές από τα πιο μαύρα κατάστιχα της ιστορίας οι τακτικές της κυβέρνησης, δοκιμασμένες από φασιστικά καθεστώτα του παρελθόντος. Τη στιγμή που το σύστημα υγείας καταρρέει και τα πλήρως αποτυχημένα lockdown δεν πείθουν κανέναν, η κυβέρνηση αποποιείται των ευθυνών της συνεχίζοντας τη δολοφονική υγειονομική της πολιτική. Όπως έχει φανεί, το δόγμα ΜΑΤ ΠΑΝΤΟΥ-ΜΕΘ ΠΟΥΘΕΝΑ αποτελεί τον μονόδρομό τους, σε μια προσπάθεια απόκρυψης των ευθυνών και προετοιμασίας του εδάφους για τις τραγικές οικονομικές συνέπειες της πανδημίας που ήδη ο λαός βιώνει και θα ενταθούν το επόμενο διάστημα.

 Με έναν κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό και ένα αστυνομικό κράτος επιχειρεί να καταλύσει θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα και παράλληλα να καταπνίξει τις δυνάμεις του κινήματος αλλά και γενικότερα τις λαϊκές αντιδράσεις και τις τάσεις ανυπακοής και αγώνα που γεννιούνται.

 Από τις επιθέσεις στην πρυτανεία του ΑΠΘ, την προσπάθεια δολοφονίας του απεργού πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα, την απρόκλητη δολοφονική δράση των συμμοριών ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ απέναντι σε όποιον σηκώνει κεφάλι και διαφωνεί, μέχρι την πρόσφατη δολοφονική επίθεση στη πλατεία της Ν.Σμύρνης και το όργιο βίας και καταστολής στις 09/03, το μήνυμά τους είναι σαφές: «Είμαστε αυτοί που εν μέσω πανδημίας θα διασφαλίσουμε τα συμφέροντα του Κεφαλαίου με οποιοδήποτε κόστος και, αν αυτό δεν σας αρέσει, δεν θα διστάσουμε να σας επιτεθούμε, να σας ξυλοκοπήσουμε, να σας δολοφονήσουμε…»

 Είναι τραγικά γελασμένοι όμως αν πιστεύουν ότι έτσι θα ξεμπερδέψουν με το εργατικό και το λαϊκό κίνημα. ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ, ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΕΙΘΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΜΑΣ. Πίσω από τις χουντικές δράσεις των συμμοριών του Χρυσοχοΐδη κρύβεται ο φόβος τους για τις αντιστάσεις λαού και νεολαίας που γεννιούνται μέσα σε αυτή τη δυστοπία.

 Θα μας βρίσκουν απέναντί τους ξανά και ξανά. Γιατί η αναγκαιότητα ενός τείχους αντίστασης που θα γίνει δύναμη ανατροπής είναι αυτή που μας κάνει να συνεχίζουμε. Με τις δυνάμεις του εργατικού και του ευρύτερου λαϊκού κινήματος , για μια συνολική ανατρεπτική απάντηση!

 

Καλούμε στη συγκέντρωση την Τετάρτη 10/03 στις 18:00 στην πλ. Δαβάκη στη Νίκαια



13/1/21

ΚΑΤΩ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΚΕΡΑΜΕΩΣ! | Προπύλαια 14/01 12:00

Η κυβέρνηση και το υπουργείο, αξιοποιώντας στο έπακρο το lockdown και το γεγονός ότι οι σχολές είναι κλειστές, φέρνει ένα καινούργιο νομοσχέδιο για την παιδεία. Ένα νομοσχέδιο που επηρεάζει άμεσα όλες της βαθμίδες της εκπαίδευσης.




Στα νέα μέτρα συμπεριλαμβάνεται η αλλαγή στην βάση εισαγωγής στα πανεπιστήμια (ενδεικτικά, αν είχε εφαρμοστεί ο νέος τρόπος εισαγωγής στις περσινές πανελλαδικές οι εισακτέοι θα ήταν 17.000 λιγότεροι) αλλά και η εφαρμογή ορίου φοίτησης στα ν+ν/2 έτη, κάνοντας πραγματικά άθλο την ολοκλήρωση των σπουδών. Παράλληλα, η Κεραμέως έσπευσε να εξισώσει τα πτυχία  των ιδιωτικών κολεγίων με αυτά των δημόσιων πανεπιστημίων, κάνοντας ξεκάθαρο ότι όλα τα φίλτρα που μπαίνουν στην εκπαίδευση και πετάνε κόσμο εκτός αυτής αφορούν μόνο όσους δεν έχουν λεφτά. Όποιος έχει να πληρώσει, θα μπορεί να αγοράσει πτυχίο ισάξιο με αυτό του πανεπιστημίου. 

