Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες στα Σεπόλια στις 17 Νοεμβρίου 2020 | Αθώωση από όλες τις κατηγορίες!

 

 Την Τετάρτη 13/10/2021 καλούνται να δικαστούν ο φοιτητής του ΕΜΠ Ορέστης Καττής, η φοιτήτρια Νοσηλευτικής Λυδία Καττή, ο φοιτητής Πληροφορικής Νικόλας Καβακλής και ο εργαζόμενος Μάκης Λιβάνης. Για την ίδια  υπόθεση έχει ξεκινήσει διωκτική διαδικασία και για τον Δημήτρη Καττή, πατέρα των 2 πρώτων. Βρίσκονται κατηγορούμενοι, μετά τη σύλληψη τους στα Σεπόλια στο τέλος της πορείας για την επέτειο του Πολυτεχνείου που έγινε στις 17/11/2020, για πλήθος αδικημάτων όπως: διατάραξη κοινής ειρήνης, απείθεια, πρόκληση απλής σωματικής βλάβης, εξύβριση, παραβίαση μέτρων codiv, επικίνδυνη σωματική βλάβη, αντίσταση κατά της αρχής. Οι κατηγορίες είναι ψευδείς και κατασκευασμένες από την αστυνομία. Η αστυνομία επιτέθηκε με ιδιαίτερη βιαιότητα σε όσους αποχωρούσαν μετά το τέλος της ειρηνικής πορείας από το σταθμό Λαρίσης προς το μετρό Σεπολίων. Ήθελε για να δικαιολογήσει τη βίαιη επίθεση και να έχει συλλήψεις, ώστε να παρουσιάσει ότι διαπράχτηκαν αδικήματα. Να εμπεδώνεται κλίμα φόβου και να επικρέμεται κίνδυνος διώξεων σε όποιον διεκδικεί, συμμετέχει, αγωνίζεται.

 Στις 17 Νοέμβρη 2020, όπως είναι υποχρέωση και δικαίωμα καθενός και καθεμιάς που σέβεται και τιμά την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τους αγώνες ενάντια στη χούντα, χιλιάδες κόσμος συμμετείχε σε δεκάδες περιοχές σε όλη τη χώρα στις κινητοποιήσεις που οργανώθηκαν από σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους, μαζικούς φορείς, συλλογικότητες και πολιτικές οργανώσεις ή και αυθόρμητα. Με απόφαση της κυβέρνησης οι συγκεντρώσεις και πορείες απαγορεύτηκαν οριζόντια και καθολικά, ακόμα και η κατάθεση στεφανιών στο χώρο του Πολυτεχνείου (εκτός της κατάθεσης από τους πολιτειακούς παράγοντες). Οι περισσότερες από τις συγκεντρώσεις που έγιναν κτυπήθηκαν με βιαιότητα από την αστυνομία, επιβλήθηκαν εκατοντάδες πρόστιμα και έγιναν δεκάδες συλλήψεις. Ανάμεσά τους και στο κέντρο της Αθήνας και νωρίτερα στο Σταθμό Λαρίσης. Πρόσχημα των απαγορεύσεων ήταν τα μέτρα κατά της διασποράς κορονοϊού, αφού οι πορείες ήταν σε ανοικτούς χώρους και από όλους τους συγκεντρωμένους τηρούνταν οι αποστάσεις και τα μέτρα ασφαλείας.

