Και παιδιά στο στόχαστρο - Για τα γεγονότα στο 8ο Δημοτικό Σχολείο Κερατσινίου

   Η ''παλικαριά'' και το νταηλίκι κάποιων περίσσεψε για μια ακόμη φορά και μάλιστα σ’αυτή την περίπτωση είχε σαν στόχο της ένα δεκάχρονο παιδί, μαθητή του 8ου Δημοτικού Σχολείου Κερατσινίου. Αφορμή στάθηκε ένας ασήμαντος τσακωμός μεταξύ μαθητών την ώρα του διαλείμματος. Παρά το γεγονός ότι οι εκπαιδευτικοί έλυσαν άμεσα τη διαφορά των παιδιών, το πρωί της 14ης Οκτωβρίου, ένα περιπολικό με δύο οπλοφόρους αστυνομικούς, συνοδευόμενους από τον μηνυτή ''γονέα'', πήγαν στο σχολείο και προσπαθούσαν να εντοπίσουν και να συλλάβουν το δεκάχρονο μαθητή.Όταν η διευθύντρια του σχολείου σύστησε στους αστυνομικούς να απομακρυνθούν από την είσοδο του σχολείου, εκείνοι την προπηλάκισαν με εντολή του εν λόγω γονέα.

  Προκύπτουν, λοιπόν, εύλογα ερωτήματα. Ποιος είναι αυτό ο ''γονέας'', που καταπατώντας κατάφωρα τα δικαιώματα του παιδιού, μηνύει ένα δεκάχρονο παιδί, καλεί περιπολικό με δύο οπλοφόρους αστυνομικούς και απαιτεί τη σύλληψή του; Ποιοι είναι αυτά τα αστυνομικά όργανα που αντί να προσφέρουν αίσθημα ασφάλειας και δικαιοσύνης στα παιδιά, ενεργούν αυθαίρετα και αυταρχικά με στόχο τον εκφοβισμό μαθητών και εκπαιδευτικών;

  Ευτυχώς, αυτοί είναι μειοψηφία και μειοψηφία θα παραμείνουν. Η πλειοψηφία των γονέων στην απογευματινή συνάντηση της Σχολικής Κοινότητας το απόγευμα της ίδιας μέρας καταδίκασε τις συμπεριφορές αυτές και αποφάσισε να προστατεύσει τους μαθητές του σχολείου από ενέργειες που προκαλούν το φόβο και την ανασφάλεια, καθώς και από τους φυσικούς αυτουργούς τους και κάλεσε, το γονέα μηνυτή να αποσύρει τη μήνυση σε βάρος του μαθητή σε ένδειξη μεταμέλειας.Επίσης, ζήτησε τον καταλογισμό ευθυνών για τη συμπεριφορά των αστυνομικών σε βάρος της διευθύντριας του σχολείου.

  Στηρίζουμε τις αποφάσεις της Σχολικής Κοινότητας και καταδικάζουμε κάθε φασίζουσα νοοτροπία και συμπεριφορά σε βάρος άλλων κοινωνικών ομάδων.

  Αγωνιζόμαστε ενάντια στα φαινόμενα του ρατσισμού και του φασισμού με στόχο να εξαφανιστούν από τις γειτονιές μας

Εργατική Λέσχη Κερατσινίου Δραπετσώνας

70 χρόνια απο την Μάχη της Ηλεκτρικής...ο αγώνας συνεχίζεται.

Στις 13 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 70 χρόνια από την σπουδαία μάχη της ηλεκτρικής. Της τελευταίας και πολύ σημαντικής σύγκρουσης που διαδραματίστηκε στο λεκανοπέδιο της Αττικής και πιο συγκεκριμένα στην πόλη του Κερατσινίου μεταξύ των ανταρτών του ΕΛΑΣ και των Γερμανών κατακτητών. Η μάχη αυτή απέτρεψε τα σχέδια των ναζί να γκρεμίσουν άλλη μια από τις κυριότερες υποδομές της χώρας  πριν από την οριστική τους αποχώρηση βυθίζοντας τη στο σκότος .

Συγκέντρωση 10:00 στην Πλατεία Κύπρου(έναντι δημαρχείου)- Θα ακολουθήσει πορεία τιμής και μνήμης στο χώρο του μνημείου.

Δελτίο Τύπου Αντιφασιστικού Συντονισμού Συλλογικοτήτων

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από το μαχαίρι των δολοφόνων της Χρυσής Αυγής, όλοι εμείς, αγωνιστές και συλλογικότητες από τον ευρύτερο αντιφασιστικό χώρο, βρεθήκαμε και αποφασίσαμε να συντονίσουμε τις δράσεις μας, με κεντρικό σύνθημα «Λευτεριά στο Λαό, Ποτέ ξανά φασισμός». Σκοπός μας , ήταν και παραμένει , ο αγώνας ενάντια στην έξαρση του φασιστικού φαινομένου στις γειτονιές μας, με κεντρική ιδέα τη δημιουργία ενός Αντιφασιστικού Σεπτέμβρη, ο οποίος θα ενσωμάτωνε μια σειρά δράσεων και εκδηλώσεων μνήμης και αγώνα.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΤΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ

η Εργατική Λέσχη συμμετέχει και στηρίζει με όλες τις δυνάμεις τις, το αντιφασιστικό φεστιβάλ Κυριακή 21/09 στο Κερατσίνι.

