Νίκη στον αγώνα των συμβασιούχων του Δήμου Κερατσινίου-Δραπετσώνας! | Εργατική Λέσχη Κερατσινίου-Δραπετσώνας

Νίκη στον αγώνα των συμβασιούχων του Δήμου!

Άμεση επαναπρόσληψη εδώ και τώρα – Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλες και όλους!

 Η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κερατσινιού - Δραπετσώνας να προσφύγει κατά της δικαστικής απόφασης που δικαίωνε τους 75 εργαζόμενους του Δήμου για παραμονή στις εργασίες τους μέχρι τον Οκτώβρη του 2023, κλιμακώνει την απαράδεκτη και ντροπιαστική ομηρία τους. 

 Η κυβέρνηση της ΝΔ με τον νόμο Βορίδη, που υποχρεώνει τους δήμους να προσφεύγουν κατά των πρωτόδικων αποφάσεων δικαστηρίων που δικαιώνουν εργατικές διαφορές με Δήμους, βάζει έναν επιπλέον κρίκο στην αλυσίδα των ρυθμίσεων που επιβλήθηκαν από τα μνημόνια για τη λεγόμενη «τοπική αυτοδιοίκηση» και επιβλήθηκαν από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ & ΣΥΡΙΖΑ.

 Νόμοι που «οικοδομήθηκαν» πάνω στο δόγμα της συμπίεσης των κοινωνικών αναγκών και της ελαχιστοποίησης του δημοσιονομικού κόστους για να εξυπηρετηθεί το χρέος, η καπιταλιστική ανάπτυξη και οι δανειστές. 

 Το καθεστώς των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών στους δήμους, που δίνει όλο και λιγότερα από τον κρατικό προϋπολογισμό, διαμορφώνει τους όρους για ιδιωτικοποιήσεις, αυξάνει τους φόρους και τα δημοτικά τέλη για τους εργαζόμενους και παραδίδει στα ιδιωτικά συμφέροντα δομές και υπηρεσίες των δήμων που θα έπρεπε να λειτουργούν για το κοινό όφελος των δημοτών, χωρίς  ανταποδοτικό χαρακτήρα. Αυτό το πλαίσιο είναι που διαμορφώνει το απαράδεκτο καθεστώς  των εργασιακών σχέσεων με συμβασιούχους έργων, μηνών, νοικιασμένους ή δανεικούς. Καθεστώς που διαμορφώνεται με ασφυκτικούς όρους ομηρίας και εκβιασμού για χιλιάδες εργαζομένων που αδυνατούν να οργανώσουν και να προγραμματίσουν τη ζωή τους. Γίνονται αντικείμενο φτηνής εργατικής δύναμης που εκμεταλλεύεται από εργολάβους, κράτος, δημοτικές αρχές και επιχειρήσεις.  Ενώ καλύπτουν πάγιες και μόνιμες  ανάγκες, εργαλειοποιούνται από όλους αυτούς, για να εξυπηρετηθούν τοπικά οικονομικά συμφέροντα, να αξιοποιηθούν ψηφοθηρικά από τις δημοτικές αρχές  και για να «παραπλανήσουν» τους δείκτες ανεργίας.

 Η ΠΟΕ-ΟΤΑ φάνηκε κατώτερη των απαιτούμενων ενεργειών, αφού αντιμετωπίζει κατά περίπτωση και αποσπασματικά τα προβλήματα, όταν αυτά προκύπτουν. Ποτέ δεν οργάνωσε ένα αποτελεσματικό, επίμονο και συντονισμένο  αγώνα για την ανατροπή των αντεργατικών νόμων και τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων, ενώ και τα  πρωτοβάθμια σωματεία δεν μπόρεσαν να αντιστρέψουν αυτήν την τακτική που επέβαλαν οι συσχετισμοί ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ & ΣΥΡΙΖΑ.    

 Η δημοτική αρχή δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από το νομικό καθεστώς που, στα λόγια, αμφισβητεί. Ούτε έχει δικαίωμα να «ξοδεύει» το φιλεργατικό της προφίλ στην παραχώρηση στήριξης στα εργατικά αιτήματα, όταν η λειτουργία του δήμου στηρίζεται σε ανθρώπους με επισφαλείς σχέσεις που ανακυκλώνουν την ανεργία και συντηρούν ένα καθεστώς εργασιακού μεσαίωνα. Όποιος πραγματικά θέλει να στέκεται δίπλα στους συμβασιούχους -στην πράξη και όχι στα λόγια- πρέπει να σταθεί απέναντι στους νόμους και να αμφισβητήσει το πλαίσιο που επιβάλλεται από το κράτος, τους δανειστές και την Ε.Ε, με οποιοδήποτε κόστος.  Αυτό ούτε θέλει, ούτε μπορεί να το υπηρετήσει η δημοτική παράταξη που διοικεί το δήμο Κερατσινίου.

 Το ίδιο ισχύει και για εκείνες τις δημοτικές αρχές που, ενώ σε προηγούμενες προσφυγές είχαν σταθεί στο πλευρό των συμβασιούχων, τώρα επιλέγουν να μην τους στηρίξουν, όπως συνέβη πρόσφατα με τους 426 συμβασιούχους του Δήμου Πάτρας.  Οι εργαζόμενοι συμβασιούχοι δεν πρέπει να πιστέψουν την υποκριτική στήριξη των καθεστωτικών δημοτικών παρατάξεων που στοχεύουν στην εξασφάλιση των ψήφων για τα κόμματά τους  επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Τα κόμματά τους έχουν ψηφίσει κάθε νόμο και παράγραφο που ευθύνεται για την περιπέτεια που ζουν. 

 Για εμάς είναι ξεκάθαρο ότι όλοι και όλες όσοι εργάζονται στο εκβιαστικό καθεστώς των συμβάσεων καλύπτουν πάγιες και σταθερές ανάγκες. Επομένως δικαιούνται να έχουν μόνιμη και σταθερή εργασία, με μισθούς αξιοπρέπειας και σε συνθήκες ανθρώπινες. Στεκόμαστε στο πλευρό τους, όπως κάναμε σε κάθε αγώνα για το ψωμί, τη δουλειά, τα δικαιώματα και τις ανάγκες όλων μας. 

Διεκδικούμε:

•Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους συμβασιούχους

•Αυξήσεις στους μισθούς

•Κατάργηση του νόμου Βορίδη

•Ανεξάρτητο εργατικό κίνημα που θα αντιστέκεται, δεν θα συμβιβάζεται και δεν θα υποχωρεί στις επιταγές της εξουσίας

Παύλος Φύσσας: 9 χρόνια μετά, πάντα παρών!

Ελάχιστα χιλιόμετρα μακριά από τον Άγιο Διονύσιο, σημείο που οι γερμανοτσολιάδες και οι ταγματασφαλίτες σκότωσαν τον δεκαοχτάχρονο Στέλιο Καρδάρα (μαχητή του ΕΛΑΣ και ομαδάρχη της ΟΠΛΑ)  το 1944, 70 χρόνια μετά οι απόγονοί τους, οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής, δολοφονούν στο Κερατσίνι τον Παύλο Φύσσα.

Πολλές φορές μπορεί να φαίνεται περίεργο το γεγονός ότι σε εργατικές γειτονιές με καταγεγραμμένη ιστορία λαϊκής και εργατικής πάλης, αντίστασης και θυσίας, όπως είναι το Κερατσίνι με τη μάχη της Ηλεκτρικής, η Δραπετσώνα με τους κατατρεγμένους πρόσφυγες και εργάτες να δίνουν τη μάχη της παράγκας, το νεοναζιστικό μόρφωμα να μπορεί και να βρίσκει πρόσφορο έδαφος. Παρόλα αυτά οι φασιστές, εκμεταλλευόμενοι τη φτώχεια και την ανέχεια και προτάσσοντας μια δήθεν αντισυστημική δράση και ρητορεία, κατάφεραν να στηθούν εκεί που λαός υπέφερε. Ήταν εκεί, όμως, για να καταστείλουν απεργίες, για να ρίξουν τα μεροκάματα, για να χτυπάνε και να σκοτώνουν εργάτες, να επιτίθενται και να βασανίζουν μετανάστες. Ήταν εκεί για να βγάλουν από τη μέση όποιον τους ενοχλούσε, όπως συνέβη και με τον Παύλο. Τους έθρεψαν οι ρατσιστικές πολιτικές όλων των κυβερνήσεων (ΝΔ,ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ), που χτίζουν στρατόπεδα συγκέντρωσης, πνίγουν και φυλακίζουν πρόσφυγες και μετανάστες στα σύνορα, που υπογράφουν συμφωνίες με την Ευρωπαϊκή Ένωση κάνοντας τον ανθρώπινο πόνο και τη δυστυχία μπαλάκι.

Παρόλα αυτά το λαϊκό αντιφασιστικό κίνημα κατάφερε να υψώσει τείχος αντίστασής και να παλέψει απέναντι στον φασισμό και τους δολοφόνους της Χρυσής Αυγής. Ήταν αυτό που μέσα από διαρκή και ανυποχώρητο αγώνα και σε σύνδεση με τη μάχη της οικογένειας και των φίλων του Παύλου, κατάφερε να πετύχει ένα καίριο πλήγμα, στέλνοντας τους ναζί στη φυλακή.