 Στην πορεία που ολοκληρώθηκε στα Σεπόλια τηρήθηκαν όλα τα μέτρα προστασίας, όπως φαίνεται και από το οπτικό υλικό. Οι διαδηλωτές αποχωρούσαν ειρηνικά και το μεγάλο μέρος τους είχε μπει στο σταθμό του μετρό, όταν έφτασαν αστυνομικοί με μηχανές που έπεσαν με μεγάλη ταχύτητα σε όσους μένουν στην περιοχή και κατευθυνόταν  στα σπίτια τους. Χτύπησαν τον Ορέστη Καττή και τον συνέλαβαν μέσα στην πολυκατοικία που μένει, μπροστά στη μητέρα και την αδελφή του, κτυπώντας και αυτές καθώς και άλλους συγκεντρωμένους. Στη συνέχεια έξω από το αστυνομικό τμήμα της περιοχής, που συγγενείς και φίλοι είχαν πάει να δουν τον κρατούμενο, η αστυνομία προχώρησε σε προπηλακισμούς και συνέλαβε τον πατέρα, την αδελφή του, τον οικογενειακό τους φίλο και τον άλλο φοιτητή-κάτοικο της περιοχής. Μάλιστα ο πατέρας του υπέστη ισχαιμικό επεισόδιο και μεταφέρθηκε με καθυστέρηση φρουρούμενος στο νοσοκομείο που χρειάστηκε νοσηλεία, ενώ η αδελφή του κτυπήθηκε στο κεφάλι και το χέρι και δέχτηκε λεκτική βία μέσα στο Α.Τ..

 Η δίωξη σε βάρος των κατηγορούμενων βάλλει ευθέως ενάντια στα δημοκρατικά δικαιώματα, που δέχονται ισχυρό πλήγμα με την αστυνομική πλεκτάνη που στήθηκε για να στηρίξει τον κρατικό αυταρχισμό και την καταστολή, που ασκείται από τους κυβερνώντες. Στοχεύει στην τρομοκράτηση και την περιστολή των ελευθεριών. Η επιθετικότητα της αστυνομίας, η ποινικοποίηση των συγκεντρώσεων από την κυβέρνηση, η στοχοποίηση διαδηλωτών και της νεολαίας είναι καταδικαστέα. Μεγάλο κύμα αλληλεγγύης στους συλληφθέντες έχει ήδη εκδηλωθεί.

Απαιτούμε:

· Την απόσυρση κάθε κατηγορίας σε βάρος όλων των συλληφθέντων και την παύση κάθε δίωξης

· Την αθώωση όλων από όλες τις κατηγορίες. 

 

 

 

Μαζική και επιτυχημένη η συγκέντρωση στη Νίκαια!

 Θα μας βρίσκουν πάντα απέναντί τους!

 Εκατοντάδες κόσμου μαζεύτηκαν χθες στην πλατεία Δαβάκη στη Νίκαια, ενάντια στην αστυνομική βία και τη καταστολή. Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν συλλογικότητες από την περιοχή και πλήθος κόσμου από τις γειτονιές της Β’ Πειραιά.

 Η δυναμική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε ήταν η καλύτερη απάντηση στο πογκρόμ βίας και καταστολής που έχουν εξαπολύσει το τελευταίο διάστημα οι ένστολες συμμορίες της ΕΛ.ΑΣ., στοχοποιώντας αγωνιστές, φοιτητές, υγειονομικούς, κόσμο που απλά βγήκε μια βόλτα στο πάρκο και εν γένει οποιονδήποτε αντιστέκεται στη δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης. Το δόγμα ΜΑΤ ΠΑΝΤΟΥ-ΜΕΘ ΠΟΥΘΕΝΑ αποτελεί τον μονόδρομο τους σε μια απελπισμένη προσπάθεια απόκρυψης των δολοφονικών ευθυνών τους στη διαχείριση της πανδημίας και στην περαιτέρω φτωχοποίηση της κοινωνίας.

 Προκλητική ήταν εξάλλου ξανά η στάση της αστυνομίας, με τα ανδροειδή του Χρυσοχοϊδη να κατακλύζουν από νωρίς τη γειτονιά μας και τους σταθμούς του μετρό να κλείνουν από το μεσημέρι. Προφανώς και η συνέχεια γνωστή, με το θρασύδειλο κυνηγητό κόσμου που ακολούθησε από τα ένστολα τάγματα εφόδου.

 Επιβεβαιώθηκε όμως πως ο φόβος αλλάζει πλευρά και ο μονόδρομος τους είναι αδιέξοδος. Το μήνυμα δόθηκε και στις γειτονιές της Νίκαιας, που γνωρίζουν καλά τι πάει να πει αντίσταση. Χρειάζεται όμως τα ρυάκια αντίστασης από τις γειτονιές να ενωθούν σε έναν χείμαρρο ανατροπής της κυβέρνησης και της πολιτικής του κεφαλαίου που συνεχίζει να δολοφονεί ξανά και ξανά.