Μαζί με όλα αυτά, γίνεται παράλληλα προσπάθεια να φιμωθεί οποιαδήποτε φωνή αντίστασης και να εμποδιστεί οποιαδήποτε κινητοποίηση μπορεί να υπάρξει. Το νέο νομοσχέδιο προβλέπει την ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας και την εγκατάσταση εντός των πανεπιστημίων συστημάτων παρακολούθησης και επιτήρησης. Παράλληλα, προωθείται η αλλαγή στον πειθαρχικό κώδικα των σχολών, ο οποίος προβλέπει ακόμα και ποινές διαγραφής από το εξάμηνο σε περίπτωση που ο φοιτητής «παρακωλύει» την λειτουργία του πανεπιστημίου. Φυσικά, παρακώλυση θα μπορούσε να θεωρηθεί ακόμα και μια συνέλευση ή μία κινητοποίηση στην πρυτανεία.

Ο επιθετικός τρόπος με τον οποίο έρχονται όλα αυτά τα μέτρα, καθιστούν σαφές ότι το υπουργείο και η κυβέρνηση εξαπολύουν κατά μέτωπο επίθεση εναντία στο κόσμο της εκπαίδευσης. Ε, λοιπόν και εμείς θα απαντήσουμε αναλόγως! Το πανεκπαιδευτικό κίνημα, παρά τις δυσκολίες της πανδημίας, πρέπει και μπορεί να σταθεί απέναντι τους. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να διαλύσει την παιδεία και δεν θα αφήσουμε την Κεραμέως να περάσει το νομοσχέδιο-έκτρωμα που φέρνει. Η νεολαία είναι γεμάτη οργή. Οργή για τη δολοφονική διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση, οργή για το καθεστώς της τηλεκπαίδευσης που μόνο εκπαιδευτική διαδικασία δεν μπορεί να θεωρηθεί, οργή για το δυσοίωνο μέλλον που της ετοιμάζουν. Να είναι, επομένως, σίγουροι ότι αυτή η οργή θα ξεσπάσει και θα τους σαρώσει όλους!

Όλες και όλοι στην κινητοποίηση την Πέμπτη 14/1 στις 12:00 στα Προπύλαια, με την τήρηση όλων των μέτρων ασφαλείας




3/12/20

Στον δρόμο του Δεκέμβρη βαδίζουμε ξανά | 12 χρόνια από τη δολοφονία του Α.Γρηγορόπουλου

Κάλεσμα Δράσης

Κυριακή 06/12 | Πάρκο Λιπασμάτων | 12:00




 12 χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον αστυνομικό Ε.Κορκονέα, η συζήτηση για την κρατική καταστολή και βία είναι σίγουρα και αναγκαία και επίκαιρη. Όσο και αν προσπάθησε το κράτος και οι κυβερνήσεις να παρουσιάσουν τη δολοφονία αυτή σαν ένα ατυχές γεγονός, σαν την «κακιά στιγμή» για τον δεκαπεντάχρονο Αλέξη που βρέθηκε μπροστά στον ανισόρροπο αστυνομικό, η δολοφονία του Γρηγορόπουλου ξεγύμνωσε και ξεγυμνώνει την ουσία της κρατικής καταστολής. 

 Μια καταστολή, που πυροδοτήθηκε από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης σε μια προσπάθεια του ιδίου του κράτους να θωρακιστεί από οποιοδήποτε ενδεχόμενο μαζικής  αντίδρασης του κινήματος. Η εξέγερση που ακλούθησε και σημάδεψε τη συγκεκριμένη περίοδο, καθώς και η έκταση που έλαβε, δεν εδραιώνονται αποκλειστικά και μόνο στην οργή του λαού και της νεολαίας για το παραπάνω συμβάν. Αντίθετα η εξέγερση του Δεκέμβρη ενσάρκωσε και ενσαρκώνει την ενστικτώδη αντίδραση των νέων ενάντια στο μέλλον που τους προοιωνιζόταν, με την κυβέρνηση να ετοιμάζεται να ρίξει το βάρος της κρίσης στις πλάτες τους.