Πάρα όμως τις όποιες νίκες έχουμε πετύχει, πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι δεν έχουμε ξεμπερδέψει ούτε με τον φασισμό, ούτε με το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης που τον γεννά και τον θρέφει. Οι φασίστες ήταν και θα είναι τα πιστά σκυλιά των αστών, έτοιμα να ξαμοληθούν όποτε αυτό κριθεί αναγκαίο. Ήδη το προηγούμενο διάστημα έχουμε δει προσπάθειες συγκρότησης ακροδεξιών θυλάκων, με χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Σταυρούπολης.

 

Παράλληλα, αυτή τη στιγμή διαμορφώνεται ένα δυσοίωνο σκηνικό, στο οποίο εξαιτίας της ακρίβειας και  των τεράστιων αυξήσεων ακόμα και στα πιο βασικά αγαθά, ο λαός και η νεολαία θα βιώσουν έναν από τους πιο δύσκολους χειμώνες των τελευταίων χρόνων. Φυσικά η κυβέρνηση έρχεται να μας δώσει λύσεις, χρησιμοποιώντας για ακόμα μια φορά το δόγμα της ατομικής ευθύνης και της ανάγκης να προσαρμοστούμε στις νέες συνθήκες. Δεν μας λένε όμως ότι τις συνθήκες τις δημιουργήσαν οι ίδιοι. Είναι αυτοί που δεν μπορούν να διαχειριστούν την κρίση τους και ρίχνουν τα βάρη στο λαό. Είναι αυτοί που έχουν μετατρέψει το ρεύμα από κοινωνικό αγαθό σε εμπόρευμα και βγάζουν τεράστια κέρδη από τα χρηματιστήρια ενέργειας, την ίδια ώρα που εμείς θα σκεφτούμε αν μπορούμε να ανάψουμε το θερμοσίφωνα.  Είναι οι ίδιοι που δίνουν υπέρογκα ποσά σε πολεμικούς εξοπλισμούς και παίζουν επικίνδυνα, πολεμοκάπηλα παιχνίδια, ενώ τα νοσοκομεία και τα σχολεία μας είναι υπό διάλυση.

Αυτή η κατάσταση μόνο οργή και αγανάκτηση μπορεί να μας γεμίσει. Το ζήτημα είναι αν αυτή η οργή θα γίνει δύναμη ανατροπής ενάντια στην αστική πολιτική και το σύστημα ή αν θα κυριαρχήσει ο σκοταδισμός, ο ανορθολογισμός και ο φασισμός που μας αποπροσανατολίζουν από τον πραγματικό εχθρό και που θέλουν να μας πείσουν ότι φταίει ο πρόσφυγας, ο μετανάστης ή όποιος αγωνίζεται.  Εμείς λοιπόν απαντάμε το πρώτο! Αυτό μας δίδαξαν οι αγώνες απέναντι στους ναζί, αυτό έρχεται να μας διδάξει η ιστορία του λαού μας, αυτό έρχεται να μας θυμίσει η δολοφονία του Παύλου. Και αυτό θα κάνουμε! 

Δεν ξεχνάμε, ούτε συγχωρούμε!  Με όπλο μας την αλληλεγγύη και μέσα τη συλλογική πάλη, δεν θα αφήσουμε ποτέ ξανά χώρο στους φασιστές να πατήσουν πόδι στις γειτονιές μας, ενώ παράλληλα θα συνεχίσουμε και θα κλιμακώσουμε τον αγώνα μας για να ανατρέψουμε όλους αυτούς που μας στερούν την ζωή και τα όνειρα.

Όλοι και όλες στην Αντιφασιστική Συγκέντρωση 18/9 στις 17:30-οδός Παύλου Φύσσα

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες στα Σεπόλια στις 17 Νοεμβρίου 2020 | Αθώωση από όλες τις κατηγορίες!

 

 Την Τετάρτη 13/10/2021 καλούνται να δικαστούν ο φοιτητής του ΕΜΠ Ορέστης Καττής, η φοιτήτρια Νοσηλευτικής Λυδία Καττή, ο φοιτητής Πληροφορικής Νικόλας Καβακλής και ο εργαζόμενος Μάκης Λιβάνης. Για την ίδια  υπόθεση έχει ξεκινήσει διωκτική διαδικασία και για τον Δημήτρη Καττή, πατέρα των 2 πρώτων. Βρίσκονται κατηγορούμενοι, μετά τη σύλληψη τους στα Σεπόλια στο τέλος της πορείας για την επέτειο του Πολυτεχνείου που έγινε στις 17/11/2020, για πλήθος αδικημάτων όπως: διατάραξη κοινής ειρήνης, απείθεια, πρόκληση απλής σωματικής βλάβης, εξύβριση, παραβίαση μέτρων codiv, επικίνδυνη σωματική βλάβη, αντίσταση κατά της αρχής. Οι κατηγορίες είναι ψευδείς και κατασκευασμένες από την αστυνομία. Η αστυνομία επιτέθηκε με ιδιαίτερη βιαιότητα σε όσους αποχωρούσαν μετά το τέλος της ειρηνικής πορείας από το σταθμό Λαρίσης προς το μετρό Σεπολίων. Ήθελε για να δικαιολογήσει τη βίαιη επίθεση και να έχει συλλήψεις, ώστε να παρουσιάσει ότι διαπράχτηκαν αδικήματα. Να εμπεδώνεται κλίμα φόβου και να επικρέμεται κίνδυνος διώξεων σε όποιον διεκδικεί, συμμετέχει, αγωνίζεται.

 Στις 17 Νοέμβρη 2020, όπως είναι υποχρέωση και δικαίωμα καθενός και καθεμιάς που σέβεται και τιμά την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τους αγώνες ενάντια στη χούντα, χιλιάδες κόσμος συμμετείχε σε δεκάδες περιοχές σε όλη τη χώρα στις κινητοποιήσεις που οργανώθηκαν από σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους, μαζικούς φορείς, συλλογικότητες και πολιτικές οργανώσεις ή και αυθόρμητα. Με απόφαση της κυβέρνησης οι συγκεντρώσεις και πορείες απαγορεύτηκαν οριζόντια και καθολικά, ακόμα και η κατάθεση στεφανιών στο χώρο του Πολυτεχνείου (εκτός της κατάθεσης από τους πολιτειακούς παράγοντες). Οι περισσότερες από τις συγκεντρώσεις που έγιναν κτυπήθηκαν με βιαιότητα από την αστυνομία, επιβλήθηκαν εκατοντάδες πρόστιμα και έγιναν δεκάδες συλλήψεις. Ανάμεσά τους και στο κέντρο της Αθήνας και νωρίτερα στο Σταθμό Λαρίσης. Πρόσχημα των απαγορεύσεων ήταν τα μέτρα κατά της διασποράς κορονοϊού, αφού οι πορείες ήταν σε ανοικτούς χώρους και από όλους τους συγκεντρωμένους τηρούνταν οι αποστάσεις και τα μέτρα ασφαλείας.

 Στην πορεία που ολοκληρώθηκε στα Σεπόλια τηρήθηκαν όλα τα μέτρα προστασίας, όπως φαίνεται και από το οπτικό υλικό. Οι διαδηλωτές αποχωρούσαν ειρηνικά και το μεγάλο μέρος τους είχε μπει στο σταθμό του μετρό, όταν έφτασαν αστυνομικοί με μηχανές που έπεσαν με μεγάλη ταχύτητα σε όσους μένουν στην περιοχή και κατευθυνόταν  στα σπίτια τους. Χτύπησαν τον Ορέστη Καττή και τον συνέλαβαν μέσα στην πολυκατοικία που μένει, μπροστά στη μητέρα και την αδελφή του, κτυπώντας και αυτές καθώς και άλλους συγκεντρωμένους. Στη συνέχεια έξω από το αστυνομικό τμήμα της περιοχής, που συγγενείς και φίλοι είχαν πάει να δουν τον κρατούμενο, η αστυνομία προχώρησε σε προπηλακισμούς και συνέλαβε τον πατέρα, την αδελφή του, τον οικογενειακό τους φίλο και τον άλλο φοιτητή-κάτοικο της περιοχής. Μάλιστα ο πατέρας του υπέστη ισχαιμικό επεισόδιο και μεταφέρθηκε με καθυστέρηση φρουρούμενος στο νοσοκομείο που χρειάστηκε νοσηλεία, ενώ η αδελφή του κτυπήθηκε στο κεφάλι και το χέρι και δέχτηκε λεκτική βία μέσα στο Α.Τ..

 Η δίωξη σε βάρος των κατηγορούμενων βάλλει ευθέως ενάντια στα δημοκρατικά δικαιώματα, που δέχονται ισχυρό πλήγμα με την αστυνομική πλεκτάνη που στήθηκε για να στηρίξει τον κρατικό αυταρχισμό και την καταστολή, που ασκείται από τους κυβερνώντες. Στοχεύει στην τρομοκράτηση και την περιστολή των ελευθεριών. Η επιθετικότητα της αστυνομίας, η ποινικοποίηση των συγκεντρώσεων από την κυβέρνηση, η στοχοποίηση διαδηλωτών και της νεολαίας είναι καταδικαστέα. Μεγάλο κύμα αλληλεγγύης στους συλληφθέντες έχει ήδη εκδηλωθεί.