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΙ 18.00 ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

 

 

Ενάντια στην αστυνομοκρατία και την καταστολή || Συγκέντρωση Νίκαια 10/03

"ΠΟΝΑΩ"

Ν.ΣΜΥΡΝΗ 7.3.21

 [Φωτογραφία: EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ]

 Δοκιμασμένες και γνωστές από τα πιο μαύρα κατάστιχα της ιστορίας οι τακτικές της κυβέρνησης, δοκιμασμένες από φασιστικά καθεστώτα του παρελθόντος. Τη στιγμή που το σύστημα υγείας καταρρέει και τα πλήρως αποτυχημένα lockdown δεν πείθουν κανέναν, η κυβέρνηση αποποιείται των ευθυνών της συνεχίζοντας τη δολοφονική υγειονομική της πολιτική. Όπως έχει φανεί, το δόγμα ΜΑΤ ΠΑΝΤΟΥ-ΜΕΘ ΠΟΥΘΕΝΑ αποτελεί τον μονόδρομό τους, σε μια προσπάθεια απόκρυψης των ευθυνών και προετοιμασίας του εδάφους για τις τραγικές οικονομικές συνέπειες της πανδημίας που ήδη ο λαός βιώνει και θα ενταθούν το επόμενο διάστημα.

 Με έναν κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό και ένα αστυνομικό κράτος επιχειρεί να καταλύσει θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα και παράλληλα να καταπνίξει τις δυνάμεις του κινήματος αλλά και γενικότερα τις λαϊκές αντιδράσεις και τις τάσεις ανυπακοής και αγώνα που γεννιούνται.

 Από τις επιθέσεις στην πρυτανεία του ΑΠΘ, την προσπάθεια δολοφονίας του απεργού πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα, την απρόκλητη δολοφονική δράση των συμμοριών ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ απέναντι σε όποιον σηκώνει κεφάλι και διαφωνεί, μέχρι την πρόσφατη δολοφονική επίθεση στη πλατεία της Ν.Σμύρνης και το όργιο βίας και καταστολής στις 09/03, το μήνυμά τους είναι σαφές: «Είμαστε αυτοί που εν μέσω πανδημίας θα διασφαλίσουμε τα συμφέροντα του Κεφαλαίου με οποιοδήποτε κόστος και, αν αυτό δεν σας αρέσει, δεν θα διστάσουμε να σας επιτεθούμε, να σας ξυλοκοπήσουμε, να σας δολοφονήσουμε…»

 Είναι τραγικά γελασμένοι όμως αν πιστεύουν ότι έτσι θα ξεμπερδέψουν με το εργατικό και το λαϊκό κίνημα. ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ, ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΕΙΘΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΜΑΣ. Πίσω από τις χουντικές δράσεις των συμμοριών του Χρυσοχοΐδη κρύβεται ο φόβος τους για τις αντιστάσεις λαού και νεολαίας που γεννιούνται μέσα σε αυτή τη δυστοπία.

 Θα μας βρίσκουν απέναντί τους ξανά και ξανά. Γιατί η αναγκαιότητα ενός τείχους αντίστασης που θα γίνει δύναμη ανατροπής είναι αυτή που μας κάνει να συνεχίζουμε. Με τις δυνάμεις του εργατικού και του ευρύτερου λαϊκού κινήματος , για μια συνολική ανατρεπτική απάντηση!