Ακολουθεί το κείμενο του Συντονισμού:

Ένας χρόνος πέρασε από τη δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής, στη γειτονιά μας, στο Κερατσίνι. Η 18^η Σεπτέμβρη αποτελεί μέρα ορόσημο για την πόλη μας και τους κατοίκους της, για τους νέους και τις νέες, για όσους και όσες μάχονται ενάντια στο φασισμό και το σύστημα που τον θρέφει.

Ένα χρόνο μετά, όλα έχουν αλλάξει και όλα είναι όπως παλιά. Η Κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου προσπάθησε να μας πείσει ότι χτυπάει τους νεοναζί εγκληματίες κλείνοντας τους ηγέτες τους στη φυλακή, όμως μέρα με τη μέρα γίνεται φανερό ότι η νεοφιλελεύθερη πολιτική και τα μνημόνια πάνε μαζί με την βία, την καταστολή, την εκμετάλλευση, το ρατσισμό, το σεξισμό, τη ξενοφοβία και την καταπίεση. Ένα χρόνο μετά τη στυγερή δολοφονία του Παύλου, η δικαιοσύνη αθώωσε τους δουλέμπορους της Μανωλάδας και τους μπράβους τους.

Ένα χρόνο μετά την επίθεση στους συνδικαλιστές την Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης το εθνικιστικό–εργοδοτικό σωματείο της Χρυσής Αυγής δημιουργείται με βασικό στόχο να ρίξει τα μεροκάματα, δείχνοντας τη στενή σχέση της με το εφοπλιστικό κεφάλαιο.

Ένα χρόνο μετά, μετανάστες και πρόσφυγες συνεχίζουν να πέφτουν θύματα ρατσιστικών επιθέσεων, δεκάδες ομοφυλόφιλοι προπηλακίζονται άγρια από φασίστες σε γειτονιές της Αθήνας. Ένα χρόνο μετά, οι προφυλακισμένοι ηγέτες της νεοναζιστικής συμμορίας, έβγαλαν τα ρούχα της φυλακής και φόρεσαν κοστούμια για να ορκιστούν ως δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι, αμετανόητοι και εριστικοί, προκαλώντας, τραμπουκίζοντας και χαιρετώντας ναζιστικά. Ένα χρόνο μετά, η Κυβέρνηση, συνεργαζόμενη στην πράξη με τους νεοναζί, έκοψε και έραψε το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο στα μέτρα της. Παράλληλα τροποποιεί τον ποινικό κώδικα, ποινικοποιώντας το φρόνημα και την αντίσταση στο σάπιο πολιτικό σύστημα που εκτρέφει τα μνημόνια και τους φασίστες, ενώ οι μεγαλοωφειλέτες και οι καταχραστές δημοσίου χρήματος συνεχίζουν να πέφτουν στα μαλακά.

Ένας χρόνος από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα

  Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να ξεχάσουμε τη 18η Σεπτέμβρη 2013 και όλα όσα ζήσαμε από εκείνη τη μαύρη μέρα μέχρι σήμερα, ένα χρόνο μετά. 

  Ο θάνατος του Παύλου Φύσσα ήταν πολιτική δολοφονία. Ο θάνατος του Παύλου Φύσσα  από τη μαχαιριά του φασίστα Γ.Ρουπακιά κάτω από τα μάτια της αστυνομίας και το πώς χρησιμοποιήθηκε από τα συστημικά ΜΜΕ προς όφελος  των κυβερνητικών συμφερόντων, μέχρι και σήμερα ακόμα,  είναι για το λαό μια αμείλικτη, διαρκής υπενθύμιση και συμπύκνωση όλων αυτών που βιώνουμε στην πόλη μας, στις γειτονιές μας, στη δουλειά μας τα τελευταία χρόνια.

  Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής της κυβέρνησης που έχει oδηγήσει την κοινωνία στη φτώχεια, την εξαθλίωση, την απελπισία και τον εκφασισμό. Η βαθιά αντιδραστική αυτή κυβέρνηση  εξασφαλίζει την επιβολή της πολιτικής ΕΕ και ΔΝΤ  και των μνημονίων με βασικό εργαλείο την αστυνομία και τους υπόλοιπους μηχανισμούς καταστολής, ενώ την ίδια στιγμή ανέχεται, αν όχι επιδιώκει, τη εκκόλαψη της ναζιστικής ιδεολογίας και της εμφυλιοπολεμικής ρητορείας στα σώματα ασφαλείας. Υποθάλπει τη ρατσιστική βία, την εργοδοτική ασυδοσία και την παρακρατική τρομοκρατία. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η Χρυσή Αυγή αναβαθμίστηκε σε «επίσημο» πολιτικό κόμμα με δημόσια παρουσία. Δεν εμφανίστηκε από το πουθενά και σίγουρα δεν είναι μια παραφωνία στη «δημοκρατία» μας, αλλά το βίαιο τέκνο της κρίσης του καπιταλισμού και του πολιτικού συστηματος. Και ενώ η ίδια η Χ.Α., υποκριτικά, καταγγέλει το «σάπιο πολιτικό κατεστημένο» δεν λέει κουβέντα για το σάπιο οικονομικό κατεστημένο, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες και τους βιομήχανους - αυτούς που αποτελούν την πηγή της διαφθοράς- αλλά ούτε και για τις παχυλές επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές που απολαμβάνουν.