Απαιτούμε:

· Την απόσυρση κάθε κατηγορίας σε βάρος όλων των συλληφθέντων και την παύση κάθε δίωξης

· Την αθώωση όλων από όλες τις κατηγορίες. 

 

 

 

Αντιπολεμική-Αντιμιλιταριστική-Αντιιμπεριαλιστική Ημέρα Δράσης | Σάββατο 17/04 12:00 Προπύλαια

Αντιπολεμική Αντιμιλιταριστική Αντιιμπεριαλιστική Ημέρα Δράσης στις 17/04
 ενάντια στην Αύξηση Θητείας και την Πολεμοκαπηλεία
Σάββατο 17/04 | 12:00 | Προπύλαια

Όπως και σε όλους τους υπόλοιπους τομείς, η κυβέρνηση προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την πανδημία για να επιταχύνει την υλοποίηση των πολεμοκάπηλων πολιτικών της και να επιτεθεί στα λαϊκά και νεολαιίστικα δικαιώματα. Η χώρα γεμίζει αμερικανικές βάσεις, γίνεται πολεμικό ορμητήριο στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΝΑΤΟ και ΕΕ, διεξάγονται τεράστιες στρατιωτικές διακρατικές ασκήσεις με στόχο την αυξημένη πολεμική ετοιμότητα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, με την πλήρη συμφωνία των κυβερνήσεων της ΝΔ, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ και του συνόλου του αστικού πολιτικού συστήματος.

Κλιμακώνεται η εντατική πολεμική προετοιμασία και αντιπαράθεση με την Τουρκία για τις ΑΟΖ και τους υδρογονάνθρακες, για τον έλεγχο των θαλάσσιων δρόμων σε Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειο, ενώ εντείνονται οι απάνθρωπες πολιτικές ενάντια στους πρόσφυγες στον Έβρο και τα νησιά του Αιγαίου. Τη στιγμή που η κοινωνία στενάζει από τις συνέπειες της κρίσης και του 10χρονου μνημονιακού κεκτημένου, τη στιγμή που τα νοσοκομεία και το δημόσιο σύστημα υγείας της χώρας δοκιμάζεται από την πανδημία του covid19, η κυβέρνηση επιλέγει να διαθέσει 2,5 δις για αγορά των Rafale, 1,5 δις για αναβάθμιση των F-16 και προετοιμάζει νέες συμφωνίες 5 δις ευρώ για αγορά φρεγατών.

Οι κοινωνικές ανάγκες σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για την πλειοψηφία των λαϊκών νοικοκυριών, θυσιάζονται με προκλητικό τρόπο για να εξοπλιστεί ο ΕΣ και να μπορεί να συντηρείται ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός για τις ΑΟΖ, για να διασφαλίζονται τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης στην περιοχή, για να είναι η Ελλάδα ο τοποτηρητής του ΝΑΤΟ σε ΝΑ Μεσόγειο, Αιγαίο και Βαλκάνια. Το ελληνικό κράτος αναδεικνύεται σε κρίσιμο ενεργειακό και στρατιωτικό πέρασμα στην περιοχή για τις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, αισχρό πολεμικό ορμητήριο, είναι ενεργός πολεμικός παράγοντας στους βρώμικους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη θωράκιση και το απροσπέλαστο των συνόρων της Ευρώπης-φρούριο από πρόσφυγες-μετανάστες! Παράλληλα, σχεδιάζεται η αποστολή ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων σε Μάλι και Σαουδική Αραβία.

Το ελληνικό και το τουρκικό κράτος έχουν μπει για τα καλά στην καταστροφική κούρσα των πολεμικών εξοπλισμών, ενώ σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τη στιγμή που τα κενά σε προσωπικό στα νοσοκομεία είναι τεράστια ανακοινώθηκε στις αρχές τις χρονιάς το παράλληλο σχέδιο πρόσληψης 15.000 νεων μισθοφόρων στρατιωτών και 2.500 στελεχών στις ένοπλες δυνάμεις, στην κατεύθυνση του να λάβει ο στρατός ακόμη πιο επαγγελματικά χαρακτηριστικά ώστε να στραφεί όσο το δυνατόν πιο πειθαρχημένα ενάντια στις «ασύμμετρες απειλές» για το αστικό καθεστώς εξουσίας, τον κόσμο της εργασίας και τα κοινωνικά κινήματα, τις μειονότητες, τους πρόσφυγες-μετανάστες και να υπηρετήσει τον νέο του ρόλο ως παρόχου ασφάλειας σε καπιταλιστικά και ιμπεριαλιστικά συμφέροντα.

Η νεολαία πληρώνει ίσως το βαρύτερο τίμημα των πολεμοκάπηλων σχεδίων της κυβέρνησης. Πέρα από τις άθλιες εργασιακές συνθήκες, την παιδεία της αγοράς, την ανεργία και την μετανάστευση, θα αναγκάζεται πλέον να περνάει περισσότερους μήνες στο στρατό, με την προοπτική της υποχρεωτικής στράτευσης στα 18 των φτωχών ανδρών και γυναικών που επεξεργάζεται η κυβέρνηση, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης στρατιωτικοποίησης που προωθεί η κυβέρνηση συγκροτώντας το Ισραήλ των Βαλκανίων.

Η αύξηση της στρατιωτικής θητείας και ο σχεδιασμός για στράτευση των φτωχών νέων στα 18 αποτελεί ουσιαστικό πλήγμα στα δικαιώματα της νεολαίας. Επιβαρύνει οικονομικά τις οικογένειες των στρατευμένων, δημιουργεί κλίμα μιλιταριστικής και εθνικιστικής λοβοτομής. Αντί ο νέος να παίρνει την πανεπιστημιακή γνώση και να έρχεται σε επαφή με τις τάσεις αμφισβήτησης, θα περνά την πύλη του στρατοπέδου και θα παραδίδεται στον μιλιταρισμό και τους καραβανάδες. Καταπίεση, οικονομική-εργασιακή εκμετάλλευση, συντριβή της προσωπικότητας και της αξιοπρέπειας, εκπαίδευση στην υποταγή στην κάθε εξουσία και στα «εθνικά δίκαια». Από το σχολείο απευθείας στον στρατό, γιατί θέλουν υπάκουα-πειθαρχημένα-αναλώσιμα στρατιωτάκια για μια ζωή! Μακριά από τη μόρφωση, χωρίς δικαιώματα στην δουλειά, κρέας για τα κανόνια. Έτσι φαντάζεται το μέλλον της νέας γενιάς η κυβέρνηση της ΝΔ, το πολιτικό σύστημα, οι επιχειρηματίες και οι στρατηγοί.

•  Να πάρει πίσω η κυβέρνηση το μέτρο αύξησης της στρατιωτικής θητείας. Αγώνας για μείωσή της και για πλήρη δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα στους φαντάρους.
  
  
• Ελεύθερη ζωή – όχι από τα 18 στο χακί. Όχι στο κόψιμο των Αναβολών.
  
  
• Είμαστε ενάντια στην αντιδραστική αναδιάρθρωση της Εθνοφυλακής και στη δράση Ταγμάτων Εθνοφυλακής στις πόλεις. Αντιστεκόμαστε στα σχέδια να ντύσουν τις φτωχές γυναίκες στα χακί.
  
  
•  Όχι στα νέα εξοπλιστικά προγράμματα και τις προσλήψεις μισθοφόρων στρατιωτών– κονδύλια για την παιδεία, την υγεία, τις κοινωνικές ανάγκες.
  
  
• Έξω από τα πανεπιστήμια η αστυνομία και ο στρατός, το ΝΑΤΟ και οι πολεμικές βιομηχανίες. Έρευνα για τις κοινωνικές ανάγκες, όχι για τον πόλεμο και την αταστολή.
  
  
• Έξω οι βάσεις, έξοδος από το ΝΑΤΟ, καμιά συμμετοχή του στρατού σε επιχειρήσεις εκτός συνόρων και εναντίον των προσφύγων-μεταναστών. Σεβασμό των δικαιωμάτων τους.
  
  
• Κοινός αγώνας των εργαζόμενων και της νεολαίας σε Τουρκία και Ελλάδα ενάντια στις κυβερνήσεις του Πολέμου και του εθνικισμού.
  
  
• Όχι στον ανταγωνισμό και στην πολεμική προετοιμασία για τις ΑΟΖ, τα ενεργειακά κοιτάσματα και τον έλεγχο θαλάσσιων δρόμων – αγώνας για την ειρήνη των λαών ενάντια στα συμφέροντα και τον πόλεμο κεφαλαίου και πολυεθνικών.

Όλοι και όλες στην αντιπολεμική – αντιμιλιταριστική – αντιιμπεριαλιστική ημέρα δράσης στις 17/4/2021!

Δεν θέλουμε να ζήσουμε τη ζωή μας στα χακί!

Λαός και νεολαία στην πρώτη γραμμή για μια ζωή ελεύθερη.

Σωματεία - Συλλογικότητες - Οργανώσεις

ΠΟΝΑΩ | Πειραιάς 14/03 12:00 | Πλατεία Κοραή

ΠΟΝΑΩ
Ως εδώ με την κρατική καταστολή!

Πειραιάς: 14/03 | Πλατεία Κοραή | 12:00

 Να φωνάξουμε ένα μεγάλο "Ως εδώ!" στον κρατικό αυταρχισμό και την καταστολή, να διεκδικήσουμε την ελευθερία και τα δικαιώματά μας σε όλες τις γειτονιές!

 Από τις επιθέσεις στην πρυτανεία του ΑΠΘ, την προσπάθεια δολοφονίας του απεργού πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα, την απρόκλητη δολοφονική δράση των συμμοριών ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ απέναντι σε όποιον σηκώνει κεφάλι και διαφωνεί, μέχρι την πρόσφατη δολοφονική επίθεση στη πλατεία της Ν.Σμύρνης και το όργιο βίας και καταστολής στις 09/03, το μήνυμά τους είναι σαφές: «Είμαστε αυτοί που εν μέσω πανδημίας θα διασφαλίσουμε τα συμφέροντα του Κεφαλαίου με οποιοδήποτε κόστος και, αν αυτό δεν σας αρέσει, δεν θα διστάσουμε να σας επιτεθούμε, να σας ξυλοκοπήσουμε, να σας δολοφονήσουμε…»

 Είναι τραγικά γελασμένοι όμως αν πιστεύουν ότι έτσι θα ξεμπερδέψουν με το εργατικό και το λαϊκό κίνημα. Δεν μας τρομοκρατούν, μας εξοργίζουν και μας πείθουν ακόμη περισσότερο για την αναγκαιότητα των αγώνων μας. Πίσω από τις χουντικές δράσεις των συμμοριών του Χρυσοχοΐδη κρύβεται ο φόβος τους για τις αντιστάσεις λαού και νεολαίας που γεννιούνται μέσα σε αυτή τη δυστοπία.

 Θα μας βρίσκουν απέναντί τους ξανά και ξανά. Γιατί η αναγκαιότητα ενός τείχους αντίστασης που θα γίνει δύναμη ανατροπής είναι αυτή που μας κάνει να συνεχίζουμε. Με τις δυνάμεις του εργατικού και του ευρύτερου λαϊκού κινήματος , για μια συνολική ανατρεπτική απάντηση!

Μαζική και επιτυχημένη η συγκέντρωση στη Νίκαια!

 Θα μας βρίσκουν πάντα απέναντί τους!

 Εκατοντάδες κόσμου μαζεύτηκαν χθες στην πλατεία Δαβάκη στη Νίκαια, ενάντια στην αστυνομική βία και τη καταστολή. Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν συλλογικότητες από την περιοχή και πλήθος κόσμου από τις γειτονιές της Β’ Πειραιά.

 Η δυναμική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε ήταν η καλύτερη απάντηση στο πογκρόμ βίας και καταστολής που έχουν εξαπολύσει το τελευταίο διάστημα οι ένστολες συμμορίες της ΕΛ.ΑΣ., στοχοποιώντας αγωνιστές, φοιτητές, υγειονομικούς, κόσμο που απλά βγήκε μια βόλτα στο πάρκο και εν γένει οποιονδήποτε αντιστέκεται στη δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης. Το δόγμα ΜΑΤ ΠΑΝΤΟΥ-ΜΕΘ ΠΟΥΘΕΝΑ αποτελεί τον μονόδρομο τους σε μια απελπισμένη προσπάθεια απόκρυψης των δολοφονικών ευθυνών τους στη διαχείριση της πανδημίας και στην περαιτέρω φτωχοποίηση της κοινωνίας.

 Προκλητική ήταν εξάλλου ξανά η στάση της αστυνομίας, με τα ανδροειδή του Χρυσοχοϊδη να κατακλύζουν από νωρίς τη γειτονιά μας και τους σταθμούς του μετρό να κλείνουν από το μεσημέρι. Προφανώς και η συνέχεια γνωστή, με το θρασύδειλο κυνηγητό κόσμου που ακολούθησε από τα ένστολα τάγματα εφόδου.

 Επιβεβαιώθηκε όμως πως ο φόβος αλλάζει πλευρά και ο μονόδρομος τους είναι αδιέξοδος. Το μήνυμα δόθηκε και στις γειτονιές της Νίκαιας, που γνωρίζουν καλά τι πάει να πει αντίσταση. Χρειάζεται όμως τα ρυάκια αντίστασης από τις γειτονιές να ενωθούν σε έναν χείμαρρο ανατροπής της κυβέρνησης και της πολιτικής του κεφαλαίου που συνεχίζει να δολοφονεί ξανά και ξανά.

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΙ 18.00 ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

 

 

Ενάντια στην αστυνομοκρατία και την καταστολή || Συγκέντρωση Νίκαια 10/03

"ΠΟΝΑΩ"

Ν.ΣΜΥΡΝΗ 7.3.21

 [Φωτογραφία: EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ]

 Δοκιμασμένες και γνωστές από τα πιο μαύρα κατάστιχα της ιστορίας οι τακτικές της κυβέρνησης, δοκιμασμένες από φασιστικά καθεστώτα του παρελθόντος. Τη στιγμή που το σύστημα υγείας καταρρέει και τα πλήρως αποτυχημένα lockdown δεν πείθουν κανέναν, η κυβέρνηση αποποιείται των ευθυνών της συνεχίζοντας τη δολοφονική υγειονομική της πολιτική. Όπως έχει φανεί, το δόγμα ΜΑΤ ΠΑΝΤΟΥ-ΜΕΘ ΠΟΥΘΕΝΑ αποτελεί τον μονόδρομό τους, σε μια προσπάθεια απόκρυψης των ευθυνών και προετοιμασίας του εδάφους για τις τραγικές οικονομικές συνέπειες της πανδημίας που ήδη ο λαός βιώνει και θα ενταθούν το επόμενο διάστημα.

 Με έναν κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό και ένα αστυνομικό κράτος επιχειρεί να καταλύσει θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα και παράλληλα να καταπνίξει τις δυνάμεις του κινήματος αλλά και γενικότερα τις λαϊκές αντιδράσεις και τις τάσεις ανυπακοής και αγώνα που γεννιούνται.

 Από τις επιθέσεις στην πρυτανεία του ΑΠΘ, την προσπάθεια δολοφονίας του απεργού πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα, την απρόκλητη δολοφονική δράση των συμμοριών ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ απέναντι σε όποιον σηκώνει κεφάλι και διαφωνεί, μέχρι την πρόσφατη δολοφονική επίθεση στη πλατεία της Ν.Σμύρνης και το όργιο βίας και καταστολής στις 09/03, το μήνυμά τους είναι σαφές: «Είμαστε αυτοί που εν μέσω πανδημίας θα διασφαλίσουμε τα συμφέροντα του Κεφαλαίου με οποιοδήποτε κόστος και, αν αυτό δεν σας αρέσει, δεν θα διστάσουμε να σας επιτεθούμε, να σας ξυλοκοπήσουμε, να σας δολοφονήσουμε…»

 Είναι τραγικά γελασμένοι όμως αν πιστεύουν ότι έτσι θα ξεμπερδέψουν με το εργατικό και το λαϊκό κίνημα. ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ, ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΕΙΘΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΜΑΣ. Πίσω από τις χουντικές δράσεις των συμμοριών του Χρυσοχοΐδη κρύβεται ο φόβος τους για τις αντιστάσεις λαού και νεολαίας που γεννιούνται μέσα σε αυτή τη δυστοπία.

 Θα μας βρίσκουν απέναντί τους ξανά και ξανά. Γιατί η αναγκαιότητα ενός τείχους αντίστασης που θα γίνει δύναμη ανατροπής είναι αυτή που μας κάνει να συνεχίζουμε. Με τις δυνάμεις του εργατικού και του ευρύτερου λαϊκού κινήματος , για μια συνολική ανατρεπτική απάντηση!

 

Καλούμε στη συγκέντρωση την Τετάρτη 10/03 στις 18:00 στην πλ. Δαβάκη στη Νίκαια

ΚΑΤΩ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΚΕΡΑΜΕΩΣ! | Προπύλαια 14/01 12:00

Η κυβέρνηση και το υπουργείο, αξιοποιώντας στο έπακρο το lockdown και το γεγονός ότι οι σχολές είναι κλειστές, φέρνει ένα καινούργιο νομοσχέδιο για την παιδεία. Ένα νομοσχέδιο που επηρεάζει άμεσα όλες της βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Στα νέα μέτρα συμπεριλαμβάνεται η αλλαγή στην βάση εισαγωγής στα πανεπιστήμια (ενδεικτικά, αν είχε εφαρμοστεί ο νέος τρόπος εισαγωγής στις περσινές πανελλαδικές οι εισακτέοι θα ήταν 17.000 λιγότεροι) αλλά και η εφαρμογή ορίου φοίτησης στα ν+ν/2 έτη, κάνοντας πραγματικά άθλο την ολοκλήρωση των σπουδών. Παράλληλα, η Κεραμέως έσπευσε να εξισώσει τα πτυχία  των ιδιωτικών κολεγίων με αυτά των δημόσιων πανεπιστημίων, κάνοντας ξεκάθαρο ότι όλα τα φίλτρα που μπαίνουν στην εκπαίδευση και πετάνε κόσμο εκτός αυτής αφορούν μόνο όσους δεν έχουν λεφτά. Όποιος έχει να πληρώσει, θα μπορεί να αγοράσει πτυχίο ισάξιο με αυτό του πανεπιστημίου. 

Μαζί με όλα αυτά, γίνεται παράλληλα προσπάθεια να φιμωθεί οποιαδήποτε φωνή αντίστασης και να εμποδιστεί οποιαδήποτε κινητοποίηση μπορεί να υπάρξει. Το νέο νομοσχέδιο προβλέπει την ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας και την εγκατάσταση εντός των πανεπιστημίων συστημάτων παρακολούθησης και επιτήρησης. Παράλληλα, προωθείται η αλλαγή στον πειθαρχικό κώδικα των σχολών, ο οποίος προβλέπει ακόμα και ποινές διαγραφής από το εξάμηνο σε περίπτωση που ο φοιτητής «παρακωλύει» την λειτουργία του πανεπιστημίου. Φυσικά, παρακώλυση θα μπορούσε να θεωρηθεί ακόμα και μια συνέλευση ή μία κινητοποίηση στην πρυτανεία.

Ο επιθετικός τρόπος με τον οποίο έρχονται όλα αυτά τα μέτρα, καθιστούν σαφές ότι το υπουργείο και η κυβέρνηση εξαπολύουν κατά μέτωπο επίθεση εναντία στο κόσμο της εκπαίδευσης. Ε, λοιπόν και εμείς θα απαντήσουμε αναλόγως! Το πανεκπαιδευτικό κίνημα, παρά τις δυσκολίες της πανδημίας, πρέπει και μπορεί να σταθεί απέναντι τους. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να διαλύσει την παιδεία και δεν θα αφήσουμε την Κεραμέως να περάσει το νομοσχέδιο-έκτρωμα που φέρνει. Η νεολαία είναι γεμάτη οργή. Οργή για τη δολοφονική διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση, οργή για το καθεστώς της τηλεκπαίδευσης που μόνο εκπαιδευτική διαδικασία δεν μπορεί να θεωρηθεί, οργή για το δυσοίωνο μέλλον που της ετοιμάζουν. Να είναι, επομένως, σίγουροι ότι αυτή η οργή θα ξεσπάσει και θα τους σαρώσει όλους!

Όλες και όλοι στην κινητοποίηση την Πέμπτη 14/1 στις 12:00 στα Προπύλαια, με την τήρηση όλων των μέτρων ασφαλείας

Στον δρόμο του Δεκέμβρη βαδίζουμε ξανά | 12 χρόνια από τη δολοφονία του Α.Γρηγορόπουλου

Κάλεσμα Δράσης

Κυριακή 06/12 | Πάρκο Λιπασμάτων | 12:00

 12 χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον αστυνομικό Ε.Κορκονέα, η συζήτηση για την κρατική καταστολή και βία είναι σίγουρα και αναγκαία και επίκαιρη. Όσο και αν προσπάθησε το κράτος και οι κυβερνήσεις να παρουσιάσουν τη δολοφονία αυτή σαν ένα ατυχές γεγονός, σαν την «κακιά στιγμή» για τον δεκαπεντάχρονο Αλέξη που βρέθηκε μπροστά στον ανισόρροπο αστυνομικό, η δολοφονία του Γρηγορόπουλου ξεγύμνωσε και ξεγυμνώνει την ουσία της κρατικής καταστολής. 

 Μια καταστολή, που πυροδοτήθηκε από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης σε μια προσπάθεια του ιδίου του κράτους να θωρακιστεί από οποιοδήποτε ενδεχόμενο μαζικής  αντίδρασης του κινήματος. Η εξέγερση που ακλούθησε και σημάδεψε τη συγκεκριμένη περίοδο, καθώς και η έκταση που έλαβε, δεν εδραιώνονται αποκλειστικά και μόνο στην οργή του λαού και της νεολαίας για το παραπάνω συμβάν. Αντίθετα η εξέγερση του Δεκέμβρη ενσάρκωσε και ενσαρκώνει την ενστικτώδη αντίδραση των νέων ενάντια στο μέλλον που τους προοιωνιζόταν, με την κυβέρνηση να ετοιμάζεται να ρίξει το βάρος της κρίσης στις πλάτες τους.

 

 Αυτό θα πρέπει να είναι και το πρίσμα μέσα από το οποίο θα πρέπει να δούμε και την φετινή 6η Δεκέμβρη. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε ότι αποτελεί απλά μια εθιμοτυπική διαδήλωση, απλά ένα μνημόσυνο. Τώρα, όπως και τότε, βλέπουμε την κρατική βία και καταστολή να εντείνονται ολοένα και περισσότερο. Τα περιστατικά του τελευταίου διαστήματος είναι πολλά. Ξεκινάνε από την πολιτική των προστίμων και την αυθαιρεσία που έχει δείξει ουκ ολίγες φορές η αστυνομία και φτάνουν στο τυφλό χτύπημα κατά της νεολαίας στις πλατείες, στο χτύπημα των μαθητικών κινητοποιήσεων και, τελικά, σε χουντικής εμπνεύσεως απαγορεύσεις για το Πολυτεχνείο με τις αύρες, τα χημικά και τις συλλήψεις στον σωρό να περιμένουν τους διαδηλωτές. 

 Όλη αυτή η κατάσταση, βέβαια, δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία, ούτε απλά ένα βίτσιο του Χρυσοχοΐδη και του Μητσοτάκη, αλλά αντίθετα έρχεται σε μία περίοδο που σφραγίζεται από τη διπλή οικονομική και υγειονομική κρίση.  Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση παρά την εξέλιξη της πανδημίας δεν έχει φιλοτιμηθεί να πάρει το παραμικρό μέτρο για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Σε μια περίοδο που, με δικαιολογία και τις νέες συνθήκες της πανδημίας, ο κόσμος της εργασίας βλέπει να καταπατώνται συνεχώς τα δικαιώματά του και έρχεται αντιμέτωπος με τη σκληρή πραγματικότητα της ανεργίας, της επισφάλειας, της τηλεργασίας, της κατάργησης του οκτάωρου. Σε μια περίοδο που η νεολαία φταίει χωρίς να έχει φταίξει, γιατί τόλμησε να πάει μια βόλτα σε μια πλατεία, γιατί τόλμησε να κάνει καταλήψεις στα σχολεία για τα απαραίτητα μέτρα υγειονομικής προστασίας, γιατί τόλμησε να αμφισβητήσει τη δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης. 

 Η νέα, λοιπόν, πραγματικότητα που διαμορφώνεται χαρακτηρίζεται από μία διάχυτη οργή που υπάρχει στην κοινωνία. Είναι η οργή όλων εκείνων των ανθρώπων που ασφυκτιούν με την παρούσα κατάσταση και δεν αντέχουν πια να σηκώνουν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες τους. Είναι η οργή που η κυβέρνηση και το κράτος φοβούνται ότι μπορεί να οδηγήσει σε νέες κινηματικές εξάρσεις, που θα αμφισβητήσουν και θα συγκρουστούν με την κυριαρχία τους. Για αυτό και η εντεινόμενη καταστολή για να αποτρέψουν κάθε μορφή μαζικής διεκδίκησης, να «προλάβουν» κάθε ριζοσπαστική δράση, να φιμώσουν κάθε διαφορετική σκέψη, να τρομοκρατήσουν προληπτικά κάθε άνθρωπο που σκέφτεται να αγωνιστεί.

 Η 6η Δεκέμβρη φέτος θα πρέπει να αποτελέσει έναν σημαντικό κινηματικό κόμβο απέναντι στην κρατική βία και καταστολή. Μέσα από μαζικές κινητοποιήσεις (και τηρουμένων προφανώς των απαραίτητων μέτρων υγειονομικής προστασίας, όπως έχει άλλωστε αποδείξει και το κίνημα ότι μπορεί να τα εφαρμόσει), σπάμε για άλλη μια φορά την τρομοκρατία και εκφράζουμε την ανυπακοή μας απέναντι στην κυβέρνηση. Η φετινή 6η Δεκέμβρη θα πρέπει επίσης να συνδέεται άμεσα με την πάλη που δίνει όλο αυτό το διάστημα ο λαός και η νεολαία για ενίσχυση της δημόσιας υγείας, για την εξασφάλισης αξιοπρεπούς εργασίας για όλους, για τη διεκδίκηση εκείνης της παιδείας που εμείς έχουμε ανάγκη. 

 Όσο και αν προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν όσο και αν προσπαθούν να τσακίσουν τις ζωές μας , το μόνο που καταφέρνουν είναι να μας εξοργίζουν ακόμα πιο πολύ. Και να είναι σίγουροι ότι αυτή την οργή θα τη βρουν πολύ σύντομα μπροστά τους. 

 

7 χρόνια μετά: Ο Παύλος ζει | Οι ναζί στη φυλακή

 

Για τον περισσότερο κόσμο, ο Σεπτέμβριος είναι πάντα ο μήνας της αναδιοργάνωσης, της ανασύνταξης και της επιστροφής στην καθημερινότητα. Για κάποιους όμως, κάποια χρόνια πριν, ο χρόνος σταμάτησε ένα βράδυ κι από τότε ο μήνας αυτός είναι μήνας αγώνα, μνήμης και αντίστασης.

 Τον Σεπτέμβριο του 2013, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα από το τάγμα εφόδου της Χ.Α. αφήνει ανεξίτηλο σημάδι και φανερώνει για τα καλά το πρόσωπο του τέρατος. Πριν επτά χρόνια, μετά από αλλεπάλληλα πογκρόμ, επιθέσεις και τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν τον Ιανουάριο του ίδιου έτους, οι δικαιολογίες γι'αυτούς που μιλούσαν για ένα "γνήσιο πατριωτικό μέτωπο" τελειώνουν. Αυτό που ακολούθησε ήταν η δημιουργία ενός τεράστιου, χειμαρρώδους αντιφασιστικού κινήματος, που αγωνίστηκε ενάντια στη μαυρίλα και το μίσος. Πέντε χρόνια αργότερα, ο Ζακ Κωστόπουλος δολοφονείται μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας. Κι έτσι, οι Σεπτέμβρηδές μας δεν θα είναι ξανά οι ίδιοι.

 Χρειάστηκαν λοιπόν ανυποχώρητοι αγώνες όμως τελικά, τον Απρίλιο του 2015, αυτό που ο Παύλος ξεκίνησε δείχνοντας τον δολοφόνο του, ήταν η αρχή της μεγαλύτερης σε διάρκεια δίκης μέχρι σήμερα, με δεκάδες χιλιάδες σελίδες δικογραφίας, αμέτρητες ώρες και ακούραστες μάχες της Πολιτικής Αγωγής, της οικογένειας και των φίλων του. Μέσα σε όλο αυτό το διάστημα, η δράση του αντιφασιστικού κινήματος έστειλε τους νεοναζί του Μιχαλολιάκου στο περιθώριο, αναγκάζοντάς τους να κλείσουν σχεδόν κάθε γραφείο τους, να απομονωθούν εκλογικά και, σε ένα τεράστιο ποσοστό, και κοινωνικά. 

 Όχι φυσικά πως έχουμε αυταπάτες. Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με μία καταδικαστική απόφαση θα είναι τεράστια δικαίωση αλλά και μεγάλη ανάσα. Όμως, η φασιστική εφεδρεία του κράτους αποτελεί πάντα απειλή και σε μια περίοδο που η καταστολή εντείνεται, με την πανδημία ως "τέλεια" αφορμή, και με φασιστικά/νεοναζιστικά μορφώματα να ξεπετιούνται συνεχώς, για να βρουν τα πρωτοπαλίκαρα της Χ.Α. κομματική στέγη, οφείλουμε να μην εφησυχάζουμε.

 Οι μέρες αυτές μας βρίσκουν στον απόηχο της πυρκαγιάς στο κολαστήριο της Μόριας και στο κατώφλι των νέων, απάνθρωπων και εκδικητικών συνθηκών στις οποίες θα κληθούν να "ανταπεξέλθουν" οι πρόσφυγες στη χώρα μας. Μας βρίσκουν αντιμέτωπους με μια πραγματικότητα στην οποία ο Βασίλης Μάγγος βρίσκεται μετά θάνατον στο εδώλιο, οι απανταχού αγωνιστές ξυλοκοπούνται, συλλαμβάνονται και βασανίζονται από τα σώματα ασφαλείας, άνθρωποι αφήνονται στο έλεος της πανδημίας, η δημόσια υγεία και η παιδεία μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα για να αγοράζεται πολεμικός εξοπλισμός και να εξαγοράζονται Μ.Μ.Ε. Στον βωμό του "αόρατου εχθρού", τα εργατικά δικαιώματα καταπατώνται και διαλύονται κατακτήσεις δεκαετιών. 

 Κι αν όλα τα παραπάνω, το καθένα μόνο του αλλά και όλα μαζί, φαίνονται αβάσταχτα και μη αναστρέψιμα, εμείς οφείλουμε να πορευτούμε κρατώντας πάντα μέσα μας το νόημα του δικού μας Αντιφασιστικού Σεπτέμβρη, κόντρα στον φασισμό, την καταστολή και την εκμετάλλευση.
 Ο ένας για τον άλλο.

Λευτεριά στον Λαό | Θάνατος στον φασισμό

Καλούμε:

• Στην Αντιφασιστική πορεία στο Κερατσίνι, Παρασκευή 18/09, με συγκέντρωση στο μνημείο στις 17:30 
• Στη συγκέντρωση έξω από το εφετείο την ημέρα της απόφασης, Τετάρτη 07/10 στις 09:30

 

 

Τα δικαιώματα μας δεν μπαίνουν σε καραντίνα! | Συγκέντρωση Παρασκευή 1 Μάη, 10:30πμ, Χαυτεία

Ταξική Πρωτομαγιά - Συγκέντρωση

Παρασκευή 1 Μάη, 10:30πμ, Χαυτεία

Τα δικαιώματα μας δεν μπαίνουν σε καραντίνα

Για άλλη μια φορά βγαίνουμε στον δρόμο για τα δικαιώματα μας // τηρούμε όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας και προφύλαξης // συνεχής αγώνας για την υπεράσπιση της εργασίας και της δημόσιας υγείας // ενάντια σε ΕΕ-Κυβέρνηση-Εργοδοσία

 Το 1886, οι εργάτες και οι εργάτριες στο Σικάγο, θυσιάστηκαν στην προσπάθεια τους να κάνουν πράξη το αίτημα τους για 8 ώρες δουλειά – 8 ώρες ανάπαυση – 8 ώρες ελεύθερος χρόνος. Μετά από 134 χρόνια και εκατοντάδες αγώνων, στην πιο εκσυγχρονισμένη φάση της ανθρώπινης κοινωνίας, η εργατική τάξη αντιμετωπίζει σε παγκόσμιο επίπεδο μια πρωτοφανή επίθεση στα δικαιώματα της – τις αιματοβαμμένες κατακτήσεις της. Η αντιδραστική εκστρατεία του κεφαλαίου ενάντια στον κόσμο της εργασίας εκφράζεται με πολλά πρόσωπα. Η αυξανόμενη φτώχεια, ο ολοκληρωτισμός, το ενδεχόμενο του πολέμου, ο φασισμός αλλά και οι έμφυλες διακρίσεις γίνονται ολοένα και πιο απειλητικά για το σύνολο της πλειοψηφίας. Τρανταχτό παράδειγμα της τάσης αυτής, είναι η «διαχείριση» της πανδημίας του κορονοϊού. Κεφάλαιο και κυβερνήσεις, προσπαθούν να φορτώσουν τις ζημιές στις πλάτες των εργαζομένων. Το καπιταλιστικό σύστημα για ακόμα μια φορά δείχνει πως δεν ενδιαφέρεται για την ανθρώπινη ζωή, παρά μόνο για τα συμφέροντα των λίγων, του κεφαλαίου και της συντήρησης των κερδών τους.

 Στην Ελλάδα, με το πρόσχημα της «ατομικής ευθύνης» προσπαθούν να μετακυλήσουν στο λαό το φταίξιμο, να τον αποπροσανατολίσουν σχετικά με τις ανεπάρκειες στο δημόσιο σύστημα υγείας, προϊόν των αντι-λαϊκών πολιτικών αυτής αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων. Πως μπορούν να κρύψουν όμως την ξεκάθαρη επιλογή τους να στηρίξουν τις ιδιωτικές κλινικές, αντί για το Ε.Σ.Υ.; Πως μπορούν να κρύψουν την (εγκληματική) έλλειψη υγειονομικού υλικού στα δημόσια νοσοκομεία και κέντρα υγείας, τις ελάχιστες ΜΕΘ, το υποστελεχωμένο υγειονομικό προσωπικό; Ταυτόχρονα, μερικές δεκάδες εκατομμύρια δόθηκαν σε προπαγανδιστικές καμπάνιες και σε κακοφτιαγμένα προγράμματα δήθεν για την κατάρτιση επιστημόνων και επαγγελματιών. Παράλληλα, το «τυράκι» των 800 ευρώ δεν μπορεί ούτε για αστείο να καλύψει τις ανάγκες των εργαζομένων που βρίσκονται σε αναστολή της σύμβασης τους, ενώ για τους ανέργους, για όσους δουλεύουν υπό καθεστώς μαύρης εργασίας ή για όσους θα χάσουν τη δουλειά τους, δε γίνεται ούτε κουβέντα. Πολλοί μάλιστα πληττομένοι κλάδοι, όπως πχ αυτός των καλλιτεχνών, θα μείνει σε μεγάλο ποσοστό ακάλυπτος ακόμα κι από αυτό το μικρό επίδομα!

 Στον εργασιακό μεσαίωνα, ακόμα, που θέλουν να μας επιβάλλουν, δεν λείπει ο σχετικός νόμος σχετικά με την μείωση προσωπικού έως και κατά 50%, η περαιτέρω εδραίωση της ελαστικής εργασίας, η συνεχής δηλαδή υποβάθμιση των όρων εργασίας μας. Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε πόσο «περίτεχνα» επιχειρεί να περιορίσει την πολιτική – συνδικαλιστική δράση, επαναφέροντας το μέτρο της πολιτικής επιστράτευσης και απαγορεύοντας πρακτικά την απεργία, σε μια περίοδο που η εργοδοτική αυθαιρεσία κορυφώνεται.

 Η Πρωτομαγιά του 1886 είναι μέρα μνήμης και σύμβολο αγώνα. Είναι μέρα απεργίας, δεν είναι γιορτή. Έγινε ο σηματοδότης μιας νέας εποχής, νέων αγώνων ενάντια στην αστική τάξη, για το δικαίωμα στη δουλειά, τις ελευθερίες και τα δικαιώματα, ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και με φόντο την συνολική κοινωνική απελευθέρωση. Κυρίαρχα όμως έδειξε ότι ο εχθρός δεν είναι ανίκητος, πως οι αγώνες νικούν και πως συλλογικά μπορούμε να αναμετρηθούμε νικηφόρα ενάντια σε όσα μας καταπιέζουν. Το εργατικό κίνημα και η νεολαία μπορεί και πρέπει να αντιστέκεται στο σήμερα, και υπό αυτό το πρίσμα καλούμαστε να διαδηλώσουμε και αυτήν την ιδιαίτερη Πρωτομαγιά.
Ήδη οι κινητοποιήσεις, όπως αυτή του νοσοκομειακού προσωπικού, η 48ωρη απεργία στη ΛΑΡΚΟ, η απεργία των συμβασιούχων στην υπηρεσία Ασύλου, η στάση εργασίας στην εταιρεία Βeat, οι κινητοποιήσεις στην ΕΛΛΑΚΤΩΡ και στο αεροδρόμιο ενάντια στις απολύσεις και οι κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών μας δείχνουν το δρόμο!

 Σήμερα, η δυνατότητα ώστε να απολαμβάνει ο λαός τον πλούτο που παράγει, είναι πραγματική. Τα επιτεύγματα της τεχνολογίας δίνουν την δυνατότητα για μείωση του χρόνου εργασίας, καλύτερες συνθήκες, αξιοπρεπές εισόδημα και συνολικά ανώτερο βιοτικό επίπεδο. Σήμερα η εργαζόμενη μπορεί να έχει μόνιμα και σταθερή δουλειά, με σύγχρονα δικαιώματα, κόντρα στο δίπολο μεταξύ ανεργίας και επισφάλειας. Σήμερα ο εργαζόμενος μπορεί να απολαμβάνει σύγχρονες υπηρεσίες Υγείας, Κοινωνικής Πρόνοιας, Παιδείας, μπορεί να έχει ελεύθερο χρόνο και πρόσβαση σε υποδομές αξιοποίησης του. Σήμερα, τέλος, μπορεί να αντιστρέψει την κατάσταση και να συμβιώσει αρμονικά με το περιβάλλον, βάζοντας τέλος στην ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου και καταστροφή του.

 Γι αυτά και για ακόμα περισσότερα, η 1η Μάη είναι άλλη μια μέρα ταξικού αγώνα, μια μέρα που πρέπει το εργατικό κίνημα να βγει μπροστά και να τα διεκδικήσει όλα, να γίνει το αντίπαλο δέος ενάντια στα σχέδια εργοδοσίας – κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ. Το εργατικό κίνημα που θα απομονώσει τον υποταγμένο συνδικαλισμό και τη γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που θα συγκροτηθεί από τα κάτω και ανεξάρτητα με μόνο γνώμονα τις ανάγκες της πληττόμενης πλειοψηφίας, του εργαζόμενου λαού, των ανέργων και της νεολαίας!
Μένουμε Αγωνιζόμενοι/ες!

 Η Εργατική Λέσχη Κερατσινίου – Δραπετσώνας καλεί σε συγκέντρωση την Παρασκευή 1 Μάη στις 10:30 στα Χαυτεία, μαζί με τα ανεξάρτητα ταξικά σωματεία, εργατικά σχήματα, φοιτητικούς συλλόγους, φορείς και συλλογικότητες.

Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης | Κανένας μόνος στην πανδημία

Φίλες και φίλοι,

   Η Εργατική Λέσχη θα είναι ανοιχτή για κάποιες ώρες τις επόμενες ημέρες, για όσο διάστημα χρειαστεί, και θα συλλέγουμε είδη πρώτης ανάγκης για τους συνανθρώπους μας.

Το τελευταίο διάστημα, πάρα πολλοί άνθρωποι και για πολλούς λόγους δυσκολεύονται να προμηθευτούν τα αγαθά που χρειάζονται ή να εξυπηρετήσουν βασικές ανάγκες. Θέλουμε λοιπόν η συλλογικότητα να λειτουργήσει σαν ένας χώρος αλληλεγγύης, όπου όσοι έχουν τη δυνατότητα να βοηθήσουν θα μπορούν να προσφέρουν οποιαδήποτε υλική ή άυλη βοήθεια ή διαθεσιμότητα και, αντίστοιχα, θα απευθύνεται όποιος χρειάζεται βοήθεια για να καλύψει οποιαδήποτε βασική του ανάγκη.

Για τις επόμενες ημέρες, ο χώρος θα είναι ανοιχτός:
Παρασκευή 10/04 | Ώρες 12:00-14:00
Σάββατο 11/04 | Ώρες 13:00-15:00
Δευτέρα 13/04 | Ώρες 18:30-20:30

Διεύθυνση: Αθανασίου Μιαούλη 1, Κερατσίνι
Επικοινωνία: https://www.facebook.com/felkd ή ergatikileshi.kd@gmail.com

Κανένας μόνος απέναντι στη πανδημία. Στον κόσμο που μας ετοιμάζουν, η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!

Κανένας μόνος απέναντι στην πανδημία!

 Τον τελευταίο μήνα, όλοι μας δίνουμε τη μάχη της επιβίωσης στην καθημερινότητα πιο έντονα από ποτέ. Προστατευόμαστε για να φρενάρουμε τη διασπορά του κοροναΐού, για να μειωθεί ο αριθμός των νοσούντων  ενώ ταυτόχρονα στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε εκείνους που περνάνε την κρίση της πανδημίας πιο δύσκολα από τους υπόλοιπους. Είναι οι άνεργοι, οι απολυμένοι, οι πιο φτωχοί, οι πρόσφυγες και μετανάστες.

 Μέσα σε αυτή την εντεινόμενη κοινωνική κρίση και επίθεση, εν μέσω της πανδημίας του κοροναΐού, η κυβέρνηση της ΝΔ επέλεξε να σταθεί ενάντια στους πολίτες. Η συνεχιζόμενη προσπάθειά της (και των ΜΜΕ) να ενοχοποιηθούν «μερικοί επιπόλαιοι» και να κατηγορηθούν οι πολίτες για «ελλειμματική ευθύνη» έχει μοναδικό στόχο τη μεταφορά του βάρους των ευθυνών σε αυτούς και την καλλιέργεια αντιλήψεων του τύπου «όλοι φταίμε». 

 Ως απάντηση λοιπόν σε αυτή την υποτιθέμενη "έλλειψη ευθύνης" των πολιτών, η κυβέρνηση ανήγγειλε πρωτοφανή αντιδημοκρατικά μέτρα απαγόρευσης των «μη αναγκαίων» μετακινήσεων. Ήδη, για τέταρτη συνεχή εβδομάδα, αρνείται να ενισχύσει το ΕΣΥ με προσωπικό και κλίνες Μ.Ε.Θ., ενώ παράλληλα αρνείται να λάβει μέτρα προστασίας των εργαζομένων και των δικαιωμάτων τους.

 Είναι χαρακτηριστικό ότι έννοιες που θα περίμενε κανείς να κυριαρχήσουν στο σχέδιο αντιμετώπισης μιας πανδημίας, όπως "εξετάσεις", "νοσοκομεία", "κλίνες", "υγειονομικό προσωπικό", "εξοπλισμός", σχεδόν απουσιάζουν από την καθημερινή ενημέρωση, ενώ οι έννοιες που τελικά κυριαρχούν και αποτελούν αποκρυστάλλωση του σχεδίου της κυβέρνησης αφορούν τους "παραβάτες και ανεύθυνους πολίτες", τα "πρόστιμα", τις "απαγορεύσεις" κτλ.

 Αλλά «δεν φταίμε όλοι». Ακόμα και τώρα τα μόνα μέτρα της κυβέρνησης είναι το «μένουμε σπίτι» και οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας, αφήνοντας τα νοσοκομεία διαλυμένα χωρίς προσωπικό, αντιδραστήρια και μέτρα προστασίας.

 Επιλέγοντας αστυνομικά και κατασταλτικά μέτρα για τον έλεγχο και την απαγόρευση της κυκλοφορίας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αφήνει τα δημόσιο σύστημα υγείας διαλυμένο, χωρίς προσωπικό, χωρίς μαζικά προληπτικά τεστ και αντιδραστήρια, χωρίς μέτρα προστασίας για τους υγειονομικούς, ενώ προκλητικά δίνει πλουσιοπάροχα δώρα στους καναλάρχες για τα διαφημιστικά σποτ του «Μένουμε Σπίτι» (ενώ στην αρχή είχε δηλώσει ότι δεν θα κοστίσει τίποτα στο Δημόσιο ) και στους μεγάλους ιατρικούς-διαγνωστικούς ιατρικούς ομίλους (ενώ θα μπορούσε να τους επιτάξει).

 Την ίδια ώρα, επιτρέπει να λειτουργούν εμπορικές – παραγωγικές δραστηριότητες σε χώρους που συνωστίζονται χιλιάδες εργαζόμενοι ο ένας πάνω στον άλλο (τηλεφωνικά κέντρα, εργοστάσια, κ.α.), παρακολουθώντας ουσιαστικά αμέτοχη τις επιχειρήσεις να «ξεσκαρτάρουν» το προσωπικό τους και να απολύουν κατά χιλιάδες. Η κυβέρνηση τους προτείνει, αντί να τους απολύσουν, να τους κόψουν τον μισθό στο μισό μέσα από την εκ περιτροπής απασχόληση.

 Δεν τους εμπιστευόμαστε, ούτε τους παραχωρούμε την ευθύνη της επιβίωσής μας. Χρειάζεται όλοι/ες μας να σταθούμε ενωμένοι απέναντι σε αυτούς που θεωρούν την πανδημία μια ακόμη ευκαιρία για περισσότερα κέρδη, για νέες μπίζνες, για ακύρωση και των εργασιακών και κοινωνικών μας δικαιωμάτων.
 Είναι τώρα η ώρα για ένα κύμα αλληλεγγύης στην κοινωνία. Γιατί δεν περισσεύει κανένας στον αγώνα για μια καλύτερη κοινωνία. Γιατί είτε θα σωθούμε όλοι μαζί και θα μπορέσουμε να υπερασπίσουμε τη ζωή και τα δικαιώματά μας απέναντι σε όσα ετοιμάζει η κυβέρνηση και το κράτος, είτε θα μας ξημερώσει ένα δυστοπικό μέλλον. Η ανάγκη για αλληλεγγύη γίνεται ήδη πιο έντονη και, όσο θα περνά ο καιρός και οι επιπτώσεις της πανδημίας θα ορθώνονται μπροστά μας, αυτή θα μεγαλώνει.

 Σε αυτή τη μάχη, ως Εργατική Λέσχη Κερατσινίου-Δραπετσώνας είμαστε εδώ! Αλληλεγγύη-Συλλογικότητα-Αγώνας ήταν και είναι τα στοιχεία που θέλουμε και προσπαθούμε να μας χαρακτηρίζουν. Είμαστε εδώ για να υποστηρίξουμε ουσιαστικά και πρακτικά όσους έχουν ανάγκη αυτές τις δύσκολες στιγμές. Για να διατηρήσουμε τη σκέψη μας και τη συνείδηση μας δραστήρια, διαυγή και υγιή. Για να παραμείνουμε ενεργοί και λειτουργικοί πολιτικά, συλλογικά και κοινωνικά.

Μένουμε ενεργοί, μένουμε υγιείς , μένουμε μαχητικοί και αλληλέγγυοι.

*Βρείτε εδώ την Ομάδα Αλληλεγγύης απέναντι στην
 πανδημία για το Κερατσίνι και τη Δραπετσώνα

Ψήφισμα στήριξης στον αγώνα των 5500 συμβασιούχων | Εργατική Λέσχη Κερατσινίου-Δραπετσώνας

 Η Εργατική Λέσχη στηρίζει των αγώνα των 5.500 νέων εργαζομένων, συμβασιούχων του Ειδικού Προγράμματος Απασχόλησης του ΟΑΕΔ, για άνεργους πτυχιούχους ηλικίας 22-29. Οι συνάδελφοί μας διεκδικούν μεταξύ άλλων μόνιμη και σταθερή δουλειά, ανανέωση των συμβάσεων και καμία απόλυση!

Είμαστε δίπλα τους!

Ακολουθεί το ψήφισμα: 







 Εδώ και χρόνια πάγια πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης αποτελεί η ανακύκλωση της ανεργίας, μέσω διάφορων προγραμμάτων του ΟΑΕΔ και συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η ελαστική εργασία δεν αφορά μόνο τον ιδιωτικό τομέα, αλλά και το δημόσιο.
 Ο δημόσιος τομέας και οι Δήμοι στελεχώνονται όλο και περισσότερο με πρόσκαιρο εργατικό δυναμικό που καλύπτει τα αμέτρητα κενά που αφήνει η πολιτική του παγώματος των μόνιμων προσλήψεων, όπως εγκαθιδρύθηκε στο πλαίσιο των «μνημονιακών υποχρεώσεων». Οι εργαζόμενοι μέσω των διάφορων αυτών προγραμμάτων [κοινωφελών, ειδικών κλπ] προσλαμβάνονται κατά κανόνα με πολύ χαμηλές απολαβές και πολύ λιγότερα δικαιώματα σε σχέση με το μόνιμο προσωπικό, αποτελώντας τη «φθηνή» λύση στα χέρια της κάθε κυβέρνησης, που επιλέγει να δίνει λεφτά σε εξοπλισμούς και σε τράπεζες, αλλά όχι για τις ανάγκες της νεολαίας και των εργαζομένων.

 Όσον αφορά στο Ειδικό Πρόγραμμα Απασχόλησης του ΟΑΕΔ για 5.500 άνεργους πτυχιούχους ηλικίας 22-29, πρόκειται για ακόμα ένα πρόγραμμα που στόχο έχει –σύμφωνα με το ΦΕΚ- «την καταπολέμηση του brain drain και της ανεργίας». Στην πραγματικότητα με τη σύμβαση ενός έτους και στη συνέχεια την αμετάκλητη και χωρίς αποζημίωση απόλυση των εργαζομένων [ωφελούμενων κατά τον επίσημο λόγο] δε σταματάει ούτε η μετανάστευση, ούτε η ανεργία. Το πρόγραμμα αυτό, το οποίο έχει κάποιους ευνοϊκότερους όρους όσον αφορά τα μισθολογικά σε σχέση με κοινωφελή προγράμματα, δεν παύει να είναι ένα «μπάλωμα» στο τεράστιο πρόβλημα της υποστελέχωσης και της συρρίκνωσης του δημόσιου τομέα. Άλλωστε, η «εξυγίανση» του δημόσιου τομέα που εξαγγέλλουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις περνάει μέσα από την ιδιωτικοποίηση πλευρών του και την όλο και μεγαλύτερη απαξίωσή του, με εργαζόμενους που δουλεύουν σε κλίμα ανασφάλειας και με τον κίνδυνο της απόλυσης.

 Οι εργαζόμενοι μέσω του ειδικού αυτού προγράμματος βρίσκονται σε κινητοποιήσεις και διεκδικούν την ανανέωση της σύμβασής τους για τουλάχιστον ένα έτος, στην κατεύθυνση της μονιμοποίησης, την παύση της συρρίκνωσης και υποστελέχωσης του δημόσιου τομέα, την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού για δημόσιο τομέα και Δήμους, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους/ες με ίσα εργασιακά δικαιώματα.

 Στεκόμαστε στο πλάι των εργαζομένων μέσω του Ειδικού Προγράμματος Απασχόλησης του ΟΑΕΔ για 5500 άνεργους πτυχιούχους, αλλά και σε κάθε συμβασιούχο με όποιο πρόγραμμα και αν εργάζεται, που κινδυνεύει με απόλυση. Στηρίζουμε τον αγώνα τους για το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία, ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας που φέρνει η πολιτική της τωρινής [αλλά και προηγούμενων] κυβερνήσεων. Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις τους και παλεύουμε μαζί τους.

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλες/ους
• Καμία απόλυση συναδέλφου/ισσας
• Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, άμεση ανανέωση όλων των συμβάσεων
• Να σταματήσει τώρα η πολιτική ανακύκλωσης της ανεργίας
• Καμία συρρίκνωση του δημόσιου τομέα - Καμία ιδιωτικοποίηση των δημόσιων φορέων - Καμία σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα [ΣΔΙΤ] στους δημόσιους φορείς
• Να δοθούν χρήματα για τις ανάγκες των εργαζομένων και όχι για τις τράπεζες και τους πολεμικούς εξοπλισμούς
• Μαζικές προσλήψεις στο δημόσιο σε μόνιμο προσωπικό για να καλυφθούν οι κοινωνικές ανάγκες