 

Καλούμε στη συγκέντρωση την Τετάρτη 10/03 στις 18:00 στην πλ. Δαβάκη στη Νίκαια

Στον δρόμο του Δεκέμβρη βαδίζουμε ξανά | 12 χρόνια από τη δολοφονία του Α.Γρηγορόπουλου

Κάλεσμα Δράσης

Κυριακή 06/12 | Πάρκο Λιπασμάτων | 12:00

 12 χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον αστυνομικό Ε.Κορκονέα, η συζήτηση για την κρατική καταστολή και βία είναι σίγουρα και αναγκαία και επίκαιρη. Όσο και αν προσπάθησε το κράτος και οι κυβερνήσεις να παρουσιάσουν τη δολοφονία αυτή σαν ένα ατυχές γεγονός, σαν την «κακιά στιγμή» για τον δεκαπεντάχρονο Αλέξη που βρέθηκε μπροστά στον ανισόρροπο αστυνομικό, η δολοφονία του Γρηγορόπουλου ξεγύμνωσε και ξεγυμνώνει την ουσία της κρατικής καταστολής. 

 Μια καταστολή, που πυροδοτήθηκε από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης σε μια προσπάθεια του ιδίου του κράτους να θωρακιστεί από οποιοδήποτε ενδεχόμενο μαζικής  αντίδρασης του κινήματος. Η εξέγερση που ακλούθησε και σημάδεψε τη συγκεκριμένη περίοδο, καθώς και η έκταση που έλαβε, δεν εδραιώνονται αποκλειστικά και μόνο στην οργή του λαού και της νεολαίας για το παραπάνω συμβάν. Αντίθετα η εξέγερση του Δεκέμβρη ενσάρκωσε και ενσαρκώνει την ενστικτώδη αντίδραση των νέων ενάντια στο μέλλον που τους προοιωνιζόταν, με την κυβέρνηση να ετοιμάζεται να ρίξει το βάρος της κρίσης στις πλάτες τους.

 

 Αυτό θα πρέπει να είναι και το πρίσμα μέσα από το οποίο θα πρέπει να δούμε και την φετινή 6η Δεκέμβρη. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε ότι αποτελεί απλά μια εθιμοτυπική διαδήλωση, απλά ένα μνημόσυνο. Τώρα, όπως και τότε, βλέπουμε την κρατική βία και καταστολή να εντείνονται ολοένα και περισσότερο. Τα περιστατικά του τελευταίου διαστήματος είναι πολλά. Ξεκινάνε από την πολιτική των προστίμων και την αυθαιρεσία που έχει δείξει ουκ ολίγες φορές η αστυνομία και φτάνουν στο τυφλό χτύπημα κατά της νεολαίας στις πλατείες, στο χτύπημα των μαθητικών κινητοποιήσεων και, τελικά, σε χουντικής εμπνεύσεως απαγορεύσεις για το Πολυτεχνείο με τις αύρες, τα χημικά και τις συλλήψεις στον σωρό να περιμένουν τους διαδηλωτές. 

 Όλη αυτή η κατάσταση, βέβαια, δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία, ούτε απλά ένα βίτσιο του Χρυσοχοΐδη και του Μητσοτάκη, αλλά αντίθετα έρχεται σε μία περίοδο που σφραγίζεται από τη διπλή οικονομική και υγειονομική κρίση.  Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση παρά την εξέλιξη της πανδημίας δεν έχει φιλοτιμηθεί να πάρει το παραμικρό μέτρο για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Σε μια περίοδο που, με δικαιολογία και τις νέες συνθήκες της πανδημίας, ο κόσμος της εργασίας βλέπει να καταπατώνται συνεχώς τα δικαιώματά του και έρχεται αντιμέτωπος με τη σκληρή πραγματικότητα της ανεργίας, της επισφάλειας, της τηλεργασίας, της κατάργησης του οκτάωρου. Σε μια περίοδο που η νεολαία φταίει χωρίς να έχει φταίξει, γιατί τόλμησε να πάει μια βόλτα σε μια πλατεία, γιατί τόλμησε να κάνει καταλήψεις στα σχολεία για τα απαραίτητα μέτρα υγειονομικής προστασίας, γιατί τόλμησε να αμφισβητήσει τη δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης. 

 Η νέα, λοιπόν, πραγματικότητα που διαμορφώνεται χαρακτηρίζεται από μία διάχυτη οργή που υπάρχει στην κοινωνία. Είναι η οργή όλων εκείνων των ανθρώπων που ασφυκτιούν με την παρούσα κατάσταση και δεν αντέχουν πια να σηκώνουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες τους. Είναι η οργή που η κυβέρνηση και το κράτος φοβούνται ότι μπορεί να οδηγήσει σε νέες κινηματικές εξάρσεις, που θα αμφισβητήσουν και θα συγκρουστούν με την κυριαρχία τους. Για αυτό και η εντεινόμενη καταστολή για να αποτρέψουν κάθε μορφή μαζικής διεκδίκησης, να «προλάβουν» κάθε ριζοσπαστική δράση, να φιμώσουν κάθε διαφορετική σκέψη, να τρομοκρατήσουν προληπτικά κάθε άνθρωπο που σκέφτεται να αγωνιστεί.

 Η 6η Δεκέμβρη φέτος θα πρέπει να αποτελέσει έναν σημαντικό κινηματικό κόμβο απέναντι στην κρατική βία και καταστολή. Μέσα από μαζικές κινητοποιήσεις (και τηρουμένων προφανώς των απαραίτητων μέτρων υγειονομικής προστασίας, όπως έχει άλλωστε αποδείξει και το κίνημα ότι μπορεί να τα εφαρμόσει), σπάμε για άλλη μια φορά την τρομοκρατία και εκφράζουμε την ανυπακοή μας απέναντι στην κυβέρνηση. Η φετινή 6η Δεκέμβρη θα πρέπει επίσης να συνδέεται άμεσα με την πάλη που δίνει όλο αυτό το διάστημα ο λαός και η νεολαία για ενίσχυση της δημόσιας υγείας, για την εξασφάλισης αξιοπρεπούς εργασίας για όλους, για τη διεκδίκηση εκείνης της παιδείας που εμείς έχουμε ανάγκη. 

 Όσο και αν προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν όσο και αν προσπαθούν να τσακίσουν τις ζωές μας , το μόνο που καταφέρνουν είναι να μας εξοργίζουν ακόμα πιο πολύ. Και να είναι σίγουροι ότι αυτή την οργή θα τη βρουν πολύ σύντομα μπροστά τους. 

 

Στον δρόμο του Νοέμβρη!

 Τις τελευταίες ημέρες γινόμαστε μάρτυρες σε ένα κατασταλτικό κρεσέντο από τα σώματα ασφαλείας. Εκτελώντας το κυβερνητικό «όραμα» της ΝΔ και τις εντολές του υπουργού Μ. Χρυσοχοΐδη, η ΕΛΑΣ επιδίδεται σε κυνήγι μαγισσών και στρέφει τη λύσσα της προς πάσα κατεύθυνση. Ασταμάτητες είναι οι επιθέσεις σε ελεύθερους χώρους και καταλήψεις στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις, με πολλούς από αυτούς τους χώρους να λειτουργούν και ως σπίτι για πρόσφυγες και μετανάστες, την ώρα που το κράτος στοιβάζει τα θύματα του πολέμου και της φτώχειας σε hot spots και τα φυλακίζει σε στρατόπεδα. Πιστή στην πολιτική (την οποία εφάρμοσε και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ) της βίας, της καταστολής και της εκδικητικότητας, η κυβέρνηση της ΝΔ βάζει στο στόχαστρο την αντίσταση, την αλληλεγγύη, την ελευθερία και την αυτοοργάνωση και μέσα σε λίγες μέρες η λίστα συμπληρώνεται με πλήθος περιστατικών. Έχουμε και λέμε:

•       Έφοδος σε σινεμά εν μέσω προβολής της ταινίας Joker, με στόχο τη σύλληψη ανηλίκων που παρακολουθούσαν την ταινία

•         Εκκένωση της κατάληψης Βανκούβερ με χρήση τυφλής βίας και αδιαφορίας από το κράτος και για τα ζώα που φιλοξενούνταν στον χώρο, με αποτέλεσμα τον θάνατο τουλάχιστον ενός από αυτά

•        Όργιο καταστολής την Πέμπτη 07/11 στα Εξάρχεια, με ακατάσχετη χρήση βίας και χημικών, με τα ΜΑΤ να πολιορκούν ακόμα και τους θαμώνες καφενείου, να σπάνε τραπέζια, να χτυπούν κόσμο και να απειλούν ασταμάτητα

•         Βασανισμός σε δημόσια θέα ενός άντρα, με τη δικαιολογία ότι είναι αναρχικός, με τους ΜΑΤατζήδες να τον γδύνουν και να φωνάζουν «Έτσι γαμάνε οι χακί. Στα Εξάρχεια έχουμε χούντα, όποιος δεν δέχεται φάπα και πούτσα δεν θα μπαίνει, εμείς κάνουμε κουμάντο.»

•         Επίθεση σε φοιτητές και φοιτήτριες που έσπασαν το λοκ-άουτ που αποφάσισε η Σύγκλητος του Οικονομικού Πανεπιστημίου εν όψει της επετείου του Πολυτεχνείου με εγκλωβισμό τους στο προαύλιο, ρίψη χημικών εντός αυτού, ξύλο στους φοιτητές και τους αλληλέγγυους, προσαγωγές και μία σύλληψη καθώς και απαγόρευση στο ΕΚΑΒ να προσεγγίσει και να φροντίσει τους τραυματίες

•         Παρακολούθηση και απαγωγή από την αστυνομία ενός ακόμα φοιτητή έξω από το σπίτι του, με στέρηση των νόμιμων δικαιωμάτων του και έφοδο στο σπίτι του

•         Έφοδος σε νυχτερινό κλαμπ στο Γκάζι, με τους αστυνομικούς να εξαναγκάζουν 300 άτομα να πέσουν στα γόνατα με τα χέρια πίσω από το κεφάλι, σαν σε εκτέλεση

 Όλα τα παραπάνω θα μπορούσαν να είναι σενάριο δυστοπικής ταινίας, είναι όμως απλά η εφαρμογή όλων αυτών που προεκλογικά υποσχέθηκε ο Κ. Μητσοτάκης. Νόμος και Τάξη, πάταξη της ανομίας, «καθάρισμα» των Εξαρχείων, κατάργηση ασύλου, διευθέτηση του προσφυγικού. Ταυτόχρονα, άνθρωποι πνίγονται στα σύνορα, το κίνημα των στρατευμένων δέχεται την επίθεση του κράτους, απεργίες κηρύσσονται παράνομες, τα εργασιακά δικαιώματα βρίσκονται στο στόχαστρο και το Κοινοβούλιο ψηφίζει το ένα μετά το άλλο νομοσχέδια που διευκολύνουν το κεφάλαιο και τα αφεντικά και δίνουν κάλυψη στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Η ελληνική κυβέρνηση δίνει τα χέρια με τους φονιάδες των λαών, με αυτούς που ματώνουν τη γη και ξεριζώνουν ανθρώπους, ύστερα πανηγυρίζει που ξεσπιτώνει βίαια ακόμα και οικογένειες με μικρά παιδιά και στο τέλος φοράει το ευαισθητοποιημένο προσωπείο της, ανακοινώνοντας προγράμματα για τα ασυνόδευτα ανήλικα προσφυγόπουλα.

  Δεν είναι μακρινό σενάριο, δεν είναι κάποιο παράλληλο σύμπαν, είναι η επιστροφή στην «κανονικότητα» που ευαγγελίζονται οι νοικοκυραίοι και ζηλεύουν οι φασίστες. Είναι η μόνιμη απειλή, η περικύκλωση των δημοκρατικών ελευθεριών και των λαϊκών κεκτημένων και μπορεί αύριο να χτυπήσει τη δική μας πόρτα.

 Οι μέρες του Νοέμβρη, πλησιάζοντας στην επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, έρχονται να μας υπενθυμίσουν ότι ο συλλογικός δρόμος είναι ο μόνος δρόμος, η ελευθερία μόνο με αγώνα κερδίζεται και η καταστολή θα απαντηθεί μόνο από την παρουσία μας στους δρόμους και τα κινήματα.

-Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές. Άμεση απόσυρση των κατηγοριών στους 2 διωκόμενους φοιτητές

-Αλληλεγγύη στις καταλήψεις και τους ελεύθερους χώρους

-Αγώνας για Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία

-Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες

Όλοι και όλες στη μεγάλη αντιιμπεριαλιστική πορεία την Κυριακή 17/11

Ψήφισμα συμπαράστασης στις αγωνιζόμενες καθαρίστριες

Η αντίσταση και η αλληλεγγύη θα είναι οι εφιάλτες τους, η βαρβαρότητα θα ηττηθεί.

Να καταδικαστεί ο αστυνομικός των ΜΑΤ  που τραυμάτισε τις αγωνίστριες

  Στις 10 Ιουλίου του 2014 μπροστά στο Υπουργείο Οικονομικών, τα ΜΑΤ έκαναν ακόμα μία επίθεση στις αγωνιζόμενες καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών. Λόγω της έλευσης της Τρόικα και της παραδειγματικής αντίστασης των καθαριστριών, διμοιρία των Ματ αναλαμβάνει δράση. Ένας άντρας της διμοιρίας, ο Τσοκαναρίδης, μπαίνει μπροστά, ουρλιάζοντας να μαζέψουν τον κόσμο που ήταν συγκεντρωμένος. Επιτίθεται με μανία στις καθαρίστριες Ευαγγελία Αλεξάκη και Βάσω Γκόβα, οι οποίες προσπαθούν να προστατεύσουν τους αλληλέγγυους και τις συναδέλφισσες τους. Αρπάζει το χέρι της Ευαγγελίας Αλεξάκη, με αποτέλεσμα να την τραυματίσει σοβαρά, προκαλώντας ρήξη στους τένοντες. Με βίαιο τρόπο, σηκώνοντας τη κυριολεκτικά στον αέρα τραυματίζοντάς την στα πλευρά, κάνει προσαγωγή στη Βάσω Γκόβα.

Και παιδιά στο στόχαστρο - Για τα γεγονότα στο 8ο Δημοτικό Σχολείο Κερατσινίου

   Η ''παλικαριά'' και το νταηλίκι κάποιων περίσσεψε για μια ακόμη φορά και μάλιστα σ’αυτή την περίπτωση είχε σαν στόχο της ένα δεκάχρονο παιδί, μαθητή του 8ου Δημοτικού Σχολείου Κερατσινίου. Αφορμή στάθηκε ένας ασήμαντος τσακωμός μεταξύ μαθητών την ώρα του διαλείμματος. Παρά το γεγονός ότι οι εκπαιδευτικοί έλυσαν άμεσα τη διαφορά των παιδιών, το πρωί της 14ης Οκτωβρίου, ένα περιπολικό με δύο οπλοφόρους αστυνομικούς, συνοδευόμενους από τον μηνυτή ''γονέα'', πήγαν στο σχολείο και προσπαθούσαν να εντοπίσουν και να συλλάβουν το δεκάχρονο μαθητή.Όταν η διευθύντρια του σχολείου σύστησε στους αστυνομικούς να απομακρυνθούν από την είσοδο του σχολείου, εκείνοι την προπηλάκισαν με εντολή του εν λόγω γονέα.

  Προκύπτουν, λοιπόν, εύλογα ερωτήματα. Ποιος είναι αυτό ο ''γονέας'', που καταπατώντας κατάφωρα τα δικαιώματα του παιδιού, μηνύει ένα δεκάχρονο παιδί, καλεί περιπολικό με δύο οπλοφόρους αστυνομικούς και απαιτεί τη σύλληψή του; Ποιοι είναι αυτά τα αστυνομικά όργανα που αντί να προσφέρουν αίσθημα ασφάλειας και δικαιοσύνης στα παιδιά, ενεργούν αυθαίρετα και αυταρχικά με στόχο τον εκφοβισμό μαθητών και εκπαιδευτικών;

  Ευτυχώς, αυτοί είναι μειοψηφία και μειοψηφία θα παραμείνουν. Η πλειοψηφία των γονέων στην απογευματινή συνάντηση της Σχολικής Κοινότητας το απόγευμα της ίδιας μέρας καταδίκασε τις συμπεριφορές αυτές και αποφάσισε να προστατεύσει τους μαθητές του σχολείου από ενέργειες που προκαλούν το φόβο και την ανασφάλεια, καθώς και από τους φυσικούς αυτουργούς τους και κάλεσε, το γονέα μηνυτή να αποσύρει τη μήνυση σε βάρος του μαθητή σε ένδειξη μεταμέλειας.Επίσης, ζήτησε τον καταλογισμό ευθυνών για τη συμπεριφορά των αστυνομικών σε βάρος της διευθύντριας του σχολείου.

  Στηρίζουμε τις αποφάσεις της Σχολικής Κοινότητας και καταδικάζουμε κάθε φασίζουσα νοοτροπία και συμπεριφορά σε βάρος άλλων κοινωνικών ομάδων.

  Αγωνιζόμαστε ενάντια στα φαινόμενα του ρατσισμού και του φασισμού με στόχο να εξαφανιστούν από τις γειτονιές μας

Εργατική Λέσχη Κερατσινίου Δραπετσώνας

Συνέντευξη της καθαρίστριας Ευαγγελίας Αλεξάκη στο Εργατικό Δελτίο.

 
Μόνο με αγώνες κατακτάς και νικάς. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο αν δεν βγεις στο δρόμο. 
Ανάθεση Τέρμα!

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ-ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ!

Το Κερατσίνι και το 2^ο Λύκειο επέλεξαν για να τρομοκρατήσουν και να συκοφαντήσουν το μαθητικό κίνημα. Την τελευταία εβδομάδα η αστυνομία κάλεσε για ανάκριση 8 μαθητές του 2^ου Λυκείου Κερατσινίου, επειδή συμμετείχαν στην πενθήμερη κατάληψη του σχολείο τους τον Οκτώβριο, ύστερα από υπόδειξη της διευθύντριας του σχολείου. Στο αστυνομικό τμήμα ακολούθησε όργιο αυταρχισμού, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις δεν επέτρεψαν στους γονείς των παιδιών να είναι παρόντες στην ανάκριση των ανήλικων παιδιών τους. Κατατρομοκράτησαν τους μαθητές και απειλώντας τους ψευδώς πως δε θα μπορούν να δώσουν Πανελλήνιες και πως θα κατηγορηθούν για κακουργήματα. Αξίζει να σημειωθεί πως το μεγαλύτερο μέρος της ‘ανάκρισης’ των μαθητών αφορούσε προσωπικές ερωτήσεις για την οικογένεια τους και τις παρέες τους και όχι την κατάληψη.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ – Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Δεν πέρασε ούτε μια βδομάδα από την ανάληψη της προεδρίας της ΕΕ, από την κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και είχαμε έξαρση των απαγορεύσεων και του αυταρχισμού, απέναντι σε κάθε για αγωνιστική κινητοποίηση.

8/1/2014: Απαγόρευση των «συναθροίσεων» την ημέρα της φιέστας υποδοχής, με την αιτιολογία «της εκτιμώμενης συμμετοχής μεγάλου αριθμού πολιτών σε αυτές και της αναμενόμενης έντασης»(!!!),  χρήση ΜΑΤ και χημικών, σύλληψη  του  Παύλου Αντωνόπουλου, πρώην μέλους του ΔΣ της ΟΛΜΕ και τωρινό μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, τον οποίο οδήγησαν με χειροπέδες στη ΓΑΔΑ και τον παραπέμπουν με την κατηγορία συμμετοχής σε «απαγορευμένη» διαδήλωση και αντίστασης κατά της αρχής!

Δεκέμβρης 2008

Το αίμα του αδικοχαμένου 16χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, δολοφονημένου από το πιστόλι του αστυνομικού Επ. Κορκονέα, γίνεται το έναυσμα για να ξεσπάσουν μαζικές διαδηλώσεις και συγκρούσεις λίγες ώρες μετά αλλά και στις επόμενες μέρες. Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, νέοι και νέες πραγματοποίησαν οργισμένες και άκρως πολιτικοποιημένες διαδηλώσεις, προς την ΓΑΔΑ και τη Βουλή.