 
 Αυτό θα πρέπει να είναι και το πρίσμα μέσα από το οποίο θα πρέπει να δούμε και την φετινή 6η Δεκέμβρη. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε ότι αποτελεί απλά μια εθιμοτυπική διαδήλωση, απλά ένα μνημόσυνο. Τώρα, όπως και τότε, βλέπουμε την κρατική βία και καταστολή να εντείνονται ολοένα και περισσότερο. Τα περιστατικά του τελευταίου διαστήματος είναι πολλά. Ξεκινάνε από την πολιτική των προστίμων και την αυθαιρεσία που έχει δείξει ουκ ολίγες φορές η αστυνομία και φτάνουν στο τυφλό χτύπημα κατά της νεολαίας στις πλατείες, στο χτύπημα των μαθητικών κινητοποιήσεων και, τελικά, σε χουντικής εμπνεύσεως απαγορεύσεις για το Πολυτεχνείο με τις αύρες, τα χημικά και τις συλλήψεις στον σωρό να περιμένουν τους διαδηλωτές. 

 Όλη αυτή η κατάσταση, βέβαια, δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία, ούτε απλά ένα βίτσιο του Χρυσοχοΐδη και του Μητσοτάκη, αλλά αντίθετα έρχεται σε μία περίοδο που σφραγίζεται από τη διπλή οικονομική και υγειονομική κρίση.  Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση παρά την εξέλιξη της πανδημίας δεν έχει φιλοτιμηθεί να πάρει το παραμικρό μέτρο για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Σε μια περίοδο που, με δικαιολογία και τις νέες συνθήκες της πανδημίας, ο κόσμος της εργασίας βλέπει να καταπατώνται συνεχώς τα δικαιώματά του και έρχεται αντιμέτωπος με τη σκληρή πραγματικότητα της ανεργίας, της επισφάλειας, της τηλεργασίας, της κατάργησης του οκτάωρου. Σε μια περίοδο που η νεολαία φταίει χωρίς να έχει φταίξει, γιατί τόλμησε να πάει μια βόλτα σε μια πλατεία, γιατί τόλμησε να κάνει καταλήψεις στα σχολεία για τα απαραίτητα μέτρα υγειονομικής προστασίας, γιατί τόλμησε να αμφισβητήσει τη δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης. 

 Η νέα, λοιπόν, πραγματικότητα που διαμορφώνεται χαρακτηρίζεται από μία διάχυτη οργή που υπάρχει στην κοινωνία. Είναι η οργή όλων εκείνων των ανθρώπων που ασφυκτιούν με την παρούσα κατάσταση και δεν αντέχουν πια να σηκώνουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες τους. Είναι η οργή που η κυβέρνηση και το κράτος φοβούνται ότι μπορεί να οδηγήσει σε νέες κινηματικές εξάρσεις, που θα αμφισβητήσουν και θα συγκρουστούν με την κυριαρχία τους. Για αυτό και η εντεινόμενη καταστολή για να αποτρέψουν κάθε μορφή μαζικής διεκδίκησης, να «προλάβουν» κάθε ριζοσπαστική δράση, να φιμώσουν κάθε διαφορετική σκέψη, να τρομοκρατήσουν προληπτικά κάθε άνθρωπο που σκέφτεται να αγωνιστεί.

 Η 6η Δεκέμβρη φέτος θα πρέπει να αποτελέσει έναν σημαντικό κινηματικό κόμβο απέναντι στην κρατική βία και καταστολή. Μέσα από μαζικές κινητοποιήσεις (και τηρουμένων προφανώς των απαραίτητων μέτρων υγειονομικής προστασίας, όπως έχει άλλωστε αποδείξει και το κίνημα ότι μπορεί να τα εφαρμόσει), σπάμε για άλλη μια φορά την τρομοκρατία και εκφράζουμε την ανυπακοή μας απέναντι στην κυβέρνηση. Η φετινή 6η Δεκέμβρη θα πρέπει επίσης να συνδέεται άμεσα με την πάλη που δίνει όλο αυτό το διάστημα ο λαός και η νεολαία για ενίσχυση της δημόσιας υγείας, για την εξασφάλισης αξιοπρεπούς εργασίας για όλους, για τη διεκδίκηση εκείνης της παιδείας που εμείς έχουμε ανάγκη. 

 Όσο και αν προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν όσο και αν προσπαθούν να τσακίσουν τις ζωές μας , το μόνο που καταφέρνουν είναι να μας εξοργίζουν ακόμα πιο πολύ. Και να είναι σίγουροι ότι αυτή την οργή θα τη βρουν πολύ σύντομα μπροστά